Sign in to follow this  
Followers 0

[OS] LET'S GET RICH [Mayuki] feat.หลายคน ll - complete -

11 posts in this topic

LET'S GET RICH (Mayuki)

 

 

 

 

 

 

         “งืออออ…”

 

 

 

         ฮือ อย่าเอาเมืองฉันไป

 

 

 

         “ง่าาาา…”

 

 

 

         ยึดเมืองมาได้แล้ว สร้างแลนด์มาร์ค

 

 

 

         “ไอ้จู ไอ้เลวหน้าด้านมาก มาซื้อเมืองต่อแล้วสร้างแลนด์มาร์ค สาวผมสั้นหน้าคมวางโทรศัทพ์มือถือลงก่อนจะลุกขึ้นชี้หน้าบุคคลผู้นั่งจิ้มซื้อเมืองของเธอไปอย่างหน้าตาเฉย

 

 

 

         “เฮ้ออออ…”

 

 

 

         “อะไรเน่คุงเพื่อนรัก นั่งลงกดทอยลูกเต๋าก่อนสิครับเพื่อน ผู้ถูกชี้หน้านามว่า มัตสึอิ จูรินะ ไม่ได้สะทกสะท้านกับคำว่ากล่าวจาก ยามาโมโตะ ซายากะ ผู้อยู่ทีมตรงข้ามเลยแม้แต่น้อย แถมยังตอกกลับด้วยท้อยคำที่แสนจะสุภาพแต่ในความรู้สึกของซายากะมันเป็นการเยาะเย้ยเธอชัดๆ

 

 

 

         “อืออออ…”

 

 

 

         “เอาน่าซายากะ นั่งลงก่อนอย่าเพิ่งเสียสมาธิสิ หญิงสาวหน้าตายที่อยู่ทีมเดียวกับซายากะนามว่า โยโกยามะ ยุย ดึงปลายกระโปรงของซายากะเบาๆเพื่อเรียกสติให้เพื่อนสาวก่อนที่พวกเธอจะแพ้ราบคาบให้กับทีมฝั่งตรงข้าม

 

 

 

         “งืมมมม…”

 

 

 

        ปึ้งง!

 

 

 

        “โว๊ะ! หุบปากดิไอ้ย้วย เสียสมาธิหมดเห็นมั๊ยเสียให้ไอ้ยุยจนได้หญิงสาวอีกคนที่อยู่ทีมเดียวกับจูรินะวางโทรศัพท์มือถือลงก่อนจะตบโต๊ะไม้เสียงดังเหตุจากหมดความอดทน คนอย่าง ซาชิฮาระ ริโนะ จะแพ้ให้กับการ์ดระดับ B อย่างยุยและซายากะไม่ได้

 

 

 

        “ขอโทษนะคะ! ที่นี่บ้านฉันค่ะ! ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉันค่ะ! ถ้าซาชิฮาระซังไม่พอใจก็เชิญค่ะ!หญิงสาวที่นั่งถอนหายใจอยู่เป็นนมนานหันมามองหน้าริโนะก่อนจะพูดจากระแทกกระทั้นผู้มาอาศัยบ้านของเธอเป็นสถานที่เล่นเกมเศรษฐีที่กำลังฮิตติดลมบนในขณะนี้

 

 

 

        “ได้ เอาแบบนั้นใช่ป่ะ ไหนๆเกมของฉันที่แกยืมมา 6 ปี แล้วไม่คืนน่ะสงสัยวันนี้จะได้ฤกษ์เอาของๆฉันกลับบ้านซะทีริโนะพูดกลับเจ้าของบ้านหน้าซีดก่อนจะรีบรั้งแขนของริโนะไว้พร้อมกับกล่าวขอโทษขอโพยยกใหญ่

 

 

 

        “ขอโทษเจ้าค่า เชิญนั่งเล่นต่อได้ตามสบายเลยค่ะนายท่านเจ้าของบ้านอย่าง วาตานาเบะ มายุ ต้องยอมอ่อนข้อให้กับริโนะอย่างไม่มีข้อแม้ ก็แหม่เคยพูดไว้แล้วนิว่าจะคืนก่อนตาย ฉันยังไม่ตายสักหน่อยจะคืนให้ซัซชี่ได้ยังไงกัน…’

 

 

 

        “เออย้วย ทำไมแกไม่โหลดมาเล่นบ้างล่ะมันก็สนุกดีนะเกมนี้เนี่ยหลังจากทอยลูกเต๋าเสร็จ จูรินะจึงหันมาพูดกับมายุที่เอาแต่นั่งจ้องโทรศัพท์มือถืออยู่อย่างนั้นมาตั้งนานสองนานราวกับเสือที่จะคอยตะครุบทุกเมื่อหากเหยื่อขยับ

 

 

 

        “ไร้สาระ ไม่รู้จะเล่นไปทำไมเสียเวลาเปล่าๆมายุตอบทำให้อีกสามคนที่กำลังจ้องจอเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับส่งสายตาอาฆาต มายุยิ้มแหยๆตอบกลับราวกับขอโทษ

 

 

 

         “ฉันว่ามันก็สนุกดีออกนะ อีกอย่างเรนะจังบอกว่ายูกิรินเล่นด้วยนะ จูรินะพาดพิงถึงแฟนสาวของมายุที่ช่วงนี้ทำงานไปกลับโอซาก้า-โตเกียวเหมือนกับซายากะ

 

 

 

         “ใช่เลย ยูกิซังยังเคยชวนฉันเล่นตอนนั่งชินคันเซ็นด้วยนะมายุ ซายากะพูดเสริม มายุทำเป็นไม่สนใจเพราะยังไงก็ไม่มีทางที่เธอจะเชื่อได้ว่ายูกิจะเอาเวลามาเล่นเกมไร้สาระแบบนี้

 

 

 

         ตึ้งตึง!

 

 

 

         “อ๊ะ! ยูกิไลน์มาพอดีเลย ฉันจะฟ้องให้หมดว่าพวกแกใส่ความยูกิรินของฉันว่าเล่นเกมไร้สาระ มายุหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากบนโต๊ะอย่างรวดเร็วก่อนจะกรอกรหัสเป็นเลขสี่ตัวพร้อมกับกดเข้าไปดูข้อความที่ยูกิส่งมา

 

 

 

 

[LINE  เกมเศรษฐี]

Yukiriiiiin_K เชิญคุณไปรวยในเกมเศรษฐี

แต่ถ้าแน่จริงก็ทำให้ฉันล้มละลายให้ได้สิ!

 

 

 

 

         “ไหนดูสิ ว้ายๆไม่ทันไรก็ส่งคำเชิญมาซะแล้วล่ะ จูรินะที่ลุกขึ้นดูก็หัวเราะออกมาเสียงดังเรียกเสียงหัวเราะเพิ่มเติมจากริโนะและซายากะได้ไม่ยาก แต่จูรินะก็ไม่ได้ดูหน้าจอมือถือว่าตัวละครของเธอนั้นได้ตกจุดเริ่มต้นและเธอก็ได้พลาดโอกาสที่จะสร้างแลนด์มาร์คในจุดสำคัญไป ยุยที่ตกอยู่ช่องเที่ยวรอบโลกจึงไม่ลังเลใจที่จะกดไปยังช่องที่เป็นเมืองของจูรินะเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

         ไม่นะ! ยึดเมืองได้แล้ว

 

 

 

         “เย้! ซายากะพวกเราชนะแล้ว ยุยหันไปแท็กมือกับซายากะที่นั่งอยู่ข้างกัน พวกเธอชนะด้วยการทำ Line Victory จูรินะที่หันมาร้องโอดครวญพร้อมกับฟังเสียงดุว่าจากริโนะโทษฐานที่ทำให้อันดับของเธอตกลงมา

 

 

 

         ภาพทั้งหมดอยู่ในสายตาของมายุ มายุส่ายหัวเบาๆก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ยูกิรินเล่นเกมกับเจ้าพวกนี้ หวังว่าคงไม่บ้ามากขนาดนี้หรอกนะ…’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         “เรียวกะจัง จูริจังส่งใบโคลเวอร์มาให้หน่อยสิหญิงสาวผู้นั่งจิ้มโทรศัพท์มือถือพร้อมกับตะโกนบอกรุ่นน้องให้ส่งชีวิตในเกมเศรษฐีมาให้เธอหน่อย ก็แน่ล่ะเล่นกับเรนะกำลังมันส์เลยนี่นา

 

 

 

         “ยูกิริน ไปเที่ยวกันเถอะนะ ประโยคขอร้องหลุดมาจากปากของมายุผู้ที่นั่งแก้มป่องหน้าบูดเหมือนคนถ่ายไม่ออกมาสามวันอย่างไรอย่างนั้น เรียกชื่อหญิงสาวที่กำลังนั่งกดปุ่มทอยลูกเต๋าบนจอสี่เหลี่ยมโดยไม่สนใจคนรอบข้างเลยแม่แต่น้อย

 

 

 

         “ฉันยังไม่ชนะเรนะเลยนะมายุ ไปกับอิโคะมะจังก็ได้นี่เธอนะ ผู้ถูกเรียกว่ายูกิรินหรือชื่อเต็มของเธอคือ คาชิวากิ ยูกิ บอกโดยไม่ละสายตาออกากจอสี่เหลี่ยม ฮึ! มาโทษมายุไม่ได้นะที่มีรูปคู่กับอิโคะจังบ่อยน่ะ ก็ยูกิมั่วแต่เล่นเกมอยู่ได้นี่!

 

 

 

         “ยูกิริน เราไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันแค่สองคนนานแล้วนะคะ มายุพูดอย่างตัดพ้อ เธอไม่เคยคิดเลยว่ายูกิจะติดเกมเหมือนเจ้าพวกนั้น ไม่สิอาจจะเป็นหนักกว่าอีกน่ะนะ

 

 

 

         “ไปชวนคนอื่นเถอะมายุ ฉันยังไม่ว่าง เป็นอีกครั้งที่มายุรู้สึกน้อยใจคำพูดของยูกิ มายุลุกขึ้นจากตรงนั้นพร้อมกับก้าวเท้าอย่างช้า ช้า ช้า ราวกับภาพสโลวเพื่อหวังให้ยูกิง้อเธอบ้างเพียงเท่านั้น

 

 

 

         ‘ยูกิรินคนบ้า ฉันเดินจะพ้นห้องอยู่แล้วนะ

 

 

 

         ‘ถ้าไม่เรียกชื่องอนจริงๆด้วยนะ

 

 

 

         ‘จะนับ 1 ถึง 5 ในใจจะไม่ยอมใจอ่อนแล้วนะ

 

 

 

         ‘1  ..  2  ..  3  ..  4  ..  4.9  ..  4.99  ..  4.999  ..’

 

 

 

         “มายุ!” ในที่สุดเสียงของยูกิก็ดังขึ้น สาวเจ้ารีบหันควับไปก็แหม่! ยังนับไม่ถึง 5 เลยนี่น่าเนอะ?

 

 

 

         “ยูกิรินเปลี่ยนใจจะไปเที่ยวกับฉันแล้วใช่มั๊ยคะ มายุถามหน้าระรื่นแต่ก็ต้องเจ็บใจอีกครั้งเมื่อได้รับคำตอบ

 

 

 

         “อ่อป่าว กำลังจะบอกว่าโหลดเกมเศรษฐีแล้วส่งใบโคลเวอร์มาให้หน่อยสิ กว่าเรียวกะจังกับจูริจังจะส่งให้ฉันได้อีกทีก็ตั้งเกือบ 12 ชั่วโมงแหน่ะ รบกวนด้วยนะคะ ยูกิยิ้มให้กับมายุก่อนจะก้มลงไปสนใจจอสี่เหลี่ยมในมือต่อ มายุกำมือแน่นพร้อมกับกร้าวประกาศในใจเลยว่า

 

 

 

         ‘อีเกมเศรษฐี ต่อไปนี้กูกับมึงเป็นศัตรูตัวฉกาจกัน!!’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         อาการติดเกมของยูกินั้นเป็นขั้นหนักถึงหนักมากเธอแทบใช้เวลาว่างทั้งหมดไปกับการเสี่ยงโชคไปตามเมืองต่างๆ และการสร้างแลนด์มาร์คของเธอ ดูเหมือนว่าเกมเศรษฐีนี่จะทำให้มายุกลายเป็นหมาหัวเน่าไปซะอย่างนั้น ไม่ได้การล่ะแบบนี้มันต้องหาวิธีแก้น่ะสิ เมื่อคิดได้แบบนั้นมายุก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะต่อสายไปหาจูรินะในทันที ก่อนจะได้ยินเสียงตอบรับอย่างสดใสของเด็ก อื้มลืมไปน่ะว่าจูรินะยังเด็ก

 

 

 

         [ว่าไงย้วยคุง มีธุระอะไรหรือเปล่า]

 

 

 

         “มีสิจูรินะ ไม่มีฉันจะโทรไปหรอ? และแล้วก็มิวายตอบกลับกวนๆตามสไตล์ของตัวเอง

 

 

 

         [แหม่ปาก น่าจับจูบจังเลยนะเนี่ย]

 

 

 

         “โว๊ยขนลุก เออนี่เรนะซังยังติดเกมเศรษฐีอยู่หรือเปล่า? การถามหาถึงต้นเหตุที่ชวนยูกิเล่นอาจจะได้คำตอบดีๆก็ได้เนาะ

 

 

 

         [เรนะจังน่ะหรอ แทบไม่ค่อยได้เล่นแล้วแหน่ะ ชอบเอาเวลาไปเต๊าะคนอื่น ฉันเหนื่อยใจจริงๆนะ ว่าแต่ที่โทรมาเนี่ยเพราะยูกิซังไม่สนใจ]

 

 

 

         จึ้กกก! อะไรมันจะเดาถูกขนาดนั้นวะคะ จูรินะแกเลิกเป็นไอดอลเถอะไปเป็นหมอดูน่าจะรุ่ง

 

 

 

         [ตรงไปหรอ ที่จริงฉันน่ะมีวิธีที่จะใช้แก้เผ็ดเรนะจังติดเกมอยู่แหละ แต่ตอนนี้ไม่ติดเกมแล้วอดใช้เลยแต่ฉันจะให้แกใช้แทน สนใจมั๊ยล่ะ?]

 

 

 

         จูรินะนับว่าเป็นจอมวางแผนในเรื่องทำนองนี้ตัวฉกาจเลยล่ะ เสนอมาแบบนี้แล้วฉันจะปฏิเสธได้ยังไงล่ะ!

 

 

 

         “สนสิ แล้วต้องทำไงบ้าง

 

 

 

         [ฉันจะบอกแผนนะ คือมันต้องเริ่มจาก…]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         แผนของจูรินะใช้ได้ผลจริงๆแหะแค่ฉันไปบอกยูกิว่าจะสร้างแลนด์มาร์คเป็นเพื่อนแต่ให้มาที่บ้านของฉัน เป็นไปตามแผนเป๊ะเลย ขอบใจนะจูรินะ เอาล่ะได้เวลาสร้างแลนด์มาร์คกันแล้วนะยูกิรินที่รัก หุหุ!

 

 

 

         “มายุๆ ไม่เข้าบ้านเหรอยืนเหม่ออยู่ได้ตั้งนาน เสียงของยูกิพร้อมแรงสะกิดทำให้มายุได้สติก่อนจะหยิบกุญแจบ้านขึ้นมาไขรั้วอย่างลุกลี้ลุกลน แต่ก็ไม่ได้ทำให้ยูกิรู้สึกผิดสังเกตุเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

         ไฟในบ้านถูกกดให้ทำตามหน้าที่ของมันหลอดฟลูออเรนเซนส์กระพริมถี่สองสามครั้งก่อนจะสว่างจ้าเพื่อให้สองบุคคลที่กำลังก้าวเข้ามาในบ้านได้มองเห็นสิ่งต่างๆ เงียบเชียบราวกับป่าช้า ใช่แล้ววันนี้พ่อกับแม่ของมายุไม่อยู่บ้านนั่นเอง และสาเหตุที่เลือกวันนี้เพราะจะได้ไม่มีใครขัดขวางการสร้างแลนด์มาร์ค แลนด์มาร์คบนตัวยูกิ

 

 

 

         “ไม่มีใครอยู่หรอเนี่ย ยูกิพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ ก่อนจะหันไปมองหน้าของมายุที่ยิ้มแป้นหน้าบานเป็นจานดาวเทียม รู้สึกเสียวสันหลังวาบพิกล ท่าทางเธอจะไม่ได้มาเล่นเกมแบบปกติแล้วสินะเนี่ย

 

 

 

         “คุณพ่อคุณแม่ไปต่างจังหวัดน่ะ เดี๋ยวยูกิขึ้นไปอาบน้ำก่อนเลยนะ เดี๋ยวฉันเตรียมชุดให้ มายุรับเสื้อนอกและกระเป๋าของยูกิมาถือไว้ก่อนจะรีบบอกให้ยูกิเข้าไปอาบน้ำ ยูกิเดินขึ้นไปยังห้องนอนของมายุด้วยความคุ้นเคยหยิบผ้าขนหนูสีขาวบนราวเหล็กของคนตัวเล็กแล้วจึงหายเข้าไปในห้องน้ำ

 

 

 

         มายุจัดการวางกระเป๋าของยูกิให้เรียบร้อย หยิบชุดที่ถูกถอดออกไปใส่ไว้ในตระกร้าพร้อมกับรีบตรงดิ่งไปยังหน้าตู้เสื้อผ้า เปิดลิ้นชักลับหยิบในสิ่งที่ตั้งใจซื้อไว้ตั้งแต่วันนั้นที่จูรินะให้คำปรึกษามา

 

 

 

 

         เธอก็ซื้อชุดนอนลายลูกไม้มาสิมายุ

 

 

         เห้ย! ฉันไม่ใส่ของพรรณนั้นหรอกนะ!

 

 

         ไม่ได้ให้แกใส่แต่แกลองนึกสภาพสิถ้ามันอยู่บนตัวยูกิซัง ชุดที่ซื้อเองก็อยากจะถอดเองใช่มั๊ยล่ะ!

 

 

 

 

         หึหึ! เอาล่ะยูกิรินเรามาเล่นสร้างแลนด์มาร์คกันเถอะ เธอเป็นเมืองเดี๋ยวฉันจะสร้างแลนด์มาร์คบนตัวเธอเอง ฮิย่ะ! ฮิย่ะ!

 

 

 

         กึก!

 

 

 

         เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นทำให้ฉุดมายุออกจากภวังค์แห่งจินตการลามกถึงเรื่องในอนาคตที่จะเกิดขึ้น เธอรีบคว้าผ้าเช็ดตัวอีกผืนพร้อมกับชุดนอนของเธอเดินเข้าไปในห้องถามพร้อมเอ่ยกำชับว่า

 

 

 

         “ชุดที่วางอยู่บนโต๊ะ ฉันตั้งใจซื้อให้ยูกิรินเลยนะ ใส่ด้วยนะคะ พูดเสร็จก็หายจ้อยเข้าไปในห้องน้ำ ยูกิเดินไปหยิบชุดที่มายุว่าขึ้นมาดู ลายสูกไม้สีดำแถมมีตาข่ายด้วยมันไม่โป๊ไปหรือไงนะ!

 

 

 

         แต่ก็เอาเถอะอุส่าซื้อมาทั้งทียอมใส่แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ แต่มันโป๊ไปจริงๆนะเนี่ย หรือมายุจะมีรสนิยมแบบนี้กัน

 

 

 

 

         ยูกินั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงของมายุพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเข้าเล่มเกมที่เธอกำลังติดอยู่งอมแงมโดยไม่รู้ตัวเลยว่ามายุเดินออกมาจากห้องน้ำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

 

         แหม่ะ! ฉันนี่ตาถึงจริงๆว่าแล้วว่าชุดแนวนี้ต้องเหมาะกับยูกิรินชัวร์!

 

 

 

         มายุยืนกอดอกด้วยความภาคภูมิใจอยู่ห้องห้องน้ำให้กับความตาแหลมของตนที่เลือกชุดนี้มาให้ยูกิใส่ แต่เดี๋ยวนี่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมาภาคภูมิใจอะไรนะ มันคือนัดตัดสินต่างหากระหว่างเธอกับไอ้เกมบ้านั่น!

 

 

 

         ว่าแล้วมายุก็รีบไปนั่งบนเตียงเดียวกัน ยูกิที่รู้สึกถึงแรงฮวบลงของเตียงสปริงอย่างดีก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่ชวนเธอมาที่บ้านเพราะบอกว่าจะมาสร้างแลนด์มาร์คได้อาบน้ำเสร็จแล้วจึงเอ่ยปากพูดออกไปว่า

 

 

 

         “หยิบมือถือมาเร็วๆสิมายุ จะได้เล่นกันสักที

 

 

 

         มายุทำตามคำสั่งอย่างว่าง่ายเรื่องหยิบโทรศัทพ์มือถือแต่ไม่ใช่ของเธอนะของยูกิต่างหาก มายุเอาโทรศัพท์มือถือของยูกิไปวางไว้บนโต๊ะพอหันหน้ามาเพชิญหน้ากับเจ้าของมันก็ฉีกยิ้มออกมา แต่ยูกิน่ะหรอหน้าบึ้งไปแล้วล่ะนั่น

 

 

 

         “ต่อไปนี้จะเป็นการเล่นของจริงแล้วนะคะยูกิซัง มายุก้าวเท้าเข้ามาหายูกิอย่างช้าๆ ก่อนจะพลักให้ตัวของคนสูงกว่าล้มลงไปบนเตียงและตัวเองก็คร่อมตามไปติดๆ จับข้อมือของยูกิให้อยู่เหนือหัวขึ้นไป กระซิบข้างหูคนข้างใต้เบาๆว่า

 

 

 

         “อ่า ยึดเมืองได้แล้วสิ พอยึดเสร็จแล้วต้องทำยังไงต่อนะ

 

 

 

         “อ้อ! จากนั้นก็ต้องสร้างแลนด์มาร์คแล้วสินะ เกมนี้น่ะเป็นของฉันนะคะยูกิริน และแล้วการเล่นเกมของมายุที่ถูกเสี้ยมสอนโดยจูรินะก็ดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อนจวนเกือบเช้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         “โอ๊ะ! ยูกิหรอหวัดดีๆ วันนี้ก็ไม่หนาวนะทำไมใส่ผ้าพันคอล่ะ ริโนะถามยูกิ ทำให้สาวเจ้าที่ใส่ผ้าพันคอถึงกับต้องก้มหน้าลง ก็เมื่อคืนน่ะเธอแพ้มายุราบคาบเลยล่ะ ก็โดนยึดไปเสียทุกส่วนเลยเนี่ยสิ

 

 

 

         “ได้ข่าวว่าเมื่อคืนมายุชวนไปสร้างแลนด์มาร์คน่ะ นี่ๆยูกิซัง สร้างแลนด์มาร์คหรือคิสมาร์คกันแน่คะ ตัวการอย่างจูรินะที่เป็นคนปล่อยข่าวให้กับชาวสมาคมได้รับรู้เอ่ยปากแซวหลังจากมายุโทรมารายงานผลว่าแผนนั้นน่ะใช้ได้ดีเกินคาด

 

 

 

         “ไอ้คนปากเสียไปแซวยูกิซังได้ไง นี่แหน่ะ ซายากะพูดก่อนจะดีดมะกอกเข้าที่หน้าผากของจูรินะอย่างจังเข้าหนึ่งที อย่างน้อยซายากะก็ยังเป็นคนดีสินะ

 

 

 

         “ยูกิซังถ้าไม่ไหววันนี้ไม่ต้องไปเสตจทีม N ก็ได้นะฉันไม่ถือหรอก ฮิ้ว!” ซะเมื่อไหร่ล่ะ ไอ้คนกลุ่มนี้มันช่างน่าหาอะไรยัดปากเสียจริง ว่าแต่ตัวการที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้หนีไปไหนซะแล้วล่ะ

 

 

 

         “ยูกิซัง เล่นเกมเศรษฐีกันมั๊ยคะ ทาคาฮาชิ จูริ เอ่ยถามคั่นกลางวงสนทนาของรุ่นพี่

 

 

 

         ‘เกมเศรษฐี สร้างแลนด์มาร์ค จู่ๆภาพของมายุเมื่อคืนก็แล่นเข้ามาในหัวของยูกิอีกครั้ง ถ้อยคำนั้นของมายุที่เธอจำได้ดี

 

 

 

         ถ้าวันหลังเห็นมันสำคัญกว่าฉัน ฉันจะยึด! เมือง(ร่างกาย)ยูกิอีกนะคะ

 

 

 

         “ไม่เอาแล้วจ๊ะ เกมเศรษฐีเนี่ยอันตรายกว่าที่คิดนะเนี่ย…”

 

 

 

END.

 

 

----------------------------------------------------------------

 

โอ๊ะโอ๋! ดองไว้หลายเรื่องแต่ก็ยังแบกหน้ามาทำ os จนได้ ฮิฮิๆ

ข่าวดีฮะ ประกาศดองฟิคเรื่องอื่นๆอย่างเป็นทางการ เย้!  #หลบรองเท้า

จะว่ากล่าวอะไรผมก็ได้นะ เผื่อจะมีสำนึกในการมาแต่งต่อเรื่องที่ดองไว้ (หรอ?)

os ชั่ววูบต่อจากที่เพื่อนขึ้นมาให้เล็กน้อยครับ ขอบคุณคำแนะนำจากคุณเช่นเคยนะครับ ^ ^

Share this post


Link to post
Share on other sites

สร้างแลนด์มาร์ค ยึดเมืองได้แล้ว คุณได้เล่นเป็นคนที่ 4 อย่ายึดเมืองชั้นไป....

นี่ชั้นเพ้ออะไรหนิ เราไม่รู้จักเกมนี้จริงๆนะ บอกเลยว่าไม่เคยเล่นเล้ยยย 5555

สนุกดีค่ะ เกมส์นี้เล่นจนลบไปแล้วด้วยเหตุที่ว่าแพ้เพื่อนโดนแซงเลยขี้เกียจเล่น 55555

เล่าได้เห็นภาพมาก ได้ข่าว OS แอบดองไว้เยอะหรอ เอามาเผยแพร่เลยๆ เราไม่ว่าเรื่องเก่าๆจะดองก็ได้นะ//อ้าว

ยูกิคงได้เลิกเล่นเกมส์นี้จริงๆแต่ไปติดเกมส์เศรษฐี(ของจริง)กับมายุแทน 5555

ขอบคุณสำหรับความฟินค่ะ =w=)b

Share this post


Link to post
Share on other sites

555 ยูกิไม่น่าเข็ดเลยนะ น่าจะให้มายุไปสร้างแลนด์มาร์คบ่อยๆ อิอิ

ฟินยาวๆๆไป ต้องขอบใจจูรินะสินะ อิอิ แผนดีจริงๆ ชอบสร้างแลนด์มาร์คดีนัก 555

เพื่อนตัวดีก็นะแศวกันจริงง 5555 ยูกิคงเข็ดไปอีกนานนน

ขอบคุณสำหรับความฟินของแลนมาร์ค เอ้ย!!ความฟินคู่มายูกินะคะ

Share this post


Link to post
Share on other sites

เพราะเด็กจูตัวแสบไปให้คำแนะนำมายุ  ยูกิรินเลยโดนสร้างแลนด์มาร์คไปทั่วตัวเลยสินะ  ฮ่าๆๆ

คิดแล้วแอบเสียดายเล็กน้อยที่เรนะเลิกเล่นเกมเศรษฐีไปก่อน  หุหุหุ

Share this post


Link to post
Share on other sites

สร้างแลนด์มาร์คสนุกมั้ยคะยูกิซัง ><

จูจอมวางแผน ว้ะฮ่าๆๆๆๆ

วางแผนใช้กับคนอื่นได้แต่ของตัวเองนี่เรนะซังหนีไปหาคนอื่นแล้ว

Share this post


Link to post
Share on other sites

สร้างแลนด์มาร์ค!! หุหุ กิรินจะเลิกเล่นจริงๆเหรอคะ ตอนโดนยึดเมืองนี้ไม่ขัดขืนเลยนะ ^^

ขอบคุณสำหรับOS ที่ความฟินระดับ1,700ค่ะ >< ยังดีที่ย้วยมันกลับมาสร้างแลนด์มาร์คกับกิรินไม่หนีไปยึดเมืองคุณน้องอิโคมะ 55555555555

Share this post


Link to post
Share on other sites
โอ๊ยฟินมากกกก เด็กจูนี่รัายไม่เบา ดีมากค่ะทำเราฟิน 555 //กราบจู

Share this post


Link to post
Share on other sites
บร๊ะ!!
เกมนี่มันสนุกแบบนี้นี่เอง 555

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0