Search the Community

Showing results for tags 'nogizaka46'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Found 3 results

  1.   Warm Smiles…เธอคือรอยยิ้มของฉัน     Part 1     “รุ่นพี่ไมยังดูดีจังเลยเนอะแก”   “อยากเข้าไปคุยด้วยจังเลยน๊า”   “ฉันปลื้มรุ่นพี่สุดเลยหล่ะ อ๊าย รุ่นพี่หันมามองทางนี้ด้วย”   เสียงรอบข้างที่ได้ยินทุกวันไม่ว่าจะเดินไปที่ไหน ฉัน ชิราอิชิ ไม ผู้ซึ่งไม่มีความสงบในชีวิตนับตั้งแต่เข้าโรงเรียนนี้มา ผู้คนมักจะบอกว่าฉันหน้าตาโดดเด่น จนโดนอาจารย์ขอร้องให้ถ่ายปกนิตยสารของโรงเรียนบ่อยๆ แต่ดูเหมือนมันยิ่งทำให้มีคนรู้จักฉันมากขึ้น ความเป็นส่วนตัวก็ลดน้อยลง สถานที่เดียวที่ทำให้ฉันสงบได้คงเป็นแค่ที่ดาดฟ้าหล่ะนะ                       “อย่าคิดทำอะไรบ้าๆนะ ใจเย็นๆ ลงมาพูดกันก่อนดีไหม” ฉันวิ่งไปหาผู้หญิงที่ยืนอ้าแขนอยู่ตรงขอบปูนชั้นดาดฟ้า พระเจ้าฉันไม่อยากเห็นใครตายต่อหน้า แต่เธอทำเพียงแค่หันมายิ้มและกระโดดลงมาจากขอบปูนและเดินตรงเข้ามาหาฉัน    “เธอคิดว่าฉันจะฆ่าตัวตายรึไง”   “แล้วเธอไม่ได้คิดจะกระโดดจริงๆใช่ไหม”   “ใครจะไปทำอย่างนั้นกันหล่ะ ฉันยังรักชีวิตตัวเองอยู่นะ” รอยยิ้มของเธอทำให้ฉันเหมือนต้องมนต์สะกด เธอดูน่ารัก… น่ารักมาก เป็นครั้งแรกที่รู้สึกใจเต้นแรงขนาดนี้ ฉันคงหลงรักรอยยิ้มนี้ตั้งแต่แรกเห็น    “ใครเห็นแบบนี้ก็ต้องคิดเหมือนฉันทั้งนั้นแหละ ใครที่ไหนเขาไปยืนตรงขอบระเบียงดาดฟ้าแบบนั้นกันหล่ะ”    “ฉันชอบมองวิวจากตรงนี้หน่ะ มันสวยดีนะ”   “มองจากตรงนี้ก็เห็นไม่ใช่รึไง”   “ต่างที่ มุมมองของคนดู ก็ให้ความรู้สึกแตกต่างกันนะ ไม่ลองดูหน่อยรึไง”     “ไม่ไหวหรอก สูงจะตาย ถ้าตกลงไปจะทำยังไงหล่ะ”   “คงได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งล่ะมั้ง”   “ใครอยากจะขึ้นหน้าหนึ่งเพราะอย่างนั้นกัน”   “ฮ่าๆ แต่เธอก็ฮ๊อตหนิ ฉันเห็นเธอบนหน้าปกนิตยสารบ่อยๆ”   “รู้จักฉันด้วยรึไง”   “สาวสุดป๊อปของโรงเรียน ไม่มีใครไม่พูดถึง ฉันได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเธอแทบจะทุกวัน”   “บางทีฉันก็ชักจะเริ่มเบื่อตัวเองแล้วเหมือนกัน เรื่องของฉันมันน่าสนใจตรงไหนกันนะ”   “คงเพราะไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูเก่งไปทุกอย่าง เป็นผู้หญิงสุดเพอร์เฟคหล่ะมั้ง”   “เว้นแต่เรื่องเรียนหล่ะมั้งฉัน”   “นั่นสินะ”   “จะว่าไปเธอชื่ออะไรเหรอ ฉันชิราอิชิ ไม เรียกไมยังก็ได้”   “ฉันนิชิโนะ นานาเสะ”   “เอ๊ะ!!!!!”   “หือ”   “เธอคนที่สอบทีไร ก็ได้หนึ่งตลอดใช่ไหม”   “พูดเกินจริงไปแล้ว”   “ฉันนึกว่าเธอจะเป็นหนอนหนังสือซะอีก ไม่นึกว่าจะมาเจอเธอทำตัวชิวๆอยู่บนดาดฟ้า”   “สงบดีนะ ที่นี่หน่ะ”   “นั่นสินะ”   “แล้วเธอหล่ะ มาทำอะไรที่นี่”   “หนีชีวิตวุ่นวาย มาหาที่สงบๆหน่ะ เอาหน่อยไหม” ฉันยื่นขนมปังโซบะไปให้   “ฉันทำข้าวกล่องมาหน่ะ แล้วไมยังหล่ะ”   “ขนมปังโซบะนี่หล่ะ มื้อเที่ยงของฉัน”    “ถ้าไม่รังเกียจมากินด้วยกันไหม” เธอยิ้มให้ฉันพร้อมกับชูข้าวกล่องในมือ   “จะดีเหรอ”   “ฉันทำมาเยอะ กินคนเดียวก็ไม่หมดหรอก”   “งั้นขอรับไว้แล้วกันนะ”  ได้กินอาหารฝีมือท็อป ฉันอาจจะฉลาดขึ้นมาบ้างก็ได้ใครจะไปรู้ ฮ่าๆ ที่จริงฉันก็เริ่มเบื่อที่จะกินขนมปังนี่อยู่เหมือนกัน ถึงจะชอบแต่กินทุกวันมันก็เบื่อเป็นเหมือนกันนะ   “กินได้ตามสบายเลยนะ”   “น่ากินจัง” เบนโตะที่จัดเรียงอย่างสวยงาม ทำให้กลืนน้ำลายอึกใหญ่ เบนโตะมันดีกว่าขนมปังขนาดนี้เลยสินะ ทามาโกะยากิ ไส้กรอกรูปปลาหมึก ไก่คาราอาเกะ ดีจังเลยน๊า   “รสชาติเป็นยังไง โอเครึเปล่า?”ฉันคีบทามาโกะยากิเข้าปาก  นานาเสะก็ลุ้นว่าอาหารของเธอจะถูกปากฉันไหม   “อร่อยจริงๆนะเนี่ย อร่อยสุดๆไปเลย”    “ได้ยินแบบนี้ก็อดดีใจไม่ได้เหมือนกัน”   “ดีจริงๆเลยน๊าที่ได้มานั่งกินอาหารอร่อยท่ามกลางความสงบแบบนี้”   “ถ้าไม่รังเกียจมากินด้วยกันทุกวันเลยก็ได้นะ”   “เอ๊ะ จะดีเหรอ” แต่ในใจกลับคิดว่า โชคดีจริงๆที่จะได้กินอาหารอร่อยๆแบบนี้ทุกวัน   “ดีสิ มีเพื่อนนั่งกินด้วยแบบนี้ก็ไม่เหงาด้วย แต่อย่าให้แฟนคลับเธอรู้เชียวมีหวังฉันโดนจ้องเขม็ง”   “ไม่หรอกหน่า”   “ฮ่าๆ” นานาเสะเธอเป็นคนน่ารัก ฉันรู้สึกสบายใจที่ได้คุยกับเธอ เธอต่างจากคนอื่นที่ฉันเคยพบ       ตั้งแต่วันนั้นฉันก็มักจะมากินข้าวเที่ยงกับนานาเสะเสมอ อาหารฝีมือเธอนี่ฉันชักจะติดใจแล้วสิ เพราะต้องมาอาศัยที่โตเกียวคนเดียว อาหารส่วนใหญ่ก็เป็นอาหารแช่แข็ง เพราะฉะนั้นมื้อเที่ยงแบบนี้ฉันตั้งตารอที่สุดเลยหล่ะ   “ขอฝากท้องไว้อีกวันนะนาจัง”   “วันนี้ก็มีทามาโกะยากิของโปรดเธอด้วยนะ”   “นาจังน่ารักที่สุด” บางทีฉันก็ไม่รู้ว่าฉันตกหลุมรักอาหารหรือคนทำกันแน่   “เดี๋ยวใครได้ยินเข้าจะกลายเป็นข่าวลือแปลกๆไปหรอก”   “ฉันไม่สนหรอก ถ้าจะมีข่าวลือกับนาจังหน่ะ”   “พูดเป็นเล่นหน่า”   “ฉันจริงจังนะ”   “เอ๊ะ”   “ฉันชอบเธอนะ ช่วยคบกับฉัน…ได้ไหม” ฉันก้มหน้างุด ทำไมฉันถึงพูดความรู้สึกของตัวเองออกไปกันนะ นาจังจะคิดยังไงกับฉันหล่ะเนี่ย ถ้าเธอตีตัวออกห่างฉันหล่ะ ม่ายยยยยยยยน๊า   “ที่จริง ฉัน…ก็ชอบเธอเหมือนกัน”   “หา! ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม”   “เคยพูดไว้ใช่ไหมหล่ะว่าข้าวกล่องหน่ะทำมาคนเดียวก็กินไม่หมด ที่จริงแล้วฉันทำมาเผื่อเธอ แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยรวบรวมความกล้าได้สำเร็จ”   “ขอบคุณนะ”   “หือ”   “ก็ทำมาเผื่อฉัน ทุกวันเลยใช่ไหมหล่ะ”   “อื้อ”   “หน้าแดงหมดแล้วนะนาจัง”   “ไมยังก็หน้าแดงเหมือนกันนะ”   “ฉันก็เขินเป็นเหมือนกันนะ”               Nanase :)   ใครจะไปนึกคนอย่างฉันจะได้เป็นแฟนกับคนสุดป๊อปในโรงเรียน ฉันที่ได้แต่เฝ้ามองเธอมาโดยตลอด เหมือนเป็นคนที่ไกลเกินเอื้อม แต่เพราะเธอ ระยะห่างเราถึงหายไป ขอบคุณนะที่เดินเข้ามาในชีวิตที่แสนน่าเบื่อของฉัน   “นอนสบายไปแล้วนะ”   “ก็ได้นอนบนตักนาจังแบบนี้ แทบไม่อยากลุกไปไหนเลย” ฉันปัดผมที่ปรกหน้าไมยังออก เธอมีเสน่ห์ที่น่าหลงใหล ทำไมกันนะคนสวยอย่างเธอถึงมาสนใจฉัน   “นี่ ไมยัง”   “หือ”   “ทำไมเธอถึงมาคบกับฉันหล่ะ”   “ก็เพราะนาจังเป็นนาจัง เป็นคนอ่อนโยน ใจดี แถมทำอาหารเก่ง ต่อไปฉันคงอ้วนเป็นหมูแน่เลย”   “เว่อร์ไปแล้ว”   “ฉันแน่ใจว่าทุกคนต้องอิจฉาฉันแน่นอน”   “มั่นใจจังเลยนะ”   “ก็มันเรื่องจริงหนิ ฉันยังคิดอิจฉาชีวิตตัวเองเลย”   “พูดเว่อร์อีกแล้ว” ฉันเอามือไปจับที่ผมเธอพร้อมกับปัดไปมา   “เดี๋ยวผมฉันเสียทรงหมดนะ”   “ก็ดีหน่ะสิ ฮ่าๆ”   “วันนี้กลับบ้านกับฉันนะ” เธอเอามือมาจับมือฉันพร้อมส่งสายตาอ้อนๆมาให้   “ไม่ได้หรอก เรื่องของเราหน่ะขอให้มันเป็นแค่ความลับของเราสองคนเถอะนะ”   “เฮ้อ เมื่อไหร่จะยอมใจอ่อนเนี่ย ฉันหล่ะอยากประกาศให้คนอื่นรู้จะได้ไม่ต้องมายุ่งกับนาจังของฉัน”   “ฉันว่าคงจะตรงข้ามกันมากกว่า เคยบอกไปแล้วหนิแฟนคลับเธอเยอะจะตาย”   “ไม่อยากให้ใครเข้ามายุ่งกับนาจังจริงๆนะ”   “คนที่เข้ามายุ่งกับฉันเขาแค่มาขอให้ช่วยสอนหนังสือเท่านั้นแหละ ไม่เหมือนไมยังหรอกล้อมรอบด้วยสาวๆทุกวันหน่ะ”   “หึงเหรอ”   “เปล่าซักหน่อย”   “หึงหล่ะสินะ”   “บอกว่าไม่ใช่ไง”   “นี่นาจัง มาช่วยติวให้ฉันด้วยได้รึเปล่า”   “ได้สิ มีวิชาไหนต้องติวเป็นพิเศษบ้างรึเปล่า วิชาที่ไม่เข้าใจหน่ะ”   “ทุกวิชาเลยอะ แหะๆ”   “โถ่ ไมยัง ตั้งใจเรียนในห้องหน่อยสิ”   “ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา มัวแต่คิดถึงคนข้างห้องอยู่”   “ใช่เวลามาคิดถึงใครในเวลาเรียนไหมเนี่ย”   “คิดถึงเธอยังไงหล่ะ เพราะฉะนั้นรับผิดชอบด้วย”   “ฉันทำอะไรผิด ถึงต้องรับผิดชอบหน่ะ หืมมม”   “ผิดที่นาจังน่ารักซะจนฉันอดคิดถึงไม่ได้หน่ะสิ”   “บ้า”   “เขินเหรอ”   “ไม่คุยเรื่องนี้แล้ว”   “เขินจริงๆด้วยสินะ”   “นี่แหนะๆ” ฉันใช้ดึงแก้มไมยังทั้งสองข้าง   “โอ๊ย เจ็บนะนาจังงง”   “ชอบแกล้งฉันดีนัก”   “อู้ยย แก้มฉันบวมเธอต้องรับผิดชอบด้วย” ไมยังไม่พูดเปล่าโน้มหน้าเข้ามาขโมยจูบที่แก้มของฉัน   “แก้มเราแดงเหมือนกันแล้วนะ”   “ใช้วิธีแก้แค้นคืนแบบนี้มันใช้ได้ตรงไหนเนี่ยห๊ะ ไมยัง” ฉันตีเข้าที่ไหล่ของเธอ ที่จริงเขินมากๆเลยหล่ะ   .   .   .   .   .   “รบกวนด้วยนะคะ”   “ทำตัวตามสบายนะ ไม่ต้องห่วงหรอกฉันอยู่คนเดียวหน่ะ พ่อแม่นานๆทีก็มาเยี่ยมบ้างหน่ะนะ”   “ไม่เหงาเหรอ”   “ไม่เหงาหรอก ก็ตอนนี้ฉันมีนาจังอยู่ด้วยนี่”   “เพราะปากหวานแบบนี้สาวๆเลยมาติดกันสินะ”   “ใครว่าหล่ะ ฉันพูดแบบนี้เฉพาะนาจังเท่านั้นแหละ” เธอหันมายิ้มให้ฉัน ยิ้มแบบนี้อีกแล้ว ถึงจะเห็นทุกวัน แต่ก็ไม่มีครั้งไหนที่ฉันจะหยุดมองเธอได้เลย   “รีบไปติวกันได้แล้ว”   “เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้นะ”   “ฝากด้วยนะ”   “มาแล้วๆ” ไมยังยกน้ำพร้อมกับขนม   “หลอดอะไรเนี่ย”   “หลอดคู่รักยังไงหล่ะ ฉันเตรียมมาเพื่อนาจังเลยนะ”   “ตอนเรียนให้มีความตั้งใจแบบนี้บ้างสิ”   “โถ่ มันคนละเรื่องกันนะ นาจัง”   “มาเริ่มติวกันได้แล้ว”   “กินน้ำก่อนสิ ฉันเตรียมไว้ให้นาจังโดยเฉพาะเลยนะ” ไมยังมองมาด้วยสายตาซุกซน   “หลอดนี่หน่ะต้องดูดพร้อมกันถึงจะขึ้นสินะ”   “ใช่แล้วหล่ะ มากินด้วยกันเถอะ”   “ขอปฎิเสธ”   “เห๊!!! ฉันอุส่าไปหาซื้อมาเลยนะ”   “เพราะมัวแต่ทำเรื่องไร้สาระแบบนี้นั่นแหละ”   “ขอโทษนะ ฉันแค่อยากมีโมเม้นสำหรับเราสองคนบ้าง” เธอมองมาด้วยสายตาเหมือนจะร้องไห้ แบบนี้ก็เหมือนฉันเป็นคนผิดเลยไม่ใช่เหรอ!   “ก็ได้ๆ กินก็กิน”ใครจะทนสายตาแบบนั้นของเธอได้นานหล่ะยัยบ้า   “ฉันนึกอยู่แล้วเชียวว่านาจังต้องใจอ่อน” สายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้น นี่ฉันหลงกลเธออีกแล้วใช่ไหมเนี่ย   “เมื่อกี้นี้แกล้งทำใช่ไหม”   “ก็นาจับไม่ยอมกินกับฉันนี่”   “ก็มัน…น่าอายนี่นา”   “ไม่ต้องฝืนก็ได้นะ ฉันเข้าใจ” ทำหน้าหงอยอีกแล้ว จะให้ปล่อยไปได้ไงหล่ะ สุดท้ายก็รวบรวมความกล้าคาบหลอดไว้ด้านหนึ่ง อีกฝ่ายไม่รอช้าคาบหลอดด้านตรงข้าม  ใกล้เกินไปแล้ว หน้าเราอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ พนันได้เลยว่าตอนนี้หน้าของฉันคงแดงสุดๆ รอยยิ้มของไมยังตอนนี้ทำให้ฉันแทบจะหยุดมองไม่ได้ จังหวะหัวใจที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ระยะห่างแค่นี้ อันตรายจริงๆ ฉันอาจสำลักความสุขตายได้เลย   .   .   .   .   เวลาล่วงเลยมาถึงสองทุ่ม ถึงจะดึกไปซักหน่อยแต่ถ้าคนตรงหน้ายังไม่เข้าใจฉันก็ยินดีที่จะอยู่สอนต่อ   “นี่ นาจัง”   “หืม”   “ดึกแล้ว นอนค้างที่นี่เถอะนะ”   “เอ๊ะ”   “ข้างนอกมืดแล้ว มันอันตราย ฉันเป็นห่วง”   “ฉันไม่ได้เอาเสื้อมาด้วยนะ”   “ใส่ของฉันก็ได้”   “เอางั้นก็ได้”  หมดคำแก้ตัวแล้วสินะ   “นาจังไปอาบน้ำก่อนเลยเดี๋ยวฉันเอาผ้าเช็ดตัวกับชุดมาให้”   “อื้ม”   .   .   .   .   “ไมยัง อาบน้ำได้แล้ว หลับไปแล้วรึเนี่ย” ไมยังที่นอนฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ฉันเดินไปหยิบผ้าห่มมาห่มให้ร่างบาง   “สงสัยจะเหนื่อยจริงๆสินะ” ฉันลูบหัวไมยังเบาๆ ใบหน้าตอนหลับน่ารักจริงๆเลยนะ ริมฝีปากมันช่างดึงดูดสายตาของฉัน เอ๊ะ นี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย   “อือออ นาจังอาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ” ไมยังที่เพิ่งตื่นขยี้ตาเบาๆ   “ไปอาบต่อได้เลยนะ”   “มองฉันซะเคลิ้มเลยนะ นาจัง”   “ใช่ที่ไหนกันเล่า”   “แน่ใจนะว่าไม่ได้แอบมองหน่ะ”   “ปะ ไปอาบน้ำได้แล้ว” ฉันดันหลังไมยังให้ออกไป   “สำหรับนาจัง มองฉันเท่าไหร่ก็ได้นะ ฉันไม่คิดเงิน อิอิ”   .   .   .   .   “ยังไม่นอนอีกเหรอ” ไมยันที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินมาถามสาวร่างบางที่ยังคงอ่านหนังสืออยู่   “อื้อ ว่าจะอ่านอีกซักนิดหน่ะ”   “สมแล้วที่เป็นท็อปตลอด”   “ไม่หรอก แค่บังเอิญออกตรงกับที่อ่านต่างหาก ไม่เช็ดผมรึไง”   “เดี๋ยวมันก็แห้งเองหล่ะหน่า”    “มานี่สิ ฉันเช็ดผมให้ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”   “ ดีจังเลยน๊า” ไมยังที่นั่งนิ่งๆให้ฉันเช็ดผมให้พูดขึ้นมา   “จริงๆเลยนะ นี่แหนะๆ”   “ผมฉันยุ่งหมดแล้วนะนาจัง”   “อยากเจ้าเล่ห์ก่อนทำไมหน่ะ หืม”   “โถ่ ก็วันนี้คุณแฟนมาอยู่ด้วยทั้งทีนี่นา”   “ไม่ต้องมาอ้อนเลยนะ”   .   .   .   .   “นาจังนอนบนเตียงนี้แล้วกันนะ”   “แล้วไมยังหล่ะ”   “โซฟาด้านนอกหน่ะ”   “นอนด้วยกันก็ได้นะ”   “จริงเหรอ”   “อื้อ” ฉันคิดถูกแล้วใช่ไหม แบบนี้มันใกล้กันเกินไปแล้ว ใกล้กันจนได้กลิ่นหอมของสบู่จากไมยัง ใกล้กันแบบนี้ฉันจะนอนหลับได้ยังไงกันเนี่ย   “นาจัง”   “หือ”   “นอนแล้วยัง”   “ยัง”   “ไม่ง่วงรึไง”   “ก็มัน…”   “อ๊ะ” อยู่ๆไมยังก็ดึงฉันเข้าไปกอด   “แบบนี้หายกลัวรึเปล่า” นี่ไมยังคงนึกว่าฉันกลัวความมืดสินะ แต่จริงๆแล้วฉันกลัวใจตัวเองต่างหากหล่ะ หัวใจฉันเต้นแรงไม่หยุดเลย ยิ่งอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆของไมยังยิ่งแล้วใหญ่ นี่กะจะกล่อมให้ฉันหลับหรือจะทำให้ฉันไม่ได้นอนกันแน่เนี่ย   .   .   .   .   .   แสงแดดยามเช้าเข้ามากระทบเปลือกตาสาวหน้าหวานที่นอนอยู่บนเสียง   “อืออออ” เธอขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น สายตาที่อยู่ระดับเดียวกันกับแฟนสาวหน้าสวยทำเอาหน้าสีแดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง นี่ไมยังนอนกอดฉันทั้งคืนเลยเหรอ? อ๊ะ เหมือนไมยังจะรู้สึกตัว ฉันได้แต่หลับตาลงอีกครั้ง จะทำยังไงดีเนี่ย ฉันควรทำหน้ายังไงดีเมื่อเจอหน้าไมยัง   จุ๊บ!    ฉันรู้สึกได้ถึงสัมผัสที่หน้าผาก นี่ ไมยัง…ที่หน้าผากของเรา เธอลูบหัวฉันเบาๆก่อนจะลุกออกไป   ไมยังคนบ้า ฉันได้แต่พูดค้อนไมยังอยู่ในใจ                     “ตื่นแล้วเหรอ” ไมยังที่กำลังเตรียมอาหารอยู่พูดขึ้น   “อื้อ ทำอะไรอยู่เหรอ”   “อาหารเช้าหน่ะ อยากลองทำอะไรให้นาจังดูบ้าง แต่ก็เป็นอาหารง่ายๆหล่ะนะ”   “น่ากินจัง” อาหารที่ถูกตกแต่งด้วยสลัด ไช่ดาว ไส้หรอก และขนมปังปิ้ง   “ลองชิมดูสิ”   “อร่อย!” คงเพราะได้นั่งกินกับไมยังสินะ รู้สึกอาหารทุกมื้อเป็นอะไรที่วิเศษสุดๆ   “ใช่ไหมหล่ะ” ไมยังพูดด้วยสีหน้ายิ้มกว้างอย่างภูมิใจ   .   .   .   .   “เห จะกลับแล้วเหรอ”   “อื้ม ใกล้จะมืดแล้วคงต้องกลับหล่ะนะ”   “ไม่กลับไม่ได้เหรอ”   “ไว้จะมาหาใหม่แล้วกัน”   “นอนที่นี่เลยสิ”   “มันใช่ประเด็นที่ไหนหล่ะ”   “นาจัง ดื้อ”   “ใครกันแน่ หืมมมมม” ฉันหยิกแก้มไมยังไปทีนึง   “งั้น ฉันให้นี่”   “กุญแจ?”   “เผื่อนาจังคิดถึงฉันจนทนไม่ไหวยังไงหล่ะ”   “หลงตัวเองแล้ว”   “นาจังไม่หลงฉันเหรอ”   “ไม่ย่ะ”   “แต่ฉันหลงนาจังนะ”   “ไมยังคนบ้า ฉะ ฉันกลับหล่ะ”   “คิดถึงฉันมาหาได้ทุกเมื่อเลยนะ คุณแฟน” ไมยังตะโกนไล่หลังมา ชอบแกล้งเกินไปแล้วนะไมยัง           >____________________________< เอาความน่ารักมาเสิร์ฟ >/////<  กลับมาอีกเรื่องกับชิราเสะ //ปัดเคาะฝุ่นหนาเตอะที่เกาะบนฟิคเรื่องนี้ 55   ปล.มาตามคำเรียกร้อง อีกไม่นานยุกก้าเน็นจะตามมา 555   เจอกันตอนสองจ้า  \(≧▽≦)/~♡  
  2. 1. ขายโฟโต้บุคมายูยุตามรูป ของใหม่สภาพดีมาก ไม่มีโปสการ์ด (ซื้อจากคิโนะเพื่อเอาโปสการ์ดด้านในเล่มอย่างเดียวค่ะ) ราคา 600 บาท ค่าส่งลทบ. 50 EMS 70        
  3. รับซื้อบัตรจับมือทั่วประเทศ ซิง16 (Nogizaka46) & ซิง3 (Keyakizaka46)  **รับจำนวนไม่จำกัด** ใบละ 200 ครับ (-/\-) แถมแผ่นเธียเตอร์ฟรี1แผ่นต่อการขายทุก3ใบครับ? ----------------------------------- ***ขาย*** ซิง16 (Nogizaka46) & ซิง3 (Keyakizaka46) เช็ต A B C D + เธียเตอร์ 1000  หรือซื้อแยกไทป์ละ 250 ไม่มีบัตรจับมือ // เธียเตอร์ 150 **(คนที่นัดรับของในโซนกทมจะแกะเอาบัตรออกตอนรับของ ไม่แกะแผ่นก่อนแน่นอน!!//คนที่อยู่ต่างจังหวัดต้องขอแกะเอาบัตรออกก่อนส่งนะครับ) หรือเอาบัตรจับมือมาแลกไทป์ไหน 1 แผ่นก็ได้ ป.ล.(ช่วงที่รับซื้อ : 6ม.ค - 13 ม.ค) คนรับไม่ได้อยู่ไทยรับได้แค่ช่วงนี้จริงๆต้องขอโทษด้วยนะครับ T_T สนใจติดกรุณาติดต่อมาที่เฟส : Ashu Zaka หรือ Hocho Zaka หรือไม่ก็ทิ้งเฟสหรือLineไว้ที่นี้ก็ได้ครับเดียวผมติดต่อไปเอง : )