Sign in to follow this  
Followers 0

[One short] A changing room of that love (MaariHaru 13+)

3 posts in this topic

        ฟิคเรื่องนี้ได้มาจากการที่นั่งดูรูปในอินสตาแกรมของเสี่ยอัตแล้วมันก็เกิดคำถามขึ้นมาว่า ทำไมคุณโคจิมะ ถึงไม่มากินข้าวกับพวกนี้นะทั้งๆที่ปกติแล้วเรื่องแบบนี้เจ้าตัวไม่น่าพลาด แล้วก็ไปๆมาๆก็นึกปิ๊งงง อ่าาา การมโนนี่แหละที่ครองโลก แล้วมันก็บึ้มมมม กลายเป็นโกโก้ครั้นน #ผิด ฮ่าๆ พอคิดได้ก็ลงมือเขียนเลย (เขียนในเวลาเรียนด้วย) ผิดพลาดตรงไหนก็ขอโทษด้วยนะ เรื่องที่สองแล้วที่เอามาลงบอร์ด (ความจริงเขียนไว้อีกพรึ่บ) ยังไงก็ฝากด้วยนะ (>_-)

 

 

 

 

            ท่ามกลางแสงไฟจากแท่งไฟสีเหลืองที่แปลอักษรว่า TOMO และเสียงเชียร์ของเหล่าโอตะที่ร่วมกันส่งเสียงให้กับอิตาโนะ โทโมะมิ หรือโทโมะจิน ในโอกาสการจบการศึกษาของเธอ จู่ๆ มอนิเตอร์ใหญ่บนเวทีก็ฉายภาพอดีตเมมเบอร์ที่จนการศึกษาออกไปแล้วก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้น ทำให้สามารถเรียกเสียงของเหล่าคนดูได้มากขึ้นไปอีก และมากขึ้นอีกเมื่อ มาเอดะ อัตสึโกะ หรือ อัตจัง อดีตเซนเตอร์ตลอดกาลของวง และ ชิโนดะ มาริโกะ หรือมาริโกะซามะ พี่สาวคนโตที่พึ่งจะจบการศึกษาออกไปก่อนหน้านี้ไม่นาน ปรากฏตัวขึ้นบนเวทีพร้อมช่อดอกไม้ช่อโต

               

                มาริจัง เสียงของโคจิมะ ฮารุนะที่อยู่บนเวทีด้วยกันกับโทโมะจินพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้มด้วยความดีใจเธอยิ้มแก้มแทบแตกเมื่อเห็นคนรักอยู่ตรงหน้า แถมยังดีใจมากกว่านางเอกของงานวันนี้อย่างโทโมะจินเสียอีก แต่ภาพที่เห็นตอนนี้คือมาริโกะ กำลังกอดอยู่กับโทโมะจินเพื่อแสดงความยินดี ฮารุนะที่อยู่ด้านหลังจึงได้แค่ยิ้มไปตามระเบียบ ก็วันนี้เธอไม่ใช่นางเอกนี่นา

               

           

             “ไหนบอกอยู่เกาหลีไง โทโมะจินถามหลังจากที่ปล่อยอ้อมกอดออกมาจากมาริโกะ

                โกหกน่ะ มาริโกะตอบด้วยสีหน้ายิ้มระรื่น ก่อนที่โทโมะจินจะหันไปกอดกับอัตจังที่ยืนอยู่ด้วยบนเวที

                อย่าบอกนะว่าโกหกเรื่องติดถ่ายละครเหมือนกัน โทโมะจินดักคออัตสึโกะ

                เปล่า ติดถ่ายจริงๆ แต่ก็มาทันจนได้นะ อัตสึโกะตอบทั้งๆที่ความจริงเธออยู่ในคอนกับมาริโกะซามะตั้งแต่คอนเสิร์ตเริ่มแล้วต่างหาก

 

                เมื่อจบการแสดงคอนเสิร์ตเหล่าสาวๆรุ่นหนึ่งก็นัดกันไปกินข้าวทว่ากลับมีอยู่สองคนที่ไม่ยอมไปด้วยแม้ว่าจะชวนยังไงก็ตาม

 

                ฮารุนะจะไม่ไปจริงๆหรอ มี่จังถามย้ำขณะกำลังจะเดินออกจากห้องแต่งตัวที่ตอนนี้เหลือกันอยู่แค่สองคน

                อื้ม พอดีฉันง่วงแล้วน่ะ ขอโทษนะ คนตัวสูงกว่าตอบพลางกดโทรศัพท์มือถือเล่น

                อืม งั้นก็ตามใจก็แล้วกันนะ ฉันไปละ แล้วเจอกัน มี่จังโบกมือลาฮารุนะแล้วเดินออกจากห้องไปปล่อยให้ฮารุนะอยู่ในห้องแต่งตัวคนเดียว

 

               

                      ฉันไปไม่ได้หรอก... ขนาดทวิตฉันยังไม่กล้าตอบเลย... ฮารุนะคิดพลางเลื่อนดูเมนชั่นในทวิตเตอร์

                      มาริโกะแอบเข้ามาในห้องอย่างเงียบๆโดยที่ฮารุนะไม่รู้ตัว มาริโกะย่างก้าวเข้ามาใกล้ๆแล้วสวมกอดฮารุนะจากทางด้านหลัง

                คิดถึงจัง มาริโกะพูดน้ำเสียงมีความสุขเอาเสียมากๆขณะที่เจ้าตัวหลับตาพริ้มแล้วกอดร่างบางแน่น

                มาริจังอย่ากอดเลยนะ ตัวฉันมีแต่เหงื่อ ฮารุนะปฏิเสธทั้งๆที่ไม่ยอมขยับไปทางไหนเลย

                งอนหรอ มาริโกะถามน้ำเสียงอ้อนคนตัวเล็ก

                เปล่า ฮารุนะตอบ

                แล้วทำไมไม่ตอบทวิตหืม

                ก็ไม่รู้จะตอบอะไรไง ฮารุนะตอบโดยไม่ได้สบตามาริโกะ

                อืม ไม่เป็นไรหรอกไม่ตอบก็ได้ ไปกินข้าวกันเถอะนะ หิวแล้ว มาริโกะอ้อนคนตัวเล็กต่อ

                ก็บอกแล้วว่าไม่ไป ฉันง่วง ฮารุนะตอบพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเก็บกระเป๋าของตัวเองกำลังจะเดินออกจากห้องแต่งตัว ทว่าคนตัวสูงกลับมาดักหน้าแล้วจับไหล่บาง หลบไปเลยฉันจะกลับบ้าน ฮารุนะออกคำสั่งกับคนตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว ทว่าคนตัวสูงกลับคิดเรื่องแผลงๆขึ้นมาได้

                หลับตาก่อนสิ เมื่อฮารุนะยอมทำตามที่บอกโดยที่ไม่เต็มใจสักเท่าไหร่แล้วมาริโกะก็เดินก้าวเข้ามาประทับจูบบนริมฝีปากอิ่มของฮารุนะ จนทำให้ฮารุนะที่หลับตาอยู่เบิกตากว้างขึ้นมา มาริโกะขยับจูบให้เข้าใกล้กันอีก รสจูบอันหอมหวานและลมหายใจเร่าร้อนยากจะลืมของมาริโกะฮารุนะแพ้รสสัมผัสหลับตาลงอีกครั้งแล้วเผยอปากจูบตอบคนตัวสูงอย่างเชื่องช้ามือบางของฮารุนะกอดไหล่คนตัวสูงแน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลงส่วนมือเรียวของมาริโกะก็กระชับร่างบางของฮารุนะเข้ามาแนบกับตัวเอง มือซนแอบล้วงเข้าไปสัมผัสผิวหนังนุ่มใต้เสื้อของฮารุนะไล้วนอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งคนตัวสูงถอนจูบออกมา

               

 

              “ถามครั้งสุดท้าย จะไปกินข้าวด้วยกันไหม มาริโกะถามย้ำอีกครั้ง แต่ฮารุนะก็ยังยืนยันคำเดิม ถ้างั้นก็เธอเอากุญแจบ้านไปนะ ฝากดูแลเจ้าสองตัวด้วยแล้วเดี๋ยวฉันจะรีบกลับ ว่าแล้วมาริโกะก็ยื่นกุญแจบ้านที่พวกกุญแจมีอักษร H และ M ห้อยอยู่ให้ฮารุนะ คนตัวเล็กรับพวงกุญแจพลางมองพวกกุญแจอย่างไม่ละสายตาก่อนจะถามต่อ

                แล้วมาริจังไม่กลับด้วยกันหรอ ฮารุนะถามเสียงอ่อนกับมาริโกะพลางส่งสายตายเศร้าแต่มีความหวัง

                วันนี้ฉันยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลยน่ะ มาริโกะตอบ

                ฉันทำให้กินก็ได้นี่ ฮารุนะยื่นข้อเสนอ ก่อนจะถูกตัดบทโดยการลูบไล้ใบหน้าเนียนนุ่มจากฝ่ามือเรียวของคนตัวสูง

                เธอน่ะ พักผ่อนดีกว่านะ เพราะไม่แน่คืนนี้ถึงพรุ่งนี้เช้า เรามีเรื่องต้องคุยกันแล้วเธออาจจะไม่ได้นอนเลยก็ได้ มาริโกะยิ้มสายตาเจ้าเล่ห์ก่อนจะชักมือที่ลูบไล้ใบหน้าของฮารุนะกลับ เดินออกไปด้วยกันนะ

                อื้ม ฮารุนะพยักหน้าแล้วคว้าฝ่ามือเรียวของมาริโกะมาจับไปก่อนจะพากันเดินออกไปข้างนอกห้องแต่งตัวด้วยกันเหมือนเมื่อก่อนเหมือนตอนที่มาริโกะยังอยู่ในเอเคบี

- The end -

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0