[4-SHOTS] Mr.Butler & Miss Maid Inc. [Season II] Miss Bloody Mary Part III Finale [13/01/2015] [00.14 AM]

67 posts in this topic

โกะจะรอดไหมหนิ =[]=
5555 คิดเหมือนเม้นบนค่ะ นาจังมีหน้าอ-----/โดนตบ
หลอนดีค่ะ ขนลุกดี อากาศยิ่งหนาวๆอยู่

Share this post


Link to post
Share on other sites

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด (กรี๊ดตามมาโกะ)

ยังไม่ทันข้ามคืนเลย โดนซะแล้ว  :dookdik_bun_7:

หลอนมากคะ นี้ขนาดอ่านตอนกลางวันนะ คิดแล้วขนลุก

มาต่อไวๆนะไรท์ เค้าจะจัดที่นอนรอ  :dookdik_bun_21:

Share this post


Link to post
Share on other sites

คุณเมดมาได้นิดเดียวก็เล่นเลยเรอะ :dookdik_bun_7: 

แต่ว่าติดพี่สาวยิ่งกว่าหมอนข้างนี้มันอัลไล...

Share this post


Link to post
Share on other sites

มาโกะจังนี่ดูรักพี่สาวเหลือเกินนะ

แต่คุณเมดจะโหดไปไหนมาถึงก็จะเล่นเด็กน้อยเลยเรอะ นาจังโหด หลอน น่ากลัวง่าาา

ดีนะอ่านตอนกลางวันถ้าอ่านเมื่อวานนี่คงนอนไม่หลับแน่ๆเลยไรท์บรรยายซะหลอนเชียวว

Share this post


Link to post
Share on other sites
มาวันแรกก็โดนซะแล้ว จะรอดมั้ยนิ
ไรท์บรรยายซะเผลอคิดภาพตามเลย
รอนัตสึมาโดนะค่าาา

Share this post


Link to post
Share on other sites

โชคดีอ่านตอนเช้า 55555 // หลอนจริงจัง

เอาใจช่วยมาโกะค่ะ อิอิ

Share this post


Link to post
Share on other sites

กรี้ดดดด น่ากลัวว
อยากจะกรี้ดตามมาโกะ

ไรท์ลงตอนดึกๆอยู่คนเดียวด้วย ฮือออออ

 

อุ๊ยตายแล้ว.... เวลาแบบนี้สิคะ ถึงจะเหมาะกับการอ่านเรื่องนี้

วันนี้ใจดี ลงตอนเย็นๆให้เลยนะเนี่ย อิๆ

 

หลอนมากค่ะ ยิ่งอ่านเวลานี้คือหลอนมาก
มาโกะของเค้ามาถึงก็เจอคุณเมดหลอนๆเลย
จะไหวไหมเนี่ย T^T

 

ไหวไม่ไหวไม่รู้นะเออ แต่ก็มีให้หายหลอนบ้างนั่นแหละ 

วันนี้ใจดี มาลงตอนเย็นๆให้ ดีใช่ไหมล่ะ เนอะะะะะ <3

 

เฮ้ย!! ค้างงงงงงงงงง!!

อ๊ากกกกกก ฆ่าไรท์

 

เจ๊ยยยยยยยย อย่าเพิ่งฆ่ากันเส่ะะะะะะะะ 

// เผ่น

 

เห ไม่ทันข้ามคืนโดนหลอกซะแล้ววววววว

 

 

นี่แหละค่ะ ที่เรียกว่า "เฮี้ยน" ของจริง 

ของแท้ และดั้งเดิมด้วย ฮ่าๆๆๆๆ

 

อุ๊บ กะจะมาเป็นนักอ่านเงา...#ผิด 5555
เอาจริงทางนี้ก็ชอบเม้นและชอบอ่านเม้นคนอื่น
น้องลงดึกมาก อยากบอกว่าทางนี้กลับบ้าน = เข้านอน 4 ทุ่ม (เด็กดีเกินไปแล้ว!!)
ขอบคุณที่มาบอกกล่าวไม่งั้นวันนี้คงเข้ามาตอนลงฟิคตัวเองดึกๆรอบเดียว ฮา
มาเข้าเรื่องนาจัง กริ๊ด!!!!!
ขนลุกและกรี๊ดตามมาโกะ
มาโกะอย่าเป็นอะไรเลยนะ ตัดจบแบบค้างๆให้ลุ้นได้ที่
แต่ฝีมือบรรยายความหลอนเริ่มกลับมาแล้วล่ะ ดีงามเลย
เราจะรอติดตามต่อไป!!

 

วันนี้ใจดี มาลงตอนเย็นๆให้แล้วนะเออ!!!! 

และพาร์ทนี้เนื้อเรื่องเบาๆ สบายๆด้วย อิๆๆๆๆ 

ขนลุกใช่ไหมละ... เดี๋ยวก็เจออีกพี่ อุอิ

ติดตามด้วยเด้อ

 

สรุปเดาผิดไปเล่ะหนึ่งคู่ 555
ตอนแรกเห็นไรท์โพสอัพเดทตอนตีสาม สารภาพเลยว่า ไม่กล้าอ่าน 555
นาจังมาอย่างหลอนอ่ะคะ ว่าแต่นาจังมีหน้าอกด้วย? //ถูกโอชินาจังเตะ

 

แนะนำให้อ่านช่วงนั้นค่ะ จะเป็นอะไรที่ได้ฟีลลิ่งดีมาก

เพราะไรท์จะปั่นนิยายแบบนี้ ช่วงเวลาประมาณนั้นแหละค่ะ 

ออกจะฟีลลิ่งดี อยู่หอในด้วย บรรยากาศดีฝุดๆ 

 

โกะจะรอดไหมหนิ =[]=
5555 คิดเหมือนเม้นบนค่ะ นาจังมีหน้าอ-----/โดนตบ
หลอนดีค่ะ ขนลุกดี อากาศยิ่งหนาวๆอยู่

 

โกะไม่รอดแน่ ไม่รอดชัวร์ๆ โดนกินแน่ ก๊ากๆๆๆๆ // โดนตบ

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด (กรี๊ดตามมาโกะ)

ยังไม่ทันข้ามคืนเลย โดนซะแล้ว  :dookdik_bun_7:

หลอนมากคะ นี้ขนาดอ่านตอนกลางวันนะ คิดแล้วขนลุก

มาต่อไวๆนะไรท์ เค้าจะจัดที่นอนรอ  :dookdik_bun_21:

 

แนะนำให้อ่านช่วงมืดๆหรือดึกสงัดเลยนะคะ มันจะได้ฟีลลิ่งมาก

เหมือนมีใครมองอยู่ด้านหลัง ไม่ก็ข้างๆ อุ๊ย ถถถถถถถถถถถ

Share this post


Link to post
Share on other sites
 

คุณเมดมาได้นิดเดียวก็เล่นเลยเรอะ  :dookdik_bun_7:

แต่ว่าติดพี่สาวยิ่งกว่าหมอนข้างนี้มันอัลไล...

 

มันคืออาการติดพี่สาวแบบแน่นหนึบอีกอย่างหนึ่งค่ะ ถถถถถถถถ

นี่แหละค่ะที่เรียกว่าเฮี้ยน เพราะผีตัวนี้เฮี้ยนอย่าบอกใครเลยค่ะ จริงจัง

 

มาโกะจังนี่ดูรักพี่สาวเหลือเกินนะ

แต่คุณเมดจะโหดไปไหนมาถึงก็จะเล่นเด็กน้อยเลยเรอะ นาจังโหด หลอน น่ากลัวง่าาา

ดีนะอ่านตอนกลางวันถ้าอ่านเมื่อวานนี่คงนอนไม่หลับแน่ๆเลยไรท์บรรยายซะหลอนเชียวว

 

แนะนำให้อ่านตอนกลางคืนค่ะ สำหรับเรื่องนี้ 

วันนี้ใจดี มาลงให้ตอนหกโมงเศษๆ ฟ้ามืดๆกำลังดีเลยนะเออ // โดนตบ

 

มาวันแรกก็โดนซะแล้ว จะรอดมั้ยนิ
ไรท์บรรยายซะเผลอคิดภาพตามเลย
รอนัตสึมาโดนะค่าาา

 

จงนึกภาพตามและอ่านตอนกลางคืนค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

อดใจรอนัตสึมาโดอีกนิดเนอะ!!!!

 

เออะ อะ เอิ่ม....ไรท์หนูกลัววววววววววTT[]TT!!

 

โอ๋ๆๆๆๆ ไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอก วันนี้ใจดีแล้ว จริงๆนะ // ทำตาปิ๊งๆ

 

โชคดีอ่านตอนเช้า 55555 // หลอนจริงจัง

เอาใจช่วยมาโกะค่ะ อิอิ

 

มาโกะต้องใส่เกียร์หมาเหมือนจูตอนวิ่งหนีเรนะค่ะ 

แต่อาจจะยาก เลยต้องกลิ้งหนีเอา // โดนโอชิมาโกะตบ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Horror 1: Miss Bloody Mary (Part II)

 

 

 

 

 

 

 

 

                   “......คุ... คุณ.... คุณหนูคะ!

 

 

 

 

 

 

 

                   มาโกะลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่าเป็นนานะนั่นเองที่จับไหล่ของเธอเขย่าจนเธอได้สติกลับมา เด็กสาวหอบหายใจหนักหน่วงราวกับวิ่งมาหลายร้อยกิโลเมตร อะไรกัน... ภาพเมื่อครู่นั้นคืออะไรกัน? นี่เธอตาฝาดอีกแล้วหรือ? มาโกะเอามือลูบหน้าซีกขวาตัวเองเล็กน้อย อาการสั่นที่ห้ามไม่อยู่นั้นมันยังมีอยู่ตลอด ทำไมกันละ... ร่างกายเธอมันสั่นไปหมดเลย....

 

 

 

 

 

 

 

                   “ไม่เป็นไร... ฉันไม่เป็นไร... แค่... สะดุ้งนิดหน่อยน่ะ”มาโกะพูดเสียงสั่นพลางเอามือปาดไปตามรูปหน้าตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

                   ดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่แค่สะดุ้งธรรมดา... 

 

 

 

 

 

 

 

                   “คุณหนูหน้าซีดมากเลยนะคะ คุณหนูต้องพักผ่อนนะคะ”นานะพยายามที่จะเกลี้ยกล่อม แต่ดูเหมือนว่าเจ้านายคนน่ารักคนนี้จะพยศน่าดู

 

 

 

 

 

 

 

                   “ไม่เป็นไรจริงๆนาจัง นั่นข้าวของฉันใช่ไหม- อ๊ะ!

 

 

 

 

 

 

 

                   อยู่ดีๆเรี่ยวแรงของมาโกะก็หมดฮวบเอาดื้อๆ จนหน้าแทบทิ่มไปด้านหน้า แต่โชคดีที่นานะคว้าร่างอ่อนปวกเปียกนั้นเข้ามาหาตัวก่อนจะโอบเอาไว้กันไม่ให้หล่นลงไปกองกับพื้น ใบหน้าของมาโกะชนเข้ากับหน้าอกที่มีพอประมาณของอีกฝ่าย สัมผัสที่นุ่มนิ่มพอจะบอกว่ามันมีเนินเล็กๆอยู่ตรงอกทำให้หัวใจของเด็กสาวกลับมาเต้นรัวอีกครั้ง นานะถอนหายใจออกมายาวพรืดก่อนจะพยุงร่างเจ้านายผู้แสนดื้อดึงให้ไปนั่งที่เตียง โดยไม่ลืมที่จะเอาหมอนตั้งให้อีกฝ่ายเอาหลังหนุนไว้ด้วย

 

 

 

 

 

 

 

                   “คุณหนูอยากทานข้าวเดี๋ยวดิฉันจะป้อนให้ค่ะ สภาพแบบนี้คงจะได้ทำหกเลอะที่นอนกันพอดีค่ะ”

 

 

 

 

 

 

 

                   มาโกะทำหน้ามุ่ย แก้มป่องใส่ทันทีที่อีกฝ่ายพูดจาแบบนั้นใส่เธอ “ไม่หกหรอกน่ะ ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ!

 

 

 

 

 

 

 

                   “แต่ท่าทางแบบนั้น มันเด็กชัดๆเลยไม่ใช่หรอคะ?”นานะพูดเสียงเรียบ ทำให้มาโกะถึงกับสะอึกก่อนที่จะทำหน้าแง่งอนหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที ใช่สิ... นอกจากเธอเป็นคนหน้าเด็กแล้วด้วยเนี่ย เธอยังเป็นหมีติดพี่อีก เฮอะ! นานะเห็นอาการแง่งอนของเจ้านายสาวก็พยายามที่จะกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถ ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นตักข้าวต้มอุ่นๆมาเป่าเล็กน้อย แล้วยื่นไปหาอีกฝ่าย

 

 

 

 

 

 

 

                   “เอ้า... อ้าม....”

 

 

 

 

 

 

 

                   มาโกะเหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะทำท่าเหมือนลังเลเล็กน้อย นานะก็ค้างช้อนไว้ที่ปากอีกฝ่ายด้วยใบหน้านิ่งๆ ยิ่งเห็นยิ่งกดดันกว่าเดิม มาโกะมองหน้าอีกฝ่ายสลับกับช้อนราวกับว่าถ้าปล่อยให้ช้อนค้างอยู่แบบนั้นนาน คงโดนหาว่าเป็นเจ้านายที่ไร้มารยาทมากแน่ๆ ว่าแล้วมาโกะก็อ้าปากงับช้อนเข้าคำใหญ่ ก่อนจะเคี้ยวๆ กลืนลงคอ

 

 

 

 

 

 

 

                   “แค่นี้เอง เห็นไหมคะ... ไม่ได้ยากเลยใช่ไหม?”นานะตักข้าวต้มอีกคำขึ้นมาก่อนจะเป่าเบาๆแล้วส่งให้มาโกะอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

                   ไม่ยากน่ะมันใช่... แต่แบบนี้มันน่าอายจะตายชัก

 

 

 

 

 

 

 

                   มาโกะต้องสู้กับความเขินอายที่ต้องมีคนมาป้อนข้าวป้อนน้ำให้จนข้าวหมดชาม น้ำหมดแก้ว พอหมดเท่านั้นแหละ มาโกะรีบพลิกตัวนอนหันหลังให้อีกฝ่ายทันทีด้วยความเขิน และใบหน้าที่แดงแปร๊ดเป็นลูกมะเขือเทศจนรู้สึกได้แบบนั้นน่ะ ห้ามให้อีกฝ่ายเห็นเชียว ไม่งั้นโดนล้อยันมีลูกมีสามีแน่ๆ นานะอมยิ้มมุมปากเล็กน้อย (ซึ่งมันเล็กน้อยมากจริงๆ) ก่อนจะยกชามข้าวต้มลงไปข้างล่าง โดยไม่ลืมที่จะพูดกับเจ้านายสาวก่อนออกไปจากห้อง

 

 

 

 

 

 

 

                   “ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณหนู ถ้าอยากหาคนมาให้กอด ก็เรียกดิฉันได้เลยนะคะ”

 

 

 

 

 

 

 

                   แค่นั้นมันก็ทำให้มาโกะแทบจะหวีดร้องไม่เป็นภาษาด้วยอาการเขินสุดขีดได้แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             ‘รุ่งเช้า 3 อาทิตย์ต่อมา

 

 

 

 

 

 

 

                   มาโกะตื่นเช้ามาพร้อมกับเสื้อนักศึกษาที่ถูกรีดจนเรียบร้อยพร้อมทั้งกระเป๋าใส่เอกสารประกอบการเรียนที่วางตั้งไว้อยู่บนโต๊ะ มาโกะยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าช้าๆราวกับกำลังขอบคุณนานะที่คอยรีดผ้าและจัดกระเป๋าให้เธอ ทั้งๆที่ช่วงแรกๆที่นานะเริ่มทำแบบนี้ เธอก็เคยบอกแล้วว่าไม่ต้อง แต่นานะก็ดึงดันอยากจะช่วยให้ได้ เพราะถือเป็นการรับใช้เจ้านายอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง โดนรบเร้าอยู่นานมาโกะก็ยอมให้อีกฝ่ายทำจนได้ และมันก็ออกมาสมบูรณ์แบบจนเธอแอบอึ้งไปเล็กน้อยเลยด้วย เพราะชีทบางชุดที่นานะจัดมาให้ และเธอไม่คิดว่ามันจะมีเรียน มันกลับมีเรียนจนทำให้เธอแอบคิดว่า อีกฝ่ายเป็นนักทำนาย หรืออะไรหรือเปล่า

 

 

 

 

 

 

 

                    “วันนี้ดิฉันหยิบชีทวิชาความเชื่อและตำนานโลกใส่ไว้ให้ในกระเป๋าด้วยนะคะ เผื่อมีเรียนน่ะค่ะ”นานะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบพร้อมกับค่อยๆเดินมาเสิร์ฟอาหารเช้าให้กับมาโกะที่เดินลงมาที่ห้องครัวพอดี

 

 

 

 

 

 

 

                    “อื้ม! ขอบคุณมากเลยนะนาจัง ว้าว! ข้าวน่าอร่อยจัง”มาโกะเดินมาที่โต๊ะอาหารก่อนจะตาลุกวาวกับอาหารตรงหน้า

 

 

 

 

 

 

 

                    “คุณหนูชมเกินไปแล้วค่ะ แค่อาหารบ้านๆเอง”นานะเองก็ถ่อมตัวอยู่เสมอ มักจะตอบแบบนี้ประจำ แต่มาโกะก็รู้ว่ามันอร่อยมากเพราะลิ้นเธอไม่เคยพลาดหรอก และก็อร่อยจริงๆสมกับรูปร่างมันเลยนี่นา จะไม่ให้ชมมันก็กระไรอยู่นะ

 

 

 

 

 

 

 

                    มาโกะรีบเคี้ยวตุ้ยๆ ยัดทุกอย่างเข้าปากก่อนจะตามด้วยน้ำที่นานะเอามาให้ ก่อนจะรีบวิ่งออกไปจากบ้านทันทีเพราะกลัวว่าจะแย่งที่นั่งเรียนไม่ทัน นานะออกมายืนส่งคุณหนูของตนที่หน้าบ้านก่อนจะปิดล็อคประตูรั้วและประตูบ้าน และเข้าไปทำงานของเธอต่อทันที ดวงตาของนานะกลายเป็นสีดำสนิทเพียงแว่บเดียว ก่อนที่จะกลับมาเป็นอย่างเดิม พร้อมกับเสียงฮัมเพลงเบาๆที่ดังคลอ แต่คนที่ได้ยินคนอื่นกลับยานคางและโหยหวนเหลือเกิน...

 

 

 

 

 

 

 

                    “ฮืม............. ฮื้ม............. ฮืม.........”

 

 

 

 

 

 

 

             ‘ที่มหาวิทยาลัย

 

 

 

 

 

 

 

                    มาโกะลงมาจากรถบัสก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปภายในตัวรั้วมหาวิทยาลัยทันที พร้อมกับเลี้ยวไปตามทาง จนกระทั่งเข้าไปในตัวอาคารแห่งหนึ่งที่มีความสูงประมาณสองชั้น เธอรีบแทรกตัวเข้าไปในอาคารเรียนทันทีพร้อมกับวิ่งไปที่ห้องเรียนอย่างรวดเร็ว โดยการ...... ขว้างกระเป๋า ผ่านหน้าต่างที่เพื่อนเปิดไว้ด้วยความบังเอิญ กระเป๋าบินโฉบเข้าไปในห้องทันทีพร้อมกับมือของคนที่อยู่ในห้องรับกระเป๋าเอาไว้อย่างทันท่วงที

 

 

 

 

 

 

 

                    “เซฟ! โอย... เหนื่อย...”มาโกะเดินขาลากเข้ามาในห้องพลางหอบหายใจ 

 

 

 

 

 

 

 

                    “ปาได้สวยเลยนะโคจิมะ... สมกับเป็นเด็กชมรมเบสบอลเก่า”

 

 

 

 

 

 

 

                    “มะ... ไม่เท่าไหร่หรอ- เย้ย! พี่ยูโกะ เอ๊ย! อาจารย์โอชิมะ!!!

 

 

 

 

 

 

 

                    มาโกะหน้าซีดเผือดแทบจะทันทีที่เห็นคนที่เพิ่งมาคุยกับเธอเมื่อครู่ เจ้าของชื่อยิ้มหวานรับพร้อมกับอาการคิ้วกระตุกที่สังเกตได้ เด็กสาวหันไปมองเพื่อนที่อยู่ไม่ไกลก็ทำท่าพนมมือเหมือนสวดภาวนาให้กับเธอ โอชิมะ ยูโกะที่ตอนนี้ผันตัวมาเป็นอาจารย์และพ่วงด้วยแฟนของพี่สาว การที่เห็นโอชิมะอยู่ที่นี่แสดงว่า....

 

 

 

 

 

 

 

 

                    “เนี้ยงๆยังไม่กลับมาหรอก ยังทำงานแฟชั่นโชว์ที่อเมริกาอยู่ เลิกทำตาแป๋วเป็นลูกหมีตุ๊กตายัดนุ่มสักที และอย่าหวังว่าจะรอดโทษมาสายนะ ไปยืนหน้าห้องเลย!!!” ยูโกะขัดก่อนจะชี้นิ้วไปทางประตู ทำให้มาโกะคอตกไปทันที ดวงตาของเธอเหลือบไปเห็นอิวาตะ คาเรนทำท่าขอโทษให้ก่อนที่จะเห็นอะไรมากกว่านี้ ยูโกะก็ดันหลังให้เธอออกไปยืนข้างนอกห้องแล้ว พร้อมกับสิ่งที่ติดตาของเธอแปลกๆ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    “เงาสีดำนั่น... อะไรกัน....”

 

 

 

 

 

 

 

            TBC

 

 

 

 

 

====================================================

 

วันนี้มาแบบเบาๆค่ะ และใจดีแล้วนะคะที่มาลงตอนเย็นๆเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

และแล้วตัวละครอีกสองตัวก็ออกมาจนได้นะเออ และจะมีผลอะไรกับเรื่องไหม?

ต้องมานั่งลุ้นเอากันแล้วละนะคะ อิๆๆๆๆๆ  :dookdik_greenTea_19: 

 

ตอนต่อไป ขอให้สนุกกับความหวาดกลัวค่ะ (?)

 

ขออภัยที่ลงช้านะคะ เพราะพล็อตเรื่องนี้มันซับซ้อนมาก บางทีเราเลยเรียบเรียงช้า

และไม่อยากให้เครียดด้วยแหละเนอะ เลยต้องเกลาเยอะหน่อย  :dookdik_greenTea_16: 

 

อย่าลืมติดตามต่อไปด้วยนะคะ #ปาระเบิดใส่นักอ่านเงา  :dookdik_greenTea_8: 

Share this post


Link to post
Share on other sites
กริ๊ดดดดดด น่ารักกกก ><
โกะเห็นแก่กินมากอ่ะ 555555
ตอนที่ไม่ค่อยหลอนกลับเอามาลงแบบไม่ค่อยดึกซะงั้นอ่ะค่ะ -3-

Share this post


Link to post
Share on other sites

บางทีการเป็นมาโกะก็สบายไป5555

กรี๊ด~! ยูจังงงงงงง

Share this post


Link to post
Share on other sites
มาโกะน่ารัก>< ประโยคที่ว่าเคี้ยวตุ้ยๆ น่ารักมากเลย><

Share this post


Link to post
Share on other sites

นาจังนี่ทำหน้าที่ภรรยาได้ดีจริงๆ เลยน้า // เอ๊ะ ยังไม่แต่งหรอ เอ๋ จริงหรอ 5555555

รอดูหมีวิ่งควาย เอ้ย มาโกะวิ่งตอนหน้านะค้า อิอิ

Share this post


Link to post
Share on other sites

อุ๊บ....ขออภัยด้วยพอดีเราช็อปปิ้งเพลินล่ะ กำลังจะไปซื้อของลดราคาในเว็บตอนที่น้องมาบอกเลยอู้ไปหลายชม. //บอกเพื่อ!?

เข้าเรื่อง....ไอ้ที่บอกว่า

สัมผัสที่นุ่มนิ่มพอจะบอกว่ามันมีเนินเล็กๆอยู่ตรงอก

 

เอ๊ะ!!!!?

 

อย่าว่านาจัง นาจังไม่เล็กนะครัช 

 

[spoiler]Okada-Nana-Hawaii-wa-Hawaii-akb48-369687

(แค่เด็กกำลังโต.....ผิด) [/spoiler]

มาเข้าเนื้อเรื่อง  โอ้วววว

ยูโกะจัง กับเนี้ยงๆ

แถมมีคาเรนโผล่แว๊บๆด้วย

รอลุ้นว่าจะเป้นไงต่อ แอบมุ้งมิ้งกันเบาๆนะ ป้อนข้าวหมี 5555

รอติดตามต่อว่าแต่ที่บอกเดี๋ยวได้เจออีกคืออะไรไว้ถามหลังไมค์แล้วกันน่อ

Share this post


Link to post
Share on other sites

ขอตอบไรท์ก่อนนะค่ะ

ไม่เป็นไรค่ะไรท์ อยู่บ้านไม้ตอนดึกๆมันหลอนนะ

ที่ตอนไม่หลอนอ่ะมาแต่เย็นเชี่ยวนะไรท์ค่า

 

เข้าเรื่องแล้วกันนะค่ะ

อายตอนนี้น่ารักมากอ่ะ มีป้อนขงป้อนข้าว

มีลุงยู กับคาเรนโผล่มาด้วย แต่ไอ้เงาดำๆตอนท้ายคืนอะไร?

Share this post


Link to post
Share on other sites
มุ้งมิ้งๆแหะตอนนี้5555
แต่แอบหลอนตอนท้ายๆ บรึ๋ยยยย>_<

Share this post


Link to post
Share on other sites
ป้อนข้าวมุ้งมิ้งเชียวววววววว ><
แต่พอเลื่อนอ่านมาเรื่อยๆเสียงฮัมเพลง...หลอน
เงาดำๆ....................หลอนกว่า....... T^T

Share this post


Link to post
Share on other sites
เสียงฮัมเพลงแค่คิดภาพตามก็หลอนแล้ว แล้วยิ่งอยู่คนเดียวด้วย อ๊ากกก

Share this post


Link to post
Share on other sites

แวะมาตอบคอมเม้นก่อนจ้าาาาาาาา!!!

 

 

กริ๊ดดดดดด น่ารักกกก ><
โกะเห็นแก่กินมากอ่ะ 555555
ตอนที่ไม่ค่อยหลอนกลับเอามาลงแบบไม่ค่อยดึกซะงั้นอ่ะค่ะ -3-

 

โกะไม่ได้เห็นแก่กินนะ โกะแค่แถ ทะ ละ แล่ด แถ่ด แถ่ด เองงงงงงง

ตอนไม่ค่อยหลอน มุ้งมิ้งๆ ก็แบบนี้แหละค่ะ ไรเตอร์ชอบลงแบบไม่หลอนช่วงหัวค่ำ โฮะๆๆๆๆๆ

 

บางทีการเป็นมาโกะก็สบายไป5555

กรี๊ด~! ยูจังงงงงงง

 

โกะไม่ได้สบายนะเออ สู้รบกรี๊ดผีตลอด // ผิดๆๆๆๆ

 

มาโกะน่ารัก>< ประโยคที่ว่าเคี้ยวตุ้ยๆ น่ารักมากเลย><

 

การเคี้ยวตุ้ยๆของมาโกะ คือการเคี้ยว กร๊วมๆ ของหมีค่ะ // โดนโอชิมาโกะกระทืบ

 

นาจังนี่ทำหน้าที่ภรรยาได้ดีจริงๆ เลยน้า // เอ๊ะ ยังไม่แต่งหรอ เอ๋ จริงหรอ 5555555

รอดูหมีวิ่งควาย เอ้ย มาโกะวิ่งตอนหน้านะค้า อิอิ

 

นาจังนี่ศรีภรรยาจริมๆ สมแล้วที่เป็นนาจัง 

หมีวิ่งควายไม่ได้ หมีต้องกลิ้งไปสิ // โดนทุบ

 

อุ๊บ....ขออภัยด้วยพอดีเราช็อปปิ้งเพลินล่ะ กำลังจะไปซื้อของลดราคาในเว็บตอนที่น้องมาบอกเลยอู้ไปหลายชม. //บอกเพื่อ!?

เข้าเรื่อง....ไอ้ที่บอกว่า

สัมผัสที่นุ่มนิ่มพอจะบอกว่ามันมีเนินเล็กๆอยู่ตรงอก

 

เอ๊ะ!!!!?

 

อย่าว่านาจัง นาจังไม่เล็กนะครัช 

 

[spoiler]Okada-Nana-Hawaii-wa-Hawaii-akb48-369687

(แค่เด็กกำลังโต.....ผิด) [/spoiler]

มาเข้าเนื้อเรื่อง  โอ้วววว

ยูโกะจัง กับเนี้ยงๆ

แถมมีคาเรนโผล่แว๊บๆด้วย

รอลุ้นว่าจะเป้นไงต่อ แอบมุ้งมิ้งกันเบาๆนะ ป้อนข้าวหมี 5555

รอติดตามต่อว่าแต่ที่บอกเดี๋ยวได้เจออีกคืออะไรไว้ถามหลังไมค์แล้วกันน่อ

 

ความมุ้งมิ้งนี่แหละ กับดักล้วนๆ โฮะๆๆๆๆ // โดนทุบ

 

น่ารักกันเบาๆ ก่อนที่จะเจอเหตุการณ์จริง!!

 

อื้มมมมมมมมมมม น่ารักแก้เครียดของรีดเดอร์ด้วยแหละค่ะ 

ไม่งั้น เดี๋ยวรีดเดอร์เหนื่อยตาย // กลัวผีเป็นเพื่อนหมี

Share this post


Link to post
Share on other sites

ขอตอบไรท์ก่อนนะค่ะ

ไม่เป็นไรค่ะไรท์ อยู่บ้านไม้ตอนดึกๆมันหลอนนะ

ที่ตอนไม่หลอนอ่ะมาแต่เย็นเชี่ยวนะไรท์ค่า

 

เข้าเรื่องแล้วกันนะค่ะ

อายตอนนี้น่ารักมากอ่ะ มีป้อนขงป้อนข้าว

มีลุงยู กับคาเรนโผล่มาด้วย แต่ไอ้เงาดำๆตอนท้ายคืนอะไร?

 

อาาาาา บรรยากาศดีเลยนะคะเนี่ย อ่านตอนดึกๆนี่เป็นอะไรที่ "ดีย์" ค่ะ 

ไอ้เงาดำๆช่วงท้าย เดี๋ยวเฉลยค่ะ ถถถถถถถถถถถถถถถถถ

 

มุ้งมิ้งๆแหะตอนนี้5555
แต่แอบหลอนตอนท้ายๆ บรึ๋ยยยย>_<

 

ตอนท้ายไม่ได้หลอนเลยนะคะ จริงจริ๊งงงงงง 

เรื่องนี้นานๆจะมีการเติมน้ำตาลเข้าเส้นเลือดสักที ถถถถถ

 

รอความหวาดกลัวอยู่นะค้าาา

 

โอ๊ส! ขอบคุณที่รอนะคะ เจอกันช่วงดึกๆมืดๆค่ะ โฮะๆๆๆๆๆ

 

หลอนเสียงฮัมเพลง

 

เสียงฮัมเพลง ฮืมมมมมมม ฮื้มมมมมมมมม ฮืมมมมมมมมมม 

มันเป็นเสียงคลาสสิคค่ะ // โดนตบ

 

ป้อนข้าวมุ้งมิ้งเชียวววววววว ><
แต่พอเลื่อนอ่านมาเรื่อยๆเสียงฮัมเพลง...หลอน
เงาดำๆ....................หลอนกว่า....... T^T

 

ถึงแม้จะมีการเติมน้ำตาลเล็กน้อย แต่เค้าก็ไม่ทิ้งอะไรหลอนๆนะเออ

อุฮุ๊! <3

 

เสียงฮัมเพลงแค่คิดภาพตามก็หลอนแล้ว แล้วยิ่งอยู่คนเดียวด้วย อ๊ากกก

 

ยินดีต้อนรับสู่การระแวงรอบข้างค่ะ 

คุณเป็นผู้โชคดี ได้บัพ "เสี่ยงเจอของจริง" คนแรกเลยค่าาาา 

เย่ๆๆๆๆๆ // โดนทุบ

 

 

 

 

 

==================================================================

 

 

ที่มาเร็วน่ะ ไม่ได้อัพหรอกค่ะ แค่มาตอบคอมเม้นเฉยๆ 

ซึ่งการตอบคอมเม้นนั้นเป็นสัญญาณบอกว่า คืนนี้ เจอกัน นะคะ  :dookdik_greenTea_2: 

สำหรับพาร์ทที่ 3 พาร์ทสุดท้ายของ BLOODY MARY 

บอกได้แค่ว่า 

"ยินดีต้อนรับเข้าสู่ โลก แห่ง บลัดดี้ แมรี่ ค่ะ" 

จุดจบ จุดสิ้นสุด ทุกอย่างจะจบลง คืนนี้.... เวลา XX.XX AM. นะคะ

ขอให้ท่านเตรียมตัวให้พร้อมนะคะ ฮุๆๆๆๆๆๆ  :dookdik_greenTea_19: 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now