Sign in to follow this  
Followers 0

[DRAMA Fic] Mafia (Mayu x Jurina x Yukirin) - 01

5 posts in this topic

INTRO
 
  ในวันที่อากาศครึ้มไปด้วยเมฆฝน เมื่อมองไปบนฟ้าเม็ดฝนก็ค่อยๆล่วงลงมา จนเกิดเป็นพายุฝนที่โหมกระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสาย ท่ามกลางภูเขาหลายลูกที่ล้อมรอบไปด้วยบ้านเมืองมากมายนั้นถ้าหากสังเกตดูให้ดีจะพบคฤหาสน์ใหญ่หลังหนึ่ง ที่ดูโดดเด่นกว่าสิ่งอื่นๆที่อยู่รอบข้าง.... ด้วยสไตล์การออกแบบที่เน้นไปทางฝั่งตะวันตกเสียมากกว่า ทำให้คฤหาสน์หลังนี้ดูหรูหราผิดหูผิดตาต่างจากบ้านญี่ปุ่นโบราณที่อยู่โดยรอบ...
 
แต่..
ภายใต้คฤหาสน์หรูหลังนี้ หากมองเข้าไปดีดีคงจะเห็นเงาคนนับสิบกำลังเฝ้าระวังอยู่หน้าประตูรั้ว เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้าไปได้...
 
เวทีเล็กๆและโต๊ะมากมายถูกวางไว้รอบๆคฤหาสน์หลังนี้ คงจะปฏิเสธไม่ได้ว่า เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนคงมีงานเลี้ยงอะไรสักอย่างเกิดขึ้นที่นี่
 
กำแพงและทางเดินด้านในคฤหาสน์ที่ชุ่มไปด้วยของเหลวสีแดง และร่างผู้คนที่นอนหมดลมหายใจเกลื่อนกลาดไปคนละทิศละทาง แต่หากมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งกอดเข่าอยู่ในมุมลับตาโดยตอนนี้มีความหวาดกลัวเข้าครอบงำเธออยู่ น้ำใสใสร่วงลงมาจากหางตาของเธอ โดยที่ไม่มีเสียงสะอื้นแม้แต่น้อยคงเป็นเพราะว่าเธอคงแอบหลบซ่อนใครบางคนอยู่...
 
“ไง ‘มายุจัง’ อยากเล่นซ่อนหากับฉันหรอ?” คำถามที่รู้อยู่แล้วว่าถามไปก็คงไม่มีเสียงตอบรับจากคนถูกถามเป็นแน่ ชายวัยกลางคนที่กำลังถือมีดที่มีเลือดไหลหยดย้อยลงมา เดินไปตามซอกมุมต่างๆเพื่อหาตัวเป้าหมาย
 
 
เสียงฝีเท้าดัง ตึก.. ตึก.. ตึก.. เริ่มเข้ามาใกล้เธอขึ้นเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ...
 
 
เธอต้องการจะหนีไปให้พ้นแต่ร่างกายกลับไม่มีแรง ขาของเธอไม่ขยับเลยสักนิด
 
 
“ช..ช่วยด้วยค่ะ ช่วยหนูด้วย ฮึกๆ”เด็กสาวร้องขอความช่วยเหลือทั้งๆที่รู้ว่าคงไม่มีคนได้ยิน และ น้ำตาก็เริ่มไหลลงมาอีกครั้ง
 
“ไม่มีใครได้ยินเสียงของเธอหรอกน่า ถ้าเธอยอมไปกับฉันฉันจะเว้นเธอไว้คนหนึ่งก็ได้ ไง..สนใจใช่มั้ยล่ะ”
 
 
ยังไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าเขาจะน่าเชื่อถือ ที่เขาพูดออกมาแบบนี้อย่างน้อยก็คงต้องนำตัวเธอไปใช้ประโยชน์แทนแน่ๆ แต่เด็กสาวไม่มีทางเลือกเพราะคิดว่า อย่างน้อยก็คงดีกว่าถูกฆ่าตาย
 
“ถ้าหนูไปกับคุณหนูจะปลอดภัยใช่ไหม”
 
 
“ฮ่าๆๆๆๆ”
เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความน่ารังเกียจ... 
 
 
“ตอนไปก็ปลอดภัยอยู่หรอก.. แต่ถ้าถึงที่เนี่ยสิฉันคงรับประกันไม่ได้หรอกนะ” 
 
 
‘นี่เขาจะพาฉันไปที่ไหนกัน’เด็กสาวทำได้เพียงคิดไว้ในใจ เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะพาเธอไปที่ไหน แล้วจะทำอะไรเธอต่อจากนี้....แต่เธอก็เชื่อว่ามันคงจะยืดอายุขัยของเธอได้บ้าง ไม่มากก็น้อย
 
 
“สรุปจะเอายังไงดีล่ะสาวน้อย ไปกับฉัน หรือ จะนอนหมดลมหายใจอยู่ตรงนี้”
 
และเมื่อเขาถามมาอีกครั้ง เด็กสาวก็คงไม่มีทางเลือกอะไรมากนัก นอกจาก...
 
 
“หนะ...หนูจะไปกับคุณ”
ชายวัยกลางคนยิ้มออกมาเพื่อแสดงความพึงพอใจในคำตอบที่เขาได้รับ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดเบอร์โทรศัพท์ของบุคคลนิรนามที่ตอนนี้เหมือนจะรอ ลูกน้องของเขารายงานความคืบหน้าอยู่...
 
 
“เธอยอมมาครับบอส”
 
ดูเหมือนว่าเขาจะรายงานเรื่องของเธออยู่ แต่เธอไม่รู้ว่าพวกเขาต้องการตัวเธอไปทำอะไรแล้วทำไมถึงต้องฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 17 ปีของเธอ ทั้งๆที่เธอต้องมีความสุขกับงานในวันนี้ แต่กลับตรงกันข้าม เธอเสียเหล่าบุคคลที่เธอรักไปมากมาย ทั้งพ่อแม่ และ ญาติๆ...เธอไม่เหลือใครอีกแล้ว เป็นไปได้เธอก็อยากตายๆไปซะตรงนี้ ตอนนี้เธอไม่เหลือใครแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะแม่เธอบอกให้เธอมีชีวิตรอดต่อไป
 
“พวกแก จับยัยเด็กนี่ไปขึ้นรถแล้วจัดการมัดมือ มัดเท้ามันซะ”
 
ผู้ชาย 2 คนในชุดสูทสีดำ ที่ตอนนี้เสื้อข้างในเต็มไปด้วยคราบเลือด เดินตรงเข้ามายังเด็กสาว แล้วกระชากแขนของเธอเพื่อให้เธอลุกขึ้นมา
 
“โอ้ยย” ความเจ็บที่ถูกจากการกระชากอย่างรุนแรงเมื่อกี้ส่งผลให้เธอส่งเสียงร้องออกมา แต่คนรอบๆนั้นกลับไม่มีความสงสารแก่เธอเลยแม้แต่น้อย..
 
 
เธอถูกผู้ชายสองคนเมื่อกี้จับเหวี่ยงขึ้นรถราคาแพงมหาศาลที่ติดฟิลม์ดำจนแทบมองไม่เห็นด้านใน
 
เมื่อรถเริ่มออกแล่นไปตามท้องถนน เด็กสาวก็หลับตาลงเพื่อสงบอารมณ์มากมายที่ถาโถมเข้ามาแน่นอนว่าคงไม่ใช่อารมณ์ที่ดีนัก จนเมื่อเธอลืมตามาอีกครั้งเธอก็พบว่าตอนนี้เธออยู่ในห้องมืดที่มีม่านสีแดงกั้นอยู่ เมื่อกวาดสายตาไปรอบๆก็พบว่ายังมีคนอีกมากมายที่อยู่ในนี้กับเธอ แต่ละคนล้วนมีหน้าตาที่สิ้นหวัง 
 
“ไงสาวน้อย ตื่นแล้วหรอ เธอคงถูกบอสเอามาประมูลสินะใช่ไหม..”
 
บอสหรอ สาวน้อยคิดในใจ เธอจำได้ว่าผู้ชายคนนั้นก็เหมือนจะถูกสั่งให้มาทำอย่างนี้กับเธอ ดูเหมือนว่าคนที่สั่งจะคือ ‘บอส’
 
“….!!”
 
“…..!!”
 
สาวน้อยพยายามเปล่งเสียงออกมาเพื่อตอบลุงที่ถามคำถามเธอเมื่อกี้ แต่เธอกลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้ ทำไมกัน!!
 
“………………!!”
 
ผู้ชายที่ถามคำถามเมื่อกี้ สับสนกับท่าทางของสาวน้อยตรงหน้า เขาถอนหายใจออกมา แล้วก็บอกสาวน้อยว่า
 
“เธอคงโดนพวกมันวางยาเข้าแล้วล่ะ เธอคงพูดไม่ได้ใช่ไหมล่ะ ยานั่นน่ะจะทำให้คนไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ โชคร้ายจังนะสาวน้อย เธอคงพูดไม่ได้ไปตลอดชีวิตแล้วล่ะ”
 
!!! เมื่อยินดังนั้นเด็กสาวก็ทำหน้าตาตื่นตระหนกกับคำตอบเมื่อกี้ พวกมันคงวางยาเธอตอนที่เธอเผลอหลับเป็นแน่ เธอจะไม่สามารถพูดได้อีกแล้วหรอ...!!!
 
ระหว่างที่เธอช๊อกอยู่นั้นม่านการแสดงก็ได้เริ่มเปิดฉากขึ้น มีผู้คนมากมายนั่งอยู่ ผู้คนต่างส่งเสียงโห่ร้องอย่างตื่นเต้น
 
“เอาล่ะครับ ตอนนี้โรงประมูลของเราก็ได้เปิดทำการแล้วนะครับทุกท่าน” เสียงที่ถูกพูดใส่ไมค์ของพิธีกรที่อยู่ด้านหน้าเวที ทำให้ผู้คนนั้นส่งเสียงโห้ร้องด้วยความตื่นเต้นอีกครั้ง
 
“เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขอนำเสนอสินค้าชิ้นแรกเลยนะครับ เชิญนำตัวมาเลยครับ”
 
ไม่นานนักก็มีคนเดินเข้ามาบนเวทีพร้อมกับใครสักคนที่โดนผ้าคลุมตัวอยู่ เค้าถูกมอบให้พิธีกรบนเวที
 
“พร้อมกันรึยังครับทุกท่าน ขอเชิญพบกับสินค้าชิ้นแรกเลยครับ”
 
“เฮ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
 
สาวน้อยมองผู้คนที่ส่งเสียงร้องออกมา คนพวกนี้เหมือนคนกำลังบ้าคลั่ง เธอหวาดกลัวคนพวกนี้เหลือเกิน
 
 
“ขอเริ่มการประมูลชิ้นแรก เป็นชายฉกรรจ์สูงใหญ่ แรงดี ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 10000 ครับ”
 
“11000!!”คนถือป้ายกลมๆเบอร์ 8 ยกป้ายขึ้น
 
“11000!!นะครับมีใครจะให้มากกว่านี้มั้ยครับ”
 
“11100!!”คราวนี้กลายเป็นหมายเลข 12
 
“11100!!นะครับ มีใครจะให้มากกว่านี้มั้ยครับ... มีมั้ยครับ”
…..
…..
 
“งั้นเริ่มนับถอยหลังนะครับ 3 2 1”
 
ตึก ตึกเสียงกระทบของค้อนไม้อันเล็กๆแต่กลับมีเสียงที่ดัง 
 
 “และสินค้าชิ้นนี้ก็ตกเป็นของเบอร์ 12 ครับ!!”
 
เสียงปรบมือแสดงความยินดี ดังสนั่นไปทั่วห้องประมูล เด็กสาวนั่งมองภาพอย่างนี้ซ้ำไปซ้ำมาพรางคิดว่าทำไมผู้คนเหล่านี้ถึงไม่มีใครขัดขืนหรือร้องขอความช่วยเหลือเลยล่ะ เวลาผ่านไปไม่นานนักก็เหลือเธอเป็นคนสุดท้าย..
 
มีผู้ชายที่คาดว่าจะนำตัวเธอออกไปประมูล เธอพยายามขัดขืนทุกวิถีทางแต่กลับไม่สำเร็จ จะส่งเสียงก็ไม่ได้เพราะเธอไม่อาจจะพูดได้อีกแล้ว เธอจึงร้องไห้ออกมาแทน เพราะแรงอันน้อยนิดของเธอทำให้ถูกผู้ชายคนนั้นสามารถพาตัวเธอออกไปได้ เขาเอาผ้าผืนใหญ่คลุมหัวเธอ แล้วนำเดินมายังบนเวที เธอถูกส่งมอบให้กับพิธีกร
 
 
“เอาล่ะครับเราก็มาถึงสินค้าชิ้นสุดท้ายแล้วนะครับ ขอเชิญพบกับ คุณหนู ‘วาตานาเบะ มายุ’ ทายาทนักธุรกิจพันล้านกันเลยครับ!!”
“เฮ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
 
 
เมื่อผ้าที่คลุมตัวเธออยู่นั้นได้เปิดออก เสียงของผู้คนมากมายก็ดังไปทั่วห้องประมูล ดังมากจนไม่สามารถหยุดได้ เหมือนสินค้าชิ้นนี้จะเป็นที่สนใจแก่พวกเขามากๆ
 
 
“ชิ้นนี้ราคาแพงหน่อยนะครับ เพราะมาจากบอสของเรานะฮะ ราคาเริ่มต้นอยู่ที่สิบล้านครับ!!”
 
“ฉันให้ 20 ล้าน”เบอร์ 12 ที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีเพราะประมูลได้หลายคนแล้ว
 
“ฉันให้ 35 ล้าน!!”เบอร์ 1 ที่นานๆจะประมูลได้ คราวนี้ก็ขึ้นมาผงาดอีกครั้ง!!
 
“ฉันให้ 500 ล้าน” เบอร์ 12 ที่ดูท่าจะไม่ยอมปล่อยสินค้าชิ้นนี้ไปได้ก็ขึ้นมาคว้าที่หนึ่งอีกครั้ง ดูท่าครั้งนี้ก็เป็นราคาที่ไม่สามารถสู้ได้แล้วจริงๆ เพราะผู้คนก็เริ่มต่างมองดูการประมูลด้วยความลุ้น
 
“ 500 ล้านนะครับ!!!มีใครให้มากกว่านี้มั้ยครับ!!”
 
“มีมั้ยครับ!!”
 
…..
….
 
“งั้นเริ่มนับถอยหลังนะครับ 3 ..2 ..”
 
“1000 ล้าน!!”เบอร์ 30 ที่ดูท่าจะเพิ่งมาได้ไม่นาน พอราคานี้ถูกพูดออกมา ผู้คนต่างอึ้งในราคาที่แพงมหาศาลขนาดนี้
 
“พ.. พันล้านนะครับ!!!!! มีใครให้มากกว่านี้ไหมครับ” 
 
เบอร์ 12 ที่เป็นตัวยงในงาน ก็เริ่มถอดใจเพราะรู้ว่ายังไงเขาก็ไม่สามารถสู้คนคนนี้ได้แน่ 
 
“ 3… 2…. 1…”
 
ตึก ตึก “สิ้นค้าชิ้นนี้ตกเป็นของเบอร์ 30 มาเฟียหญิงผู้มีอิทธิพลที่สุดในแถบนี้ ท่าน ‘มัตสึอิ จูรินะ’ ครับ!!”
 
เด็กสาวที่ถูกประมูลไปด้วยราคา 1000 ล้าน ตกใจมากเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถถูกประมูลได้ราคาเยอะขนาดนี้ แถมคนที่ประมูลเธอไปยังเป็นผู้หญิงอีกซะด้วย!!
 
 
 
//สวัสดีค่าา นี้เป็นเรื่องเเรกยังไงก็ขอฝากด้วยนะคะ อิอิ
 
ปล.ตอนนี้ยังไม่ค่อยหนุกเท่าไหร่55555ตัวละครยังมากันไม่ครบเลยตอนนี้
 
ปล.2เรื่องนี้ดราม่าหนักนะคะ จัดเต็มเลยทีเดียว
 
 
ดีจ้า เรื่องนี้มิได้เเต่งเองนะ มีคนฝากลง ชื่อในเว็ปคือนั่นก็คือ Aisukk ซัง นั่นเองง Aisukkซังเค้าจะตอบเม้นเองเน้อ 

Share this post


Link to post
Share on other sites
บรรยากาศเรื่องดาร์กมากกก
จูจะร้ายมั้ยเนี่ยสงสารน้องย้วย

ปูเสื่อรอค่ะ!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

บรรยากาศเรื่องดาร์กมากกก
จูจะร้ายมั้ยเนี่ยสงสารน้องย้วย

ปูเสื่อรอค่ะ!!

 

อิอิ้น้องย้วยน่าสงสารมากค่ะรับประกันเลย55555555

Share this post


Link to post
Share on other sites
01
 
หลังจากการประมูลจบลงมายุได้ถูกพามายังสถานที่ที่จะว่าบ้านก็ไม่ใช่บ้านมันดูอึมครึมแปลกๆ
 
 
ตอนนี้เธอได้อยู่หน้าประตูทางเข้าคฤหาสถ์ที่ดูไม่มีชีวิตชีวาเลยสักนิด แตกต่างจากที่ที่เธอจากมา..
 
"วาตานาเบะ ตั้งแต่วันนี้เธอจะอยู่ที่นี่ในฐานะ..คู่หมั้นของฉัน เข้าใจนะ และก็จะไม่มีการขัดขืนทั้งสิ้นเพราะฉันซื้อเธอมาแล้ว!!"
 
 
เธอไม่กล้าสบตาเขาและก็ไม่เอ่ยปากพูดใดๆทั้งสิ้นมันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเธอพูดไม่ได้ แต่การที่เธอต้องมาเป็นคู่หมั้นของเขาเธอก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน.. ตลอดระยะทางที่จะมาที่นี่เธอกับเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ บรรยากาศในรถเงียบสงบจนได้ยินเสียงหายใจ
 
 
"ส่วนพวกแกพายัยนี่ไปห้องพักพวกเมดซะ!!ให้พวกนั้นแต่งตัวให้ยัยนี่ด้วย ส่วนเสื้อผ้าฉันเอาไปฝากไว้แล้ว เร็วๆล่ะถ้าปล่อยให้ฉันรอนานรู้นะว่าจะเกิดอะขึ้น"
 
 
"ค..ครับท่าน"
 
 
มายุถูกพามายังห้องเมด พวกเมดแต่งตัวให้เธอใหม่ ชุดเดรสสีแดงที่ดูหวิวๆโล่งๆ ทรงผมที่ถูกปล่อยลงมาและถูกดัดให้หยิก หน้าที่ถูกแต่งด้วยโทนส้มๆแดงๆทำให้เธอดูเหมือนสาวเปรี้ยวต่างจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
 
 
'นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน คนพวกนี้จะทำอะไรฉันกันเนี่ย' มายุพรางคิดในใจ
 
 
"เสร็จแล้วค่ะ สวยจังเลยนะคะ^^"
 
เมดคนหนึ่งที่อายุน่าจะมากกว่าเธอนิดหน่อยไม่สิอาจจะเด็กกว่าด้วยซ้ำ เธอเอ่ยปากชมมายุ มายุทำได้เพียงยิ้มตอบไปเท่านั้น
 
 
หลังจากนั้นเมดคนนั้น 'ซากุระ' ได้พามายุมาหาจูรินะที่ห้องทานอาหาร เธอพามายุไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ใกล้กับกับจูรินะ
 
 
"ขอบใจ ออกไปได้แล้ว"
 
ซากุระค่อยๆเดินออกไปจากห้องทานอาหารทำให้ในห้องนี้เหลือเพียงจูรินะกับมายุเพียงลำพัง
 
 
เธอค่อนข้างตกใจนิดๆ จูรินะตอนนี้แตกต่างจากจูรินะเธอเคยเจอก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิงเขาใส่เพียงเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นเท่านั้นต่างจากเธอ
 
 
"เอ้านี่"จูรินะยื่นสิ่งๆหนึ่งให้มายุ มันคือสมุดโน้ตกับปากกา??
 
 
"เธอพูดไม่ได้ก็ใช้นี่แทน"
 
 
มายุหยิบปากกาแล้วก็เปิดสมุดโน้ต เธอเริ่มจดปลายปากกาลงกระดาษ
 
 
"ขอบคุณมากนะคะ^^"นั่นคือสิ่งที่เธอเขียน
 
 
"อืม"จูรินะตอบกลับมาอย่างเย็นชาเขาดูเป็นคนพูดน้อย ร้ายกาจ น่ากลัว แต่บางทีเขาก็ใจดีเหมือนกัน มายุคิดอย่างนั้น
 
 
บรรยากาศในห้องเริ่มเงียบสงบมากขึ้นต่างคนต่างไม่พูดอะไรเลย มายุจึงเริ่มต้นคุยก่อน
 
 
"ทำไมคุณถึงให้ฉันมาเป็นคู่หมั้นหรอคะ"มายุเขียนลงกระดาษข้างในสมุดโน้ต
 
 
"จะรู้ไปเพื่อ?!!"เขาตะคอกกลับมายุ ทำให้มายุก้มหน้าลงอย่างเลี่ยงไม่ได้
 
 
"ไหนๆเธอก็ว่างเเล้ว ไปหยิบแก้วไวน์ในตู้นั้นให้หน่อย"จูรินะชี้ไปยังตู้ไม้ที่เก็บเเก้วไวน์ไว้อยู่หลายชนิด
 
 
มายุเดินไปหยิบแก้วไวน์มาเธอไม่รู้ว่าเขาจะเอามาทำอะไร แต่ด้วยความที่เธอใส่ส้นสูงและค่อนข้างเป็นคนที่ซุ่มซ่ามทำให้ เธอสะดุดล้มส่วนแก้วไวน์นั้น
 
 
เพล้งงง!!!
 
 
"เห้ย!!เธอ"
 
มายุรีบลุกขึ้นแล้วก็ทำท่าทางลุกลี้ลุกลน เธอทำอะไรไม่ถูก
 
"รู้มั้ยว่าแก้วนั้นมันแพงแค่ไหน!!!เก็บขึ้นมาเดี๋ยวนี้"
 
มายุยืนตัวสั่นตอนนี้เธอกลัวจูรินะมากสมองเหมือนขาวโพลนไปหมดแทนที่เขาจะห่วงเธอแต่กลับเป็นแก้วไวน์
 
 
"เก็บ!!!"
 
จูรินะตะคอกอีกครั้ง มายุจึงก้มลงไปเก็บ แต่ยังไม่ทันเก็บเศษแก้วหมด ความเจ็บที่ฝ่ามือ และเลือดก็เริ่มไหลออกมา เธอพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลแต่ยิ่งกลั้นก็เหมือนจะไม่ได้ผล
 
 
"โอ้ยย ยัยนี่ขัดหูขัดตาชะมัด"เขาเดินมากระชากแขนมายุ แขนข้างนั้นเป็นข้างเดียวกับมือที่โดนเศษแก้วบาดเมื่อกี้ ความเจ็บที่ถูกบีบอย่างรุนแรงทำให้เธอใช้เล็บของมืออีกข้างข่วนแขนจูรินะ
 
 
"โอ้ยย!! ทำอะไร!!!"
 
เธอใช้นิ้วชี้มาที่ฝ่ามือที่เปื้อนเลือด..
 
 
"แค่นี้ทำเป็นอ่อนแอหรอ.. หึ"
 
 
รอยยิ้มมุมปากของจูรินะทำให้มายุกลัว จูรินะใช้ฝ่ามือบีบฝ่ามือที่มีบาดแผลของมายุ..
 
 
น้ำตาเริ่มไหลลงมา มายุพยายามกระชากมือออกจากจูรินะแต่ด้วยความรู้สึกเจ็บทำให้เธอไม่มีแรง ยิ่งเธอขัดขืนเท่าไหร่จูรินะก็ยิ่งบีบแรงขึ้น..
 
 
"ท่านจู!! ทำอะไร"
 
ผู้หญิงคนนึงเดินตรงเข้ามายังมายุและจูรินะ ดูเหมือนเธอจะเป็นลูกน้องของคนที่ทำร้ายมายุเมื่อกี้
 
 
"ก็แค่สั่งสอน ว่าถ้าทำให้ฉันโมโหเมื่อไหร่.. เธอไม่ตายดีแน่ จำไว้!!"
 
 
จูรินะปล่อยแขนมายุแล้วก็ผลักเธอออกไป ทำให้มายุไปชนกับผู้หญิงที่มาเมื่อไม่นานมานี้
 
 
"พาเธอไปห้องที่จัดให้ไว้ แล้วก็ทำแผลให้ด้วย ฉันจะไปนอน"
 
 
หลังจากพูดจบจูรินะก็เดินหายไปปล่อยให้เธออยู่กับลูกน้องเขาสองคน
 
 
"เธอไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวฉันพาไปทำแผล เธอชื่อมายุใช่ไหม"
 
มายุพยักหน้ารับ
 
 
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ^^ฉันคาชิวากิ ยูกิ เรียกว่ายูกิก็ได้ เป็นมือขวาของท่านจูน่ะ"
 
 
To be continued ..
 
 
 
//แฮ่ๆ ตอนนี้เรื่องก็ดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆค่ะมีตัวละครใหม่โผล่มาสองคน ตอนนี้สื่อให้รู้ว่าจูรินะไม่ใช่คนดีอย่างที่คุณคิด:p เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายอะไรก็ไม่รู้น่ออ น่าสงสารมายุTT เดี๋ยวตอนหน้าพีคกว่านี้55555

Share this post


Link to post
Share on other sites
มายุ ถ้าทนไมใหวแล้วมีทางเลือกก็คิอผูกคอตายเลย แค่แนะนำนะ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0