[SF] 3 seconds (Mayuki/Atsumina/Sayamilky/Wmatsui) - 15/06/15 SP Yuiparu EP 04

706 posts in this topic

สวัสดีค่ะนักอ่านที่เข้ามาอ่านทุกท่าน เรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องแรกของเราค่ะ ยังไงก็ขอฝากด้วยนะคะ

ติชมได้ค่ะ และก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ^^

 

 

Watanabe Mayu X Kashiwagi Yuki

PROLOGUE | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | EPILOGUE

 

Maeda Atsuko X Takahashi Minami

PROLOGUE | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | EPILOGUE

 

Yamamoto Sayaka X Watanabe Miyuki

PROLOGUE | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | EPILOGUE

 

Matsui Rena X Matsui Jurina

PROLOGUE | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | EPILOGUE

 

 

Special part

 

Yokoyama Yui & Shimazaki Haruka

01 | 02 | 03 | [url="http://48.in.th/topic/1863-sf-3-seconds-mayukiatsuminasayamilkywmatsui-150615-sp-yuiparu-ep-04/page-35#entry72267"]04[/url]

Watanabe Mayu & Kashiwagi Yuki


Maeda Atsuko & Takahashi Minami

 

Yamamoto Sayaka & Watanabe Miyuki

 

Matsui Rena & Matsui Jurina

Share this post


Link to post
Share on other sites

Prologue

 

 

 

 

 

คุณรู้จักกฎ 3 วินาทีไหม

 

กฎ 3 วินาที ที่ราวกับเวทมนต์

 

เพราะเพียงแค่ 3 วินาทีนี้นั้น

 

พวกคุณจะต้องตกหลุมรักพวกเราในทันที

 

 

 

 

 

“และตอนนี้เราอยู่กับวงดนตรีที่ดังที่สุดในขณะนี้ ขอเสียงปรบมือให้กับวง 3 secondsครับ!!”เสียงปรบมือที่ดังไปทั่วห้องส่งพร้อมกับเสียงเรียกชื่อเมมเบอร์ของวงทำให้คนที่ถูกเรียกนั้นส่งยิ้มไปตามเสียงเรียกของแฟนคลับก่อนที่จะหันกลับมาสนใจพิธีกรอีกครั้งนึง

 

ห้องส่งที่เต็มไปด้วยแสงไฟที่สาดส่องลงที่เวที เครื่องปรับอากาศที่ทำงานเต็มที่ส่งความเย็นไปทั่ว ร่างเพรียวที่กำลังนั่งอยู่ในกลุ่มคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนคลับของวง 3 seconds

 

เอาเข้าจริงๆ มันก็แค่การมาเป็นเพื่อนน้องสาวข้างบ้านก็เท่านั้นแหละ เพราะตัวเธอไม่ได้สนใจอะไรสักนิด ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่เคยสนใจอะไรนอกจากการเรียนเสียมากกว่า

 

คาชิวากิ ยูกิ เจ้าของร่างเพรียวที่เป็นคนเดียวที่นั่งทำหน้านิ่งเฉยไม่ได้สนใจกับคนดังที่อยู่ใต้แสงสปอร์ตไลท์เลย เธอคิดว่าถ้ามีแฟนคลับเพียงสักคนหันมาเห็นเข้าเธอคงได้ตกเป็นเป้าสายตาเป็นแน่

 

 

แต่ก็นะตอนนี้ความสนใจทั้งหมดนั้นอยู่ที่คนดังที่กำลังตอบคำถามพิธีกรบนเวทีอยู่ต่างหากล่ะ

 

ยูกิหันไปมองน้องสาวข้างบ้านที่ขยันคะยอให้เธอมาเป็นเพื่อนแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ วาตานาเบะ มิยูกิ เธอเป็นคนที่น่ารักมากถึงมากที่สุดคนหนึ่งและก็คลั่งไคล้วง 3 secondsมากด้วยเช่นกัน

 

ยูกิไม่แปลกใจที่จะหันไปแล้วเห็นเธอกำลังส่งเสียงเชียร์เมมเบอร์ของวงที่เธอชอบเมื่อถึงเวลาช่วงเบรกพักของรายการ จากที่ดูมีเด็กนักเรียนตั้งแต่ชั้นมัธยมต้นจนถึงระดับคนวัยทำงานได้กระมังที่คลั่งไคล้วงวงนี้

 

และยิ่งเมื่อเหล่าศิลปินของวง 3 secondsเดินเข้ามาใกล้พวกเธอเหล่านี้ก็ส่งเสียงเรียกด้วยความปลื้มปิติมากยิ่งขึ้นไปอีก ยูกิก็ได้แต่มองแล้วส่ายศีรษะไปมาและลองหันไปสำรวจเหล่าเมมเบอร์ภายในวงที่มีจำนวนคนชื่นชอบมากมายนี้บ้าง

 

เมมเบอร์มีจำนวน 4 คน แถมยังดูตัวเล็ก บอบบางแถมยังหน้าหวานเสียจนไม่น่าเชื่อว่าทั้ง 4 จะเป็นผู้ชาย จริงๆทั้ง4 คนก็ดูดีแหละนะ แต่ที่อดจะติดใจไม่ได้ก็คงจะเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเพ่งตรงมาทางเธอ

 

เธอคิดว่าเธอไม่ได้คิดไปเองนะที่เห็นเขามองตรงมา แต่เพียงครู่เดียวเขาก็หันไปยิ้มอ่อนโยนให้กับเหล่าแฟนคลับของเขาอีกรอบจนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

เธอขมวดคิ้วแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอกนะเพราะยังไงฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้วกับวงดนตรีวงนี้ ไม่เหมือนมิยูกิที่เอาแต่ร้องเรียกสมาชิกวงคนหนึ่งที่ทำหน้าจริงจังและยิ้มอออกมาเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้นหรอก

 

สเตจของวง 3 secondsได้จบลงไปอย่างสวยงาม ตัวเธอทำหน้าไม่ถูกเหมือนกันเพราะเหมือนจะไม่ได้คิดไปเองแล้วแหละว่าเด็กหนุ่มที่เล่นเบสคนนั้นมองมาที่เธอ เพราะเขาแทบจะมองมาตลอดการแสดงเลย

 

“โชคดีจังที่ได้มา”มิยูกิเอ่ยออกมาอย่างเพ้อฝันพร้อมตาที่ยิ้มมีความสุขเสียจนปิดหยีบ่งบอกว่าเธอมีความสุขกับงานวันนี้จริงๆ

 

“งั้นเหรอ เธอรู้สึกแบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ”เอ่ยออกไปให้มิยูกิยิ้มอีกครั้งก่อนที่จะเอ่ยถามอะไรบางอย่างให้ยูกิขมวดคิ้วเพราะไม่คิดว่าจะเจอคำถามนี้

 

“แล้วเป็นไงคะ ชอบสมาชิกคนไหนบ้างหรือเปล่าล่ะ”คิ้วของยูกิคงขมวดหากันจนมิยูกิเห็นล่ะมั้งเธอจึงทำหน้าตาตกใจเสียเต็มประดาก่อนที่จะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจไม่แพ้หน้าตาของเธอ

 

“เห๋!! ไม่ได้นะ แบบนั้นมันผิดคอนเซ็ปของวงเลยนะคะถ้าพี่ไม่ชอบใครเลย คอนเซ็ปของวงนี้คือคนที่ได้เห็นจะตกหลุมรักภายใน 3 วินาทีนะคะ พี่ไม่รู้สึกชอบใครเลยเหรอ?”เธอสาธยายออกมาให้ยูกิที่ฟังยังคงทำคิ้วขมวดเพราะไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นจริงๆจนมิยูกิถอนหายใจออกมา

 

“ฉันอุตส่าห์นึกว่าจะดึงพี่ออกมาจากโลกแห่งการเรียนได้แล้วแท้ๆ ผิดหวังจัง...ว่าแต่สักนิดนึงที่รู้สึกก็ไม่มีเหรอคะ?”มิยูกิยังคงย้ำถามด้วยความหวังให้เจ้าของร่างเพรียวนึกครู่หนึ่งก่อนที่จะเอ่ยออกไป

 

“อืม...คนที่เล่นเบส...ตัวเล็กๆหน่อย...”

 

“อ่า...มาโคโตะคุงนี่เอง!!”

 

“มาโคโตะ?”ทวนชื่อซ้ำให้มิยูกิพยักหน้าหงึกหงักก่อนที่เธอจะเริ่มสาธยายสรรพคุณของเด็กหนุ่มที่ชื่อมาโคโตะเต็มที่

 

 

“วาตานาเบะ มาโคโตะคุงค่ะ เขาเป็นที่ชื่นชอบมากเลยนะคะ พี่นี่ตาถึงจริงๆเลยน้า”เธอเอ่ยล้อแต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่ได้ใส่ใจอะไรนอกไปจากการจะได้รู้ข้อมูลของคนที่เอาแต่จ้องตัวเองก็เท่านั้นแหละนะ

 

และมิยูกิก็เริ่มสาธยายสรรพคุณของเด็กหนุ่มที่ชื่อมาโคโตะออกมาเสียเต็มที่ราวกับเป็นแฟนพันธุ์แท้หรือไม่ก็ญาติของมาโคโตะก็ไม่ปานให้ฟังตั้งแต่เดินออกจากห้องส่งจนกระทั่งถึงบ้านซึ่งบ้านของเธอกับมิยูกิก็อยู่ติดกันนั่นแหละ

 

“ถ้าพี่อยากได้ข้อมูลของมาโคโตะคุงอีกบอกฉันได้เลยนะคะ ฉันมีข้อมูลเยอะมาก ของสะสมก็มีนะ ถ้าพี่สนใจบอกฉันได้เลยนะคะ พี่ยูกิ”เธอพูดแล้วยิ้มตาปิดก่อนที่จะเดินเข้าบ้านของตัวเองไปให้ยูกิส่ายศีรษะไปหาแล้วยิ้มอ่อนๆ

 

ดูเหมือนมิยูกิจะคิดว่ายูกิชอบเด็กหนุ่มที่ชื่อมาโคโตะนั่นไปซะแล้วสิ แต่ก็ เอาเถอะ

 

 

 

 

 

“วันนี้ฉันเห็นน้า...”น้ำเสียงล้อเลียนที่จะเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากน้องเล็กสุดในวงที่มีนิสัยขี้เล่นสุดอย่างมัตสึอิ จุนกำลังเอ่ยล้อคนที่นอนอยู่ที่โซฟาห้องรับแขกของห้องพัก

 

วง 3 seconds นั้นมีห้องพักส่วนตัวอยู่ที่คอนโดหรูใจกลางกรุงโตเกียว ซึ่งคอนโดนี้ถูกออกแบบให้มีการป้องการผู้บุกรุกได้อย่างดีเยี่ยมจนไม่แปลกใจเลยว่าจะมีเหล่าศิลปิน ดารามาอาศัยพักอยู่

 

คนที่นอนหลับตาอยู่ที่โซฟาลืมตาขึ้นมาแล้วมองคนที่เกาะพนักโซฟาที่ส่งยิ้มกวนๆมาให้ก่อนที่เขาจะไม่ได้สนใจแล้วหลับตาลงจนอีกคนร้องโวยวาย

 

“อะไรอ่ะ ไม่สนุกเลย ตื่นมาคุยกันก่อนสิมา...”

 

“จุน!! จำได้ไหมว่าถ้าไม่ใช่นอกเวลางานห้ามพูดน่ะ”เสียงที่เข้มงวดของคนที่อายุเยอะเป็นอันดับสองเอ่ยขึ้นจนจุนเบ้ปากอย่างเบื่อหน่าย

 

“นี่ก็นอกเวลางานแล้วไงล่ะซายาเน่!!”จุนเอ่ยออกมาก่อนที่เขาจะเอื้อมมือจับที่ผมของตัวเอง ออกแรงดึงนิดหน่อยวิกก็หลุดออกมาให้คนทำเสียงเข้มงวดเมื่อครู่นั้นถอนหายใจออกมา

 

“เธอนี่มัน...”

 

“น่าๆ อย่าทะเลาะกันเลยน่า”เสียงของคนที่เพิ่งเข้ามาซึ่งตัวเล็กที่สุดและมีอายุมากสุดพูดขึ้นและใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมของตัวเองอยู่

 

“ทาคามินะซัง ซายาเน่ดุฉันอีกแล้วอ่ะ”เจ้าน้องเล็กที่ส่วนสูงไม่เล็กตามนั้นฟ้องทันทีที่เห็นพี่ใหญ่เข้ามาให้ซายากะตะวัดสายตาไปมองก่อนที่จะถอนหายใจ

 

“เธอก็อย่าเข้มงวดนักเลยซายากะ นี่ก็นอกเวลางานแล้วให้จูรินะมันได้เล่นอะไรบ้าง”ทาคาฮาชิ มิโนรุ หรือ ทาคาฮาชิ มินามิเอ่ยกับยามาโมโตะ ซาโตรุ หรือ ยามาโมโตะ ซายากะ

 

“มันก็เล่นตลอดแหละทาคามินะซัง”ซายากะเอ่ยออกมาแล้วถอนหายใจ เขาคงเป็นคนเดียวล่ะมั้งที่ไม่ต้องใส่วิกระหว่างทำงานน่ะ ก่อนที่จะเหลือบมองคนที่นอนหลับตาอยู่ที่โซฟา

 

นั่นก็เหมือนกันพองานเสร็จก็โลกส่วนตัวทันที เอาเข้าไป

 

เมื่อสงครามย่อยๆจบลงและทุกคนแยกย้ายกันไปอาบน้ำจนเหลือเพียงคนที่นอนอยู่ที่โซฟา เสียงถอนหายใจดังออกมาระรอกหนึ่งก่อนที่คนที่นั่งอยู่ที่โซฟาอย่างวาตานาเบะ มาโคโตะ หรือ วาตานาเบะ มายุต้องลุกขึ้นมานั่งด้วยท่าทางหนักใจ

 

มือยกขึ้นดึงวิกที่สวมอยู่แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาอีกรอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ก่อนที่จะลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำและขอให้วันต่อๆไม่เกิดเหตุการณ์อะไรแบบวันนี้อีก

 

 

 

 

 

และนี่ ก็คงเป็นความลับของวง 3 secondsที่ไม่มีใครรู้ซึ่งก็คือเมมเบอร์ทั้ง 4 คนเป็นผู้หญิง แต่ในเมื่อคุณรู้แล้วก็อย่าไปบอกใครต่อเชียวล่ะ

 

 

 

 

 

TBC.

Share this post


Link to post
Share on other sites

มา---ยู---กิ----------------- //กระโดดพุ่งเข้าชาร์จด้วยความกระหาย

 

รออยู่นะคะ

ไรท์เตอร์สู้ๆ

Share this post


Link to post
Share on other sites

เข้ามาอ่านเพราะเห็นเป็น มายูกิ 55555

 

โอ้ววววว วงหญิงปลอมเป็นชายนี่เอง พล๊อตเรื่องน่าสนใจดีครับ 

 

เป้นกำลังใจให้นะครับไรท์เตอร์ ^^

Share this post


Link to post
Share on other sites

อัตสึมินาาาาาา~ เย่เย้เย่เย้

จะรออ่านนะค่า~

Share this post


Link to post
Share on other sites

อิเคะเมน ♥ ♥

เน่น่าจะไม่ต้องใส่วิกนะ 5 5555

ซายามิลกี้!!!!!!!  >< 

Share this post


Link to post
Share on other sites
จู....อย่าพึ่งแต๋วแตกนะ555555
มาย้วย ไม่สบายใจมาห้องเราได้นะ//โดนกิรินตบ;w;

Share this post


Link to post
Share on other sites

จูจัง อย่าพึ่งกระดกนิ้ว จีบปาก สะบัดมือนะ

แมนๆไว้ แมนๆไว้ กิกิ

Share this post


Link to post
Share on other sites

คือ คนอื่นแต่งชายเราไม่ห่วงเลย ห่วงแต่อิจู.. // กลัวนางหลุดตุ๊ดแตกจริงๆ ค่ะ

ว๊ายๆๆ กลับมากรี๊ดต่อ ชอบคอนเซ็ปต์นี้มากๆ เลยอ่าา รอดูทุกคู่เลยค่ะ อยากรู้ว่าจะโผล่กันอย่างไร

Share this post


Link to post
Share on other sites

ชื่อเรื่องน่าสนใจ แถมเป็นมายูกิอีกไม่อ่านไม่ได้! :dookdik_bun_20:

Share this post


Link to post
Share on other sites

รอฟินกับอัตสึมินะอย่างใจจดใจจ่อแปป 5555

ติดตามค่า ชอบมากเลยเรื่องแบบนี้ ><

Share this post


Link to post
Share on other sites

เข้ามารอและเป็นกำลังใจให้เพราะมีแต่คู่ที่น่าสนใจทั้งน้านนน *0*

Share this post


Link to post
Share on other sites

อิจูใส่วิก แอ๊บแมน
ปูเสื่อรอเลยฮะ 5555

 

ขอบคุณค่าา ในความรู้สึกเราจูจังก็น่าเป็นห่วงสุดจริงๆค่ะต้องมาแอ๊บแมนในฟิคเราอย่างนี้ 

ไม่น่า.....รอดค่ะ55555

 

 

มา---ยู---กิ----------------- //กระโดดพุ่งเข้าชาร์จด้วยความกระหาย

 

รออยู่นะคะ

ไรท์เตอร์สู้ๆ

 

ขอบคุณค่า จะแต่งออกมาให้ดีที่สุดค่ะ รักมายูกิเหมือนกัน >_____<

 

 

เข้ามาอ่านเพราะเห็นเป็น มายูกิ 55555

 

โอ้ววววว วงหญิงปลอมเป็นชายนี่เอง พล๊อตเรื่องน่าสนใจดีครับ 

 

เป้นกำลังใจให้นะครับไรท์เตอร์ ^^

 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจมากๆค่ะ จะแต่งออกมาให้ดีที่สุด

มายูกิจะมาคู่แรกเลยค่ะ ขอฝากมายูกิในฟิคเราด้วยนะคะ

 

 

อัตสึมินาาาาาา~ เย่เย้เย่เย้

จะรออ่านนะค่า~

 

จะแต่งออกมาให้ดีที่สุดค่ะ ฝากอัตสึมินะในฟิคเราด้วยนะคะ >____<

 

 

อิเคะเมน ♥ ♥

เน่น่าจะไม่ต้องใส่วิกนะ 5 5555

ซายามิลกี้!!!!!!!  >< 

 

อิ "เคะ" เมน กันเลยทีเดียวค่ะ555

เน่มิ้ลเร็วๆนี้ค่ะ ขอฝากตัวด้วยนะคะ ^_____^

 

 

ตอกเสาเข็มรอค่ะ

 

ขอบคุณค่า >____<

 

 

จู....อย่าพึ่งแต๋วแตกนะ555555
มาย้วย ไม่สบายใจมาห้องเราได้นะ//โดนกิรินตบ;w;

 

จะให้จูจังไม่แต๋วนี่....ไม่น่ารอดค่ะ555

ส่วนย้วยเนี่ยต้องถามพี่กิรินนะคะ555

Share this post


Link to post
Share on other sites

รอเน่มิ้ว

 

เน่มิ้ลเร็วๆนี้ค่ะได้อ่านแน่นอน ^^

 

 

จูจัง อย่าพึ่งกระดกนิ้ว จีบปาก สะบัดมือนะ

แมนๆไว้ แมนๆไว้ กิกิ

 

ทุกคนดูห่วงกับสกิลแอ๊บแมนของจูจังกันมากจนเราขำเลยค่ะ

ไม่ต้องห่วงค่ะเพราะว่าไม่....น่ารอดค่ะ5555

 

 

คือ คนอื่นแต่งชายเราไม่ห่วงเลย ห่วงแต่อิจู.. // กลัวนางหลุดตุ๊ดแตกจริงๆ ค่ะ

ว๊ายๆๆ กลับมากรี๊ดต่อ ชอบคอนเซ็ปต์นี้มากๆ เลยอ่าา รอดูทุกคู่เลยค่ะ อยากรู้ว่าจะโผล่กันอย่างไร

 

ไม่ต้องห่วงค่ะ ไม่ต้องห่วงเลยค่ะเพราะว่าไม่...น่ารอดแน่ๆ5555

ขอบคุณที่ชอบคอนเซ็ปของฟิคเรานะคะ จะแต่งออกมาให้ดีที่สุดค่ะ T^T

 

 

ชื่อเรื่องน่าสนใจ แถมเป็นมายูกิอีกไม่อ่านไม่ได้! :dookdik_bun_20:

 

ขอบคุณที่สนใจค่า จะแต่งออกมาให้ดีที่สุดเลยค่ะ ^^

 

 

รอฟินซายะมิ้ลกี้ ><

 

เน่มิ้ลเร็วๆนี้ค่ะ รอติดตามกันได้เลยค่ะ 

 

 

รอฟินกับอัตสึมินะอย่างใจจดใจจ่อแปป 5555

ติดตามค่า ชอบมากเลยเรื่องแบบนี้ ><

 

ขอบคุณที่ชอบค่ะ เราจะพยายามแต่งออกมาให้ดีที่สุดเลยค่ะ

รักอัตสึมินะเหมือนกันค่ะ >____<

 

 

เข้ามารอและเป็นกำลังใจให้เพราะมีแต่คู่ที่น่าสนใจทั้งน้านนน *0*

 

ขอบคุณที่สนใจค่ะ ปลื้มมากจริงๆที่มีคนสนใจฟิคของเราขนาดนี้

จะแต่งออกมาให้ดีที่สุดค่ะ ^^

Share this post


Link to post
Share on other sites

01

 

 

 

 

 

คาชิวากิ ยูกิ นักศึกษาปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยชื่อดังของโตเกียวเดินย่างกรายเข้ามาในมหาวิทยาลัยพร้อมกับหนังสือที่กอบกุมอยู่บริเวณอกเสียมากมายจนไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงเพียงคนเดียวจะถือได้

 

วันนี้ยูกิได้รับมอบหมายจากอาจารย์ที่คณะให้ไปช่วยสอนซึ่งเธอก็ได้เตรียมตัวมาอย่างดี ไม่สิ ต้องบอกว่ายูกิเตรียมตัวอยู่ทุกวันเลยก็ว่าได้

 

นอกเสียจากเมื่อ 2 วันก่อนเท่านั้นแหละที่น้องสาวข้างบ้านอย่างมิยูกิมาชวนให้ไปงานของวงนักร้องที่หล่อนชื่นชอบ ยูกิที่ปกติใช้ชีวิตคลุกอยู่กับหนังสือถึงได้ถอยห่างจากหนังสือมาได้ 1 วัน

 

“อ๊ะ...”ก็เหมือนกับฉากในละครที่นางเอกของเรานั้นถือหนังสือมากจนเกินไปจนชนเข้ากับคนๆหนึ่งจนหนังสือร่วงหล่นลงพื้นกระจัดกระจายเต็มไปหมด

 

“ขอโทษค่ะๆ”ยูกิรีบขอโทษขอโพยอีกฝ่ายแล้วมองคนที่ตัวเองเดินชนก็ต้องเลิกคิ้วเพราะว่าคนตรงหน้านั้นคือเพื่อนร่วมคลาสเรียนของเธอนั่นเอง

 

“อ้าว!! มัตสึอิซัง”ยูกิเอ่ยขึ้นเมื่อคนที่กำลังช่วยเธอเก็บหนังสือนั้นคือมัตสึอิ เรนะ เพื่อนร่วมคณะของเธอที่เป็นถึงดาวคณะเพราะหน้าตาที่จัดว่าสวยมากและท่าทางที่เหมือนเจ้าหญิงก็ไม่ปานของอีกคนทำให้ใครต่อใครหลงใหลได้ไม่ยาก

 

 

แต่กระนันการเข้าถึงมัตสึอิ เรนะได้นั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะลุคเจ้าหญิงบวกกับท่าทางนิ่งๆและใบหน้านิ่งๆนี่แหละที่ทำให้ใครต่อใครถอยห่างออกไปถึงแม้จะชื่นชมและชื่นชอบเพียงใดก็ตาม

 

แต่ยูกิรู้ดีว่าจริงๆแล้วเจ้าตัวเป็นคนใจดีมากคนนึงเลยล่ะ

 

“ไม่เคยมีคนบอกเหรอว่าไม่ควรถือของเกินความจำเป็น”

 

อ่อใช่ แล้วมัตสึอิ เรนะก็เป็นคนที่จัดได้ว่าถ้าได้เอ่ยปากพูดก็เป็นคนที่พูดตรงจนน่ากลัวเลยล่ะ

 

แต่ถึงจะพูดไปอย่างนั้นเรนะก็ยังก้มลงช่วยยูกิเก็บของจนเสร็จก่อนที่เรนะจะขอตัวเดินเลี่ยงออกไป

 

แต่ถึงยังไงมัตสึอิ เรนะก็ยังเป็นคนที่เข้าถึงยากสำหรับใครหลายๆคนอยู่ดีล่ะนะ

 

“ขอโทษนะครับ”เสียงนุ่มที่เรียกนั้นทำให้ยูกิหันไปตามเสียงก่อนที่จะชะงักแทบจะทันทีเมื่อเธอหมุนตัวมาแล้วพบเข้ากับเด็กหนุ่มที่ตัวเล็กว่าเธอและเธอเพิ่งจะเจอเขาเมื่อ 2 วันก่อนนี่เอง

 

“คุณทำนี่ตกน่ะครับ”วาตานาเบะ มาโคโตะ หรือ วาตานาเบะ มายุเอ่ยออกมาแล้วมองคนตรงหน้าที่มีส่วนสูงมากกว่า เขาฉีกยิ้มออกมาเหมือนปกติที่ชอบให้กับแฟนคลับและก็จะได้รับสีหน้าที่แดงๆปนเขินอายกลับมาทุกครั้ง

 

แต่กับคนตรงหน้านี่นอกเสียจากสีหน้าตกใจครู่เดียว โค้งขอบคุณและหยิบสมุดโน้ตไป มีเพียงเท่านี้เองที่เขาได้รับจากหญิงสาวตรงหน้า

 

ซึ่งเขาก็ไม่ได่แปลกใจอะไรนักหรอก เพราะเขาจำได้แม่นเลยทีเดียวกับหญิงสาวที่ดูก็รู้ว่าไม่ได้เป็นแฟนคลับของวงแต่กลับมานั่งดูการแสดงของพวกเขา

 

ริมฝีปากของมายุคลี่ยิ้มออกมาลับหลังเมื่อยูกิเดินห่างออกไปเหมือนกำลังพึงพอใจอะไรบางอย่างก่อนที่เขาจะเดินไปตามทางซึ่งจุดมุ่งหมายก็ไม่พ้นห้องเรียนที่เขาต้องมาเรียนในวันนี้นี่เอง

 

 

 

 

 

คิ้วของยูกิเลิกขึ้นมาทันทีเมื่อเดินเข้ามาภายในห้องที่ตัวเองต้องเข้าช่วยสอน ใบหน้าหวานๆที่มีรอยยิ้มติดมุมปากตลอดเวลาที่ส่งยิ้มตรงมาทางเธอทันทีที่เข้ามาทำให้เธอต้องเบนสายตาไปทางอื่นแล้วเดินไปหาอาจารย์ที่เป็นผู้สอนหลักของวิชานี้

 

มายุอดที่จะอมยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อมองไปที่อีกคนที่อาจารย์เพิ่งจะแนะนำมาว่าชื่อคาชิวากิ ยูกิและกำลังจะมาช่วยสอนในวันนี้ เขาแปลกใจนิดหน่อยเพราะจากที่พบกันก่อนหน้าก็พอจะรู้ได้แล้วว่าอีกคนคงจะมาช่วยสอนคลาสใดคลาสหนึ่งเป็นแน่

 

แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคลาสเรียนของตนเองน่ะสิ

 

แต่ก็...ใช่ว่าจะไม่ดีล่ะนะ

 

การเรียนวันนี้กลายเป็นเรื่องน่าสนุกสำหรับมายุไปในทันทีเพราะการมีใครอีกคนมาร่วมคลาสเรียนทำให้การเรียนที่ตอนแรกต้องแสร้งทำเป็นตั้งใจเพื่อภาพลักษณ์ของวงนั้นกลายเป็นตั้งใจโดยไม่ต้องเสแสร้ง

 

ยูกิลอบถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อการสอนเสร็จสิ้น เพราะเธอจะได้รอดพ้นจากการจ้องมองของคุณคนดังนั่นเสียที เธอก็ไม่เข้าใจว่าจะจ้องอะไรเธอขนาดนั้นแถมรอยยิ้มนั่นอีกที่เธอไม่อยากจะหันไปเจอเลยจริงๆ

 

ยูกิเก็บข้าวของของตนเองเพื่อที่จะเตรียมกลับบ้าน เธอตวัดสายตาไปมองชายหนุ่มตัวเล็กที่ลุกขึ้นยืนเหมือนจะเดินตรงมายังเธอแต่กลับมากลุ่มคนจำนวนไม่น้อยที่เข้ามาขวางเขาไว้

 

แน่นอนว่ากลุ่มเด็กสาวพวกนั้นก็คือแฟนคลับของเขานั่นแหละ และนั่นก็ทำให้ยูกิสามารถเดินเลี่ยงออกมาได้อย่างปลอดภัยถึงเธอจะติดใจเรื่องที่เขาจะเดินเข้ามาหาก็เถอะ

 

บ้านของยูกิอยู่ไม่ได้ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก นั่งรถไฟฟ้าเพียงสามป้ายก็ถึงแล้ว ทันทีที่ยูกิมาถึงบ้านเธอก็ต้องชะงักกับเสียงเรียกของน้องสาวข้างบ้านที่ดังขึ้น

 

หันไปตามเสียงแล้วก็เห็นมิยูกิที่วิ่งมาที่รั้วบ้านที่กั้นระหว่างบ้านของยูกิและมิยูกิ ยูกิมองคนอายุน้อยกว่าที่ยิ้มกว้างเสียจนตาปิดราวกับว่ามีเรื่องดีใจอะไรสักอย่าง

 

“พี่ยูกิ วันเสาร์นี้ว่างไหมอ่ะ”น้ำเสียงอ้อนๆนั้นทำให้ยูกิผงะไปเล็กน้อย เธอหรี่ตามองน้องสาวข้างบ้านที่เหมือนจะลากตัวเธอออกจากกองหนังสืออีกรอบจึงรีบเอ่ยปัดไปทันที

 

“ต้องอ่านหนังสือ...”

 

“หนังสือน่ะอ่านวันไหนก็ได้นะ!! นี่ฉันได้บัตรเข้างานแจกลายเซ็นต์ของ 3 seconds เลยนะสองใบด้วย พี่ไปกับฉันนะ”เสียงอ้อนของมิยูกิทำให้ยูกิถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายๆก่อนที่จะตอบออกไปแล้วชิ่งเดินเข้าบ้านไม่ฟังเสียงร้องเรียกของคนอายุน้อยกว่าเลย

 

“ไม่ล่ะ เธอไปชวนเพื่อนเธอเถอะ”

 

“โธ่...พี่ยูกิอ่ะ!!

 

 

 

 

 

“งานแจกลายเซ็นคราวนี้จะมีมินิคอนเสิร์ตด้วยนะ”เสียงของผู้จัดการสาวซาชิฮาระ ริโนะเอ่ยขึ้นมาให้เหล่าสมาชิกวง 3 seconds ที่สองคนกำลังวุ่นอยู่กับการแก่งแย่งของกิน

 

 

อืม...ที่จริงต้องบอกว่าเป็นจูรินะคนเดียวล่ะนะที่แย่งของชาวบ้านไปทั่วน่ะ

 

“ฟังกันหน่อยยยย!!”ตะโกนออกมาด้วยเสียงที่ดังลั่นและก็ได้ผลเมื่อจูรินะหยุดแกล้งซายากะ มินามิละความสนใจมาจากโทรศัพท์และมายุเงยหน้าขึ้นมาจากมังงะเล่มใหม่ที่เพิ่งซื้อมา

 

“ดีมาก เพลงที่จะขึ้นโชว์ก็คือเพลงใหม่ของพวกเธอนั่นแหละ งานนี้จะมีจับรางวัลผู้โชคดีที่จะได้เข้าไปคุยกันตัวต่อตัวด้วย เพราะงั้นพวกเธอต้องระวังตัวให้ดี อย่าให้ความลับหลุดออกไปล่ะ...”ริโนะเอ่ยเสียงเข้มให้มายุรับคำในลำคอแล้วหันกลับมาสนใจมังงะต่อ

 

มินามิเดินมารับตารางงานภายในอาทิตย์นี้แล้วอ่านคร่าวๆก่อนส่งให้ซายากะ ส่วนจูรินะก็เดินไปหยิบขนมเตรียมจะกินต่ออีกรอบแต่เพียงแค่เอื้อมมือไปหยิบส้อมก็โดนสายตาคมของคุณผู้จัดการสาวตวัดเข้าหาทันที

 

“อ...อะไรอีกอ่ะซัชชี่...”

 

“ไม่ต้องมาทำเสียงแบบนั้นเลยจูรินะ เธอน่ะตัวดีเลย งานคราวที่แล้วก็เกือบความแตกก็เพราะเธอนะ”ริโนะเอ่ยเสียงเครียด ใช่แล้วล่ะ วง 3 seconds น่ะจัดงานคุยแบบเอ็กซ์ครูซีฟแบบนี้มาหลายครั้งทุกๆที่ออกอัลบั้มหรือซิงเกิ้ลใหม่

 

และคนที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็ไม่พ้นมัตสึอิ จุน หรือ มัตสึอิ จูรินะ ที่ชอบหลุดแอ๊บแตกทุกครั้งไป เช่นครั้งที่แล้วก็เกือบกรี๊ดออกมาบ้างล่ะ บางครั้งก็เก๊กเสียงไม่อยู่บ้างล่ะจนเธอที่เป็นผู้จัดการอดที่จะปวดหัวไม่ได้จริงๆ

 

“รู้แล้วน่า”คนอายุน้อยสุดพึมพำออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์ ใบหน้ามู่ลงจนเหมือนน้องหมาหูตกที่ถ้าแฟนคลับเห็นคงต้องสงสารปนเอ็นดูและเอาใจกันทุกราย แต่ไม่ใช่กับซาชิฮาระ ริโนะคนนี้หรอก

 

“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย แล้วก็เธอน่ะหัดกลับบ้านบ้างนะ ที่บ้านเป็นห่วงเธอน่าดู”เมื่อได้ยินดังนั้นใบหน้าที่มู่อยู่ก็กลายมาเป็นยิ้มร่าทันทีก่อนที่จะทวนคำพูดของริโนะด้วยท่าทางร่าเริง

 

“จริงเหรอๆ!! งั้นเดี๋ยวอาทิตย์นี้เสร็จงานฉันจะกลับล่ะ!!”จูรินะยิ้มกว้างก่อนที่จะนึกไปถึงคนที่บ้าน นั่นสินะ ไม่ได้กลับบ้านนานแล้วเหมือนกันแหะ

 

การประชุมจบลงเมื่อริโนะเดินออกจากห้องพักของ 3 seconds และมินามิเริ่มแจกจ่ายรายละเอียดงานของแต่ล่ะคนก่อนที่แต่ละคนจะแยกย้ายกันออกจากห้องนั่งเล่นรวมนี้และเหลือเพียงมายุที่ยังนั่งอ่านมังงะเล่มเดิมที่ใกล้จะจบเล่มแล้ว

 

เสียงปิดมังงะเมื่อเจ้าตัวอ่านจบก่อนที่จะลุกขึ้นมานั่งมองแผ่นกระดาษที่มินามิแจกมาเมื่อครู่และหยิบขึ้นมาอ่านรายละเอียดก่อนที่จะฉีกยิ้มออกมา

 

“เห๋...แบบนี้ก็เยี่ยมไปเลยน่ะสิ”รอยยิ้มที่มุมปากถูกกระตุกขึ้นช้าๆก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นแล้วเดินฮัมเพลงตรงไปจนถึงห้องนอนของตัวเอง

 

 

 

 

 

TBC.

Share this post


Link to post
Share on other sites

มายุนี่จะเก๊กเก่งไปไหนนะ 555555 // ไม่บอกไม่เชื่อว่าเป็นผู้หญิง

ปล. ขำจูรินะจังเลย ไม่ต้องกลัวว่า.. จะไม่หลุดใช่มั้ย 5555555

Share this post


Link to post
Share on other sites

อ่อยค่ะย้วย อ่อยเข้าไป เดี๋ยวพี่กรก็ใจอ่อนเอง เหรอ? 

เอิ่มมมมมมม แต่ละคน = =" ยังดีที่ซัชชี่คุมไหวนะ 

Share this post


Link to post
Share on other sites
จูรินะดูพร้อมตลอดเลยนะ
พร้อมที่จะหลุดตลอดเลย 555

Share this post


Link to post
Share on other sites

ความลับดูท่าจะแตกเพราะจูรินะเนี่ยเล่ะ XD

แต่ย้วยค่ะ เก็กได้อีกน่ะค่ะ

Share this post


Link to post
Share on other sites

ว่าแล้วเชียวว่าคนที่หน้าห่วงน่าจะเป็นเจ้าจู 555

มายุนี่ก็ขี้เก๊กจริงๆไม่เมื่อยมั่งรึไงนะ

ซัซชี่ยังไหวสินะคุมแต่ละคน อิอิ

Share this post


Link to post
Share on other sites

จูรินะเขาโตเป็นสาวแล้วแต๋วแตกก็เป็นเรื่องธรรมดา(?)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now