[Fic] Love Station สถานีนี้หัวใจครอง[Wmatsui] สถานีที่ 21 เดจาวู.... ((อัพ 25/04/14))

270 posts in this topic

130924105521.jpg

 

 

 

 

บทนำ

บนรถไฟชินคันเซ็นที่แสนวุ่นวายและวายเยอะ

            “พี่ค่ะ พี่มาเป็นแฟนกันฉันมั้ยคะ!!!”

            “ =[]= ”------>หน้าคนตรงหน้า

            “ *0* ”------->หน้ายัยมายุ

            “ *^* ”-------->หน้าฉันเอง

 

เงียบ........เงียบเลย เงียบทังขบวนเลย เงียบทั้งขบวนเลยหลายที

            “กริ๊งๆ....กริ๊งๆ.....กริ๊งๆ” เสียงโทรศัพท์ของป้าเสื้อเขียวลายดอกที่มาพร้อมกับกางเกงสีแดงลายทางดังขึ้น นี่ถ้าไม่ติดที่ว่าฉันรอคำตอบของคนตรงหน้านะ ฉันคงจะเดินไปบอกว่า ‘ป้าๆ อย่าคิดว่าจะแต่งอย่างนี้แล้วฉันจะไม่กล้ามาขอให้รับโทรศัพท์นะ’ แต่ก็ว่าเถอะคงไม่ต้องให้ถึงมือฉันหรอก

           

            “โธ่ ! ป้าค่ะคนเขากำลังลุ้นๆอยู่อ่ะ ช่วยตัดสายหรือรับไปเลยได้ป่ะ มันขัดจังหวะอ่ะ” บอกแล้วไม่ต้องให้ถึงฉันหรอก เพราะว่ายังไงๆยัยมายุก็ต้องวิ่งไปบอกอยู่ดี เพราะว่ายัยนี้เป็นคนยุให้ฉันมาบอกเองนี่นา คงไม่ยอมให้มีอะไรมาขัดง่ายๆหรอก

           

             “ เอ่อ......จ่ะๆ ” ว่าง่ายเชียว “ฮัลโหล ว่าไง......ตอนนี้ไม่ว่าง.......ห๊ะ!!! เลขท้าย 2 ตัว ตรงๆเลยเหรอ ไปขอที่ไหนมาละ ” แหมป้าค่ะ ถ้าจะพูเรื่องนี้ก็ไม่ต้องรับก็ได้นะคะ

            “ เอ่อ..... แต่ว่าเรายัง.....ไม่รู้จักกันเลยนะ เอาไว้ให้สนิทกว่านี้ดีกว่ามั้ย ” คนตรงหน้าตอบมาด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร เห็นมั้ยฉันชอบไม่ผิดคนจริงๆ ไม่เสียแรงเลยที่ชอบ ตอบกลับมาแบบแคร์ความรู้ดีจริงๆเลย  

           

            “ ต่อไปสถานี  XXX ขอให้ผู้โยสารที่ลงสถานีนี้เตรียมตัวด้วยนะคะ

          

            “ งั้นนี้เป็นอี-เมลล์ กับเบอร์โทรศัพท์ฉันนะ ถ้ายังไงไม่ต้องกลัว เพราะฉันมีทั้งเบอร์กับอีเมลล์ของเธอแล้ว ฉันต้องลงแล้วล่ะ ไม่อยากลงเลยอ่ะมายุ T^T ”

            “ หรือแกจะไม่ลงก็ได้นะ แต่ว่าแกต้องไปคุยกับคุณลุงเองละกัน บายยย ” ยัยมายุวิ่งฉิวไปแล้วนี่ใจคอมันจะให้ฉันโดนพ่อดุจริงๆใช่มั้ยเนี้ย

            “ เดี๋ยวสิยัยเพื่อนบ้า  แล้วเจอกันนะ บ๊ายบาย ” ฉันหันไปลาคนที่ฉันเพิ่งจะไปขอเขาเป็นแฟน เฮ้อออ ไม่อยากลงจริงๆเลยนะ  ไม่เป็นไรพรุ่งนี้ยอมมีเสมอถ้าเราทำวันนี้ได้ดีที่สุด สู้ๆจูรินะ!!

 

 

 

 

สถานีที่ 1....ครั้งแรกที่ไม่อยากลืม

สถานีที่ 2 เริ่มหาข้อมูล 

สถานีที่ 3 ความลับ จับได้ ใช้เลย 

สถานีที่ 4 ครั้งที่ 2 ที่น่าจดจำมากกว่า 

สถานีที่ 5 ละคร บ้าบอคอแตกอะไร 

สถานีที่ 6 ข้อมูลที่ได้มาและการคัดเลือกตัวละคร 

สถานีที่ 7 การแต่งตั้ง 

สถานีที่ 8 งานโรงเรียน เสียตัว จุมพิต ไรว๊า! 

สถานีที่ 9 เขยิบความสัมพันธ์ 

สถานีที่ 10 ไอเสือบุก!!! 

สถานีที่ 11 เอาแล้วเห้ย!!(ชื่อตอนนี้มันอะไร!!!) 

สถานีที่ 12 เข้าค่าย ติ๊งต๊องและการข่ม 

สถานีที่ 13 หุ้นส่วน??? 

สถานีที่ 14 ขี่หลังๆๆๆ 

สถานีที่ 15 เรื่องราวของมาม่าและห้องนั้น!! 

สถานีที่ 16 กุ้ง กลิ้ง! 

สถานีที่ 17 ในบ้าน....ของเรา 

สถานีที่ 18 ความจริง 

สถานีที่ 19 The Avengers(?)  

ตอนที่ 20 (นึกชื่อไม่ออก ช่วยกันนึกที) 

สถานีที่ 21 เดจาวู....

Dondkin Duck. likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

ว้ากก!!!เบิ้ลอิ!!!เปิดมาก็สารภาพรักแล้วเหรอเนี่ย!!!ว้าวๆ!!รออ่านต่อค่ะ!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

เจ้าจูเอ๊ย ใจง่ายจริงจริ๊ง แอ้ก(me/โอชิจูรุมกระทืบ)

แต่ฮาป้าอ่ะ เลขท้ายสองตัว5555 ถ้าได้รางวัลหนูขอส่วนแบ่งมั่งนะป้า

Share this post


Link to post
Share on other sites

ฮา ทำเอาทั้งขบวนเงียบกริบ กล้าเกินไปละ

ป้าพอรู้ว่ามีที่ขอหวยล่ะเลิกสนใจกันเลย

Share this post


Link to post
Share on other sites

ทำไมรู้สึกชอบป้านั้นอย่างบอกไม่ถูกเลยแฮะ

Share this post


Link to post
Share on other sites
ฮ่าๆๆ จูเล่นขอเรนะซังเป็นแฟนแบบนี้เลยเรอะ ดัดแปลงจากชีวิตจริงของคนแต่งซะด้วยสิ จะติดตามอ่านนะคะ สู้ๆค่ะ!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

ป้า อย่ากั๊กดิ่ พูดให้หมด 555555555555555555555555555555 

บอกเลขมา

Share this post


Link to post
Share on other sites

 สถานีที่ 1....ครั้งแรกที่ไม่อยากลืม

 

ย้อนไปเมื่อ 4 เดือนก่อน

           

            “ กริ๊งงงงงงง............. ” เย้! ในที่สุดก็ได้กลับบ้านซักที วันนี้ยิ่งยุ่งๆอยู่ด้วย ต้องกลับบ้านไปกิน นั่ง เล่น  นอน ไม่มีเวลาพักเลยแฮะ

            “ รอเดี๋ยวก่อนค่ะ มัตสิอิซัง ” เสียงอย่างนี้มันเสียงของอาจารย์คิตาฮาร่านี่ อย่าบอกนะว่าจะให้ไปทำงาน ไม่เอานะ วันนี้ฉันจะกลับไปนอน เดินหนีๆ “ เดี๋ยวสิค่ะ รีบอย่างนี้คงคิดว่าจะให้ช่วยงานสินะค่ะ ”

            “ เอ่อ....ค่ะ ” ก็มันจริงนี่นา ไม่อยากโกหกอ่ะ

            “ คือฉันจะมาบอกว่า ข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษที่ชอบไปเมื่อวานนี้คุณได้เต็มอีกแล้วนะคะ ”

            “ โอ้ เต็มอีกแล้วเหรอค่ะ แล้วของวาตานาเบะละค่ะ ” ที่ถามนะก็พอรู้คำตอบอยู่นะว่ามันจะเป็นยังไง

            “ ของวาตานาเบะซังเหรอค่ะ ก็เหมือนเดิมคะผ่านมาได้แค่ 2 คะแนน ก็ข้อที่ถามว่า ‘ How old are you? ’ วาตานาเบะซังไปตอบว่า ‘ Yes , I’m fine ’ นะสิค่ะ ฉันละท้อจริงๆเลยคะ ถ้าวันไหนคุณว่างก็ช่วยสอนเขาด้วยนะคะ ”

             “ ได้คะ ยังไงหนูก็ขอกลับก่อนนะค่ะเดี๋ยวคุณพ่อบ้านจะคอย ” ก็จริงอย่างที่บอกไม่ตกก็ผ่านแบบฉิวเฉียด คิดได้ยังไง ถามว่าอายุเท่าไหร่ บอกว่าสบายดี ก็เป็นคนเก่งนะแต่ทำไมภาษาอังกฤษถึงไม่เข้าหัวบ้างนะ

           

              “ หยุดเดี๋ยวนี้นะไอจู!! ” ขณะที่ฉันกำลังเดินเพื่อไปรอคุณพ่อบ้านที่หน้าโรงเรียน อยู่ดีๆก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยที่ไม่ใช่ของยัยมายุ แต่ว่าเป็นเสียงของรุ่นพี่ที่ฉันสนิทเพราะว่าเราเป็นญาติที่ห่างๆแต่ไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่

            “ พวกรุ่นพี่ยูโกะมีอะไรคะ ” ยกโขยงมาขนาดนี้เนี้ย จะจับฉันไปทำมิดีมิร้ายรึป่าวเนี่ย

            “ ได้ข่าวว่าคราวนี้แกสอบได้เต็มอีกแล้วเรอะ นี่แกจะมาแย่งคะแนนความนิยมไปจากฉันรึยังไง เมื่อก่อนนะเวลาฉันเดินไปไหนก็มีแต่คนเรียก ‘โอชิมะซังๆ ทางนี้ค่ะ คือว่าพวกเราไม่เข้าใจข้อนี้นะคะ ช่วยสอนหน่อยนะคะ ’ ‘โอชิมะซัง นี่เก่งจังเลยนะคะ ทำคะแนนได้เกือบเต็มทุกทีเลย ’ แต่เดี๋ยวนี้นะเดินไปทางไหนก็มีแต่ ‘ จูรินะจังน่ะ เก่งจังเลยนะ สอบได้เต็มทุกทีเลย ’ ‘ จะว่าไปแล้วจูรินะจังนะ เท่เหมือนกันนะ ชอบจังเลย นี่ๆเรามาตั้งเพจให้จูรินะจังดีกว่า ’ นี่แกรู้มั้ยว่าเกิดมายังไม่มีใครทำเพจให้ฉันเลยนะ!! ” ไอเรื่องที่พูดมาก็พอเข้าใจนะ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมเวลาพูดต้องดัดเสียงด้วยนะ - -

            “ ที่รุ่นพี่ยูโกะพูดมาทั้งหมดนี่ เพราะว่าอยากได้เพจใช่มั้ยค่ะ เดี๋ยวฉันกลับไปทำให้เลยก็ได้นะ จะได้ไม่มีปัญหา ”

            “ ก็ดี!!.....ไม่ดีสิ!!! ที่ฉันพูดมาทั้งหมดนะ เพื่อจะเปิดศึกการสอบแข่งกับแก ”

            “ เอาจริงดิ แต่ฉันขี้เกียจอ่ะ แล้วถ้าฉันชนะแล้วจะได้อะไรล่ะ ”

            “ ฉันจะเป็นเบ๊แกเดือนนึง แต่ถ้าแกแพ้ แกต้องมาเป็นทาสฉันจนกว่าฉันจะเรียนจบซึ่งก็คืออีก 5 เดือน ”

            “ โคตรขี้โกง!! ฉันก็เสียเปรียบดิ ” โกง นี่มันโกงชัดๆ เอาเปรียบเด็ก

            “ ฮ่าๆๆ ไม่สนแกต้องตกลง ไม่งั้นแกอยู่ไม่สุขแน่ หึๆ วะฮ่าๆๆ ” ไอเสียงหัวเราะนั้นมันอะไรกันวะ

            “ ไม่รู้ละ ฉันไปละ แล้วเจอกันนะรุ่นพี่ ” ไร้สาระชะมัด นี่ฉันคิดว่าฉันจะไร้สาระที่สุดแล้วนะ ยัยรุ่นพี่นี่ถึงขั้นติ๊งต๊องเลยละ

            “ เห้ย! มันจะหนีแล้ว ไปล็อกตัวเลย ”

            “ เซ่อ!! ”

            “ กรี๊ดดดดดดดดด ” เห้ย! นี่ถึงขั้นล็อกตัวเลยเหรอ ไม่รูไม่สนขอวิ่งก่อนละกัน

            “ ไปไหนแล้ววะ วิ่งไวชิบ ” ลูกสมุนของรุ่นพี่ยูกะวิ่งมาจอดตรงที่ฉันหลบอยู่ วันนี้ฉันจะรอดไม่เนี่ย

            “ ครืดๆ.....ครืดๆ ”  โอ้ย ใครอุตสาห์โทรมาเนี่ย อ่ะ! คุณพ่อบ้าน สงสัยจะรอเรานานแล้วแหะ

            “ ค่ะคุณพ่อบ้าน ตอนนี้ฉันกำลังหนีรุ่นพี่ยูโกะอยู่ค่ะ ช่วยรออีกหน่อนยนะคะ ”

            “ เอ่อ คุณหนูครับ กระผมต้องขอโทษด้วย พอดีคุณผู้ชายเชิญแก๊งฝ่ายตรงข้ามมาสังสรรค์นะครับ กระผมเลยต้องค่อยช่วยงานด้านนี้ คุณหนูคงต้องนั่งรถไฟกลับบ้านแล้วนะครับ ”

            “ รถไฟ! ฉันเคยขึ้นรถไฟซะที่ไหนละ.....เดี๋ยวสิคุณพ่อบ้าน คุณพ่อบ้าน ” อะโด่ วันนี้มันเป็นวันไรเนี่ย เดี๋ยวรุ่นพี่ก็ไล่ตามจับแถมยังต้องนั่งรถไฟกลับบ้านเองอีก ฮึ่ย! เดี๋ยวนะ ยัยมายุเคยขึ้นรถไฟนี่

            “ ฮัลโหล มายุแกอยู่ไหนเนี้ย ”

            “ ตอนนี้ฉันนั่งเล่นอยู่ด่านฟ้า แกมีไรอ่ะ ” เชื่อนนะลมพัดแรงมาก - -*

            “ วันนี้แกช่วยพาฉันขึ้นรถไฟหน่อยสิ คุณพ่อบ้านไม่ว่างนะ ”

            “ รถไฟ! อืม...ได้นะ แต่สอบคราวหน้าแกต้องให้ฉันลอกนะ ” หวังผล...สินะ

            “ เออๆ รีบลงเร็วๆเลย แล้วก็ช่วยทำให้พวกรุ่นพี่ยูโกะตามฉันทีสิ ตอนนี้ฉันไปไหนไม่ได้เลย พวกแกซี้กันหนิ ”

            “ งั้น ข้อสอบคราวนู่นด้วยนะ ” หวังผล....เหมือนเดิม

            “ เออ เร็วๆเลยเร็ว ” พอว่างสายปุ๊บ ยัยนี่ก็รีบลงมาอย่างเร็วเลยละ เพราะว่าตอนนี้พวกรุ่นพี่ยูโกะไปไหนแล้วก็ไม่รู้ โล่งดีจริงๆ

            ตอนนี้ฉันออกมารอเจอมายุที่หน้าโรงเรียน ยัยนั้นพาไปถึงไหนเนี่ย นานชะมัด แล้วแผนที่ฉันว่างไว้ว่าจะทำตอนกลับบ้านจะทำครบมั้ยเนี้ย

            “ มาแล้วจ้าา รอนานมั้นเอ่ย ^_^ ”

            “ นานมากกกก แกพาไปถึงไหนเนี่ย ”

            “ ก็พอฉันเดินผ่านพวกรุ่นพี่ก็วิ่งตามถามว่าเห็นแกมั้ย ฉันบอกไม่เห็น เราก็ยืนคุยกันเรื่องของตกลงของแก ฉันเลยทำท่าว่าคุยโทรศัพท์กับแกบอกว่าแกตกลง เรื่องก็เลยจบ ง่ายมั้ยละ ^ ^ ”

            “ ฉันจะฆ่าแก!!! แกไม่ต้องมาลอกข้อสอบฉันเลยนะ ”

            “ กรี๊ดดดดดดด ”

 

            ตอนนี้พวกเรามาอยู่ที่สถานีรถไฟแล้ว โดยที่สภาพก็เป็นแบบว่าไปฟัดกับหมามา ทำให้มีคนไม่น้อยที่มองมาที่เรา

            “ แกจะขึ้นรถไฟสภาพนี้เหรอ ” มายุตัวตนเหตุถามขึ้น

            “ แกเพิ่งจะมาอายเหรอ เดินมานี่มีแต่คนมองนะ ขึ้นไปสภาพนี้แหละ ฉันด่วนไปนอน ” ถ้าจะให้ฉันไปแต่งตัวดีๆละก็ ขอผ่านดีกว่า เพราะว่าฉันชินกับสภาพแบบนี้แล้วละ พอขึ้นรถไฟไปก็ไม่น่าจะมีคนเห็นแล้วละ ก็คนมันเยอะนี่นา “ อ๊ะ! คันนั้นใช่มั้ย ”

            “ อื้ม เตรียมขึ้นละกัน ฮ่าๆ ฉันเป็นคนเปิดซิงแกเหรอเนี่ย ว้าวจูรินะผู้ที่ถูกมายูยุเปิดซิง ”

            ....โป๊ก....

            “ หุบปากไปเลยมายุ ฉันเพิ่งเคยขึ้นครั้งแรกนะ แล้วก็พูดให้มันดีๆหน่อย เปิดซิงอะไร หื่น!! ” เปิดซิงบ้าบอคอหอยหลอดละ ครั้งแรกของฉันมันต้องดีกว่าบนรถไฟสิย่ะ(หื่นหนักว่า)

               ตอนนี้พวกเราเดินขึ้นมาบนรถไฟแล้ว โว้ว! คนเยอะชะมัด สาบานเหอะว่าจะไม่ขึ้นอีกแล้วอ่ะ

            “ อุ๊ ขอโทษค่ะ ” ขณะที่ฉันกำลังมองหาที่นั่ง อยู่ดีๆก็มีไอบ้าที่ไหนไม่รู้มาชนฉัน นี่ก็จะให้ไปนั่งที่พื้นเลยรึไง เดี๋ยวนะนี้มัน O_O

            “ คาชิวากิ ยูกิ! ”

            “ มัตสึอิ จูรนิะ! ” พรหมลิขิตบันดาลชักพาน ดลให้มาพบกันทันใด ไม่ใช่ว่าเป็นโหมดเจอคนรักเก่านะ แต่ว่าพ่อของยัยนี้นะเป็นคู่แข่งในการขยายอำนาจกับครอบครัวฉันนะสิ เราก็เลยไม่ถูกกันซักเท่าไหร่

            “ มีอะไรเหรอยูกิริน ” ห๊ะ! เสียงใครหนะ หวานชะมัด หวาาา เดินมานี้แล้ววไง

            “ ไม่มีไรหรอก ไปหาที่นั่งเหอะ ”

            “  อื้ม ” เดินไปแล้ว นางฟ้าของฉัน โหหห นั้นเพื่อนยัยคาชิวากิเหรอ สวยชะมัดเลยแฮะ ชอบ! ชอบมาก! ชอบมากอ่ะ! จริงสิ ปะป๊าบอกว่าครอบครัวคาชิวากิ ปล่อยให้ลูกสาวนั่งรถไฟกลับบ้านเองหนิ อย่างนี้ก็แสดงว่านางฟ้าของฉันก็ต้องขึ้นมาทุกวันสินะ เยส!  

           

            “ นี่มายุ มายุแกยู่ไหนเนี่ย ”เกือบลืมมายุไปแล้วแฮะ ว่าแต่ไปหนเนี่ย

            “ ฉะ...ฉันอยู่นี่ ”

            “ เฮ้ย! แกลงไปทำอะไรที่พื้นนะ ”

            “ ยังมีหน้ามาถามอีก ก็เมื่อกี๊แกเซมาชนฉันจนล้มมายังไงเล่า! ”

            “ ขอโทษที ว่าแต่พรุ่งนี้แกว่างมั้ย ฉันว่าฉันชักยากจะขึ้นรถไฟละสิ ”

            “ ห๊ะ!! คนรักสบายอย่างแกเนี้ยนะอยากขึ้นรถไฟ น้ำท่วมโลกพอดี ” นี่แกเห็นฉันเป็นคนยังไงเนี้ย ??

            “ เออนะ เดี๋ยวฉันให้ลอกข้องสอบทุกครั้งเลย ”

            “ ถามจริง! ได้เลย เพื่อเพื่อนจูแล้วย้วยทำได้ทุกอย่าง ฮ่าๆๆ ” ก็ยังทำอะไรหวังผลเหมือนเดิม คุณนางฟ้าคะ ช่วยรอหน่อยนะค่ะ เพราะว่าฉันจะเป็นสโตรกเกอร์คอยติดตามเธอ ฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        นั่งเก็กแถมตายว่าจะมีคนชอบมั้ย ไม่กล้าเปิดมาดูเลยอ่ะ รอแต่งตอนนี้เสร็จก่อนค่อยเปิด พอเห็นว่ามีคนชอบ น้ำตาแถมไหล T^T แต่เรื่องจริงแล้ว เราไม่กล้สไปบอกชอบพี่เค้าอ่ะ กลัวว่าเค้าจะแอนตี้เรา เลยขอดูอยู่ห่างอย่างห่วงๆดีกว่า 

Share this post


Link to post
Share on other sites

เด็กจูสุดยอดเลย

เปิดมาตอนแรกเป็น เด็กใจกล้า สารภาพรักกลางรถไฟ

เปิดมาตอนสองกลายเป็น สโตรกเกอร์โรคจิต 555+

 

รอตอนต่อไป เป็นกำลังใจให้ท่านอยู่นะ ไรเตอร์ = 3=

Share this post


Link to post
Share on other sites

ยัยจู!!! เพื่อสาวล่ะทำได้หมดเชียว

ขำมากค่ะ เล่นมุกตบมุกกันได้มันมาก

Share this post


Link to post
Share on other sites

อ่า... นิยามจูขา : อยากได้คนไหนต้องสโตร์กเกอร์คนนั้นสินะ 555

รอค่ะรอ สนุกดีแหะ น่ารักดีค่ะ 555 >__<

Share this post


Link to post
Share on other sites
เรนะซังคะ เธอทำน้องจูเป็นสโตรกเกอร์ไปซะแล้ว = = หวังว่าเรนะซังกับคุณพี่ยูกิรินจะไม่ใช่แฟนกันนะ (แต่ถ้าใช่ก็คงมันส์ไปอีกแบบ ฮ่าๆๆ)

Share this post


Link to post
Share on other sites
โอชิม่าซังชั่วร้ายยย หนูจูก็เป็นสโตรกเกอร์ ฮ่าๆๆๆ
#ขอมายูกิด้วยจิไรเตอร์ //โดนโบก

Share this post


Link to post
Share on other sites

ชีวิตจูช่างอาภัพนัก...เรียนเก่งก็ไม่ได้ โดนรุ่นพี่หมั่นไส้ซะงั้น กร๊าก555555555

อืม อาจจะยังตามจีบเรนะได้ไม่เต็มที่เพราะมีกิรินเป็นก้างอยู่...ส่งมายุไปเลย(จะได้เป็นมายูกิ5555555)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ซักวันจูอาจจะแอบตามไปจนถึงบ้าน เปิดประตูเดินเข้าไปขอฝากตัวเป็นลูกเขยกับพ่อเรนะแน่ๆ wwwww

Share this post


Link to post
Share on other sites

คนมันเมพนี่มันลำบากสินะจูเอ้ย...ไม่มีคำว่า"ตามทำไม่ได้"ในพจนานุกรมจู...สู้เค้าเว้ยลูกคุณหนูทุ่มทุนเพื่อเรนะ

ตามต่อไปๆเย่ๆ=w=)

Share this post


Link to post
Share on other sites

  สถานีที่ 2 เริ่มหาข้อมูล

           

            “ ฮึก! แหวะ….แหวะ อุแหวะ!!! ”

            “ นี่แกไหวป่ะเนี่ย?? ”  มายุถามขึ้น นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่ฉันอ้วกออกมา ทำไมรถไฟมันน่ากลัวอย่างนี้นะ!

            “ ฉะ....ฉัน ฮึก แหวะ! ฉันว่าน่าจะไหวนะ ขอถามหน่อย ไอที่ฉันนั่งมานะรถไฟแน่เหรอ ฉันนึกว่าฉันกำลังนั่งเครื่องดูดวิญญาณไปหาอาก๋ง อาม่าในสวรรค์ซะอีก ”

            “ เฮ้ย! แค่นี้ท้อเหรอวะ ไอจูผู้เก่งกาจทุกเรื่องยกเว้นเรื่องผี ที่เหลือเก่งหมด กลับต้องมายอมแพ้ให้กับรถไฟเนี่ยนะ น่าเอาข่าวนี้ไปขายให้รุ่นพี่ยูโกะแฮะ ”

            “ ห๊ะ!! =[]= แกอย่าทำนะเว้ย แค่นี้ฉันก็หนีรุ่นพี่ไม่พ้นอยู่แล้ว ขนาดนั่งกินข้าวก็มุดมาใต้โต๊ะแล้วถามว่า ‘ แกมากินข้าวแข่งกับฉันมั้ย ’ เข้าห้องน้ำยังปีนโพล่ขึ้นมาตรงประตูแล้วบอกว่า ‘ แกมาฉี่แข่งกับฉันมั้ย ’ โอยจะบ้าตาย ถ้าแกไปบอกฉันก็ไม่ต้องกลับบ้านพอดี รุ่นพี่คงจะมาห้อยหัวลงมาจากหลังคารถไฟแล้วล้อฉันยันหลานหัวงอกเลยละ ”

            “ รุ่นพี่เป็นถึงขนาดนั้นเลยเหรอ =  = ”

            “ แกอย่ามองคนแค่ภายนอกสิ ข้างนอกอาจดูเหมือนแค่ติ๊งต๊อง แต่ข้างในบ้าเลยละ ” อาจจะมากกว่าบ้านั้นด้วยซ้ำ

            “ ฉันคงต้องออกห่างรุ่นพี่ซักหน่อยแล้วสิ ฉันกลัวหลานฉันรำคาญรุ่นพี่จนหัวงอกไม่ทันแหะ แล้วตกลงพรุ่งนี้แกยังอยากขึ้นรถไฟอยู่มั้ย ถ้าแกเมาหนักขนาดนี้ไม่ขึ้นจะดีกว่านะ ”

            “ นี่แก......เป็นห่วงฉันเหรอ?? ” โอ้ววว อะไรเข้าสิงยัยนี้เนี้ย ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นจะเป็นห่วงแหะ

            “ อื้ม :)  ” ตึกๆ....ตึกๆ ทำไมอยู่ดีๆก็ใจเต้นซะงั้น “ ฉันกลัวไม่มีคนให้ลอกข้อสอบนะ แกอย่าลืมนะว่าแกต้องให้ฉันลอกทุกครั้งนะ ฮ่าๆๆ  :D 

            “ ไอ้บ้า!!! ” เอาใจเต้นของฉันคืนมา - -*

            “ แล้วแกจะมาว่าฉันทำไมเนี่ย!! สัญญาต้องเป็นสายันต์สิ แล้วตกลงพรุ่งนี้เอาไง ” ยังมีหน้ามาเล่นมุกอีก ผิดเต็มๆนั้นแหละ - -

            “ พรุ่งนี้ฉันจะขึ้น และแกก็ต้องขึ้นเป็นเพื่อนฉันด้วย ”

            “ ให้ขึ้นเป็นเพื่อนหรือให้ขึ้นเป็นคนลากแกออกจากรถไฟละฮะ ” มันรู้ทัน

            “ หุบปากแล้วกลับบ้านได้ละ ฉันจะกลับไปฟ้องปะป๊าเรื่องรุ่นพี่ ”

            “ เซ่อ!! ” สงสัยไปติดมาจากลูกน้องรุ่นพี่แง่มๆ

 

 

 

ณ บ้านมัตสึอิ

           

             “ โถ่! คุณหนูครับ ทำไมกลับช้าจังละครับ กระผมเป็นห่วงมากเลยนะครับ นึกว่าคุณหนูจะโดนแก๊งคู่อริจับตัวไปซะแล้ว ” ก็มันเป็นเพราะใครละ ที่ไม่ยอมไปรับฉันนะ อย่างนี้ต้องแกล้งไม่พูดด้วย ให้ปะป๊าหักเงินเดือนเล่นดีกว่า

            “ ........ ” เงียบ

            “ คุณหนูครับบบบ ”

            “ ...................... ”  เงียบกำลัง 2

            “ คุณหนูคร้าบบบบบบบบบ ถ้าคุณหนูไม่พูดกับกระผมคุณผู้ชายหักเงินเดือนผมแน่เลยครับ T^T ”

            “ ดีคะ!! ”

            “ คุณหนู แล้วกระผมจะเอาอะไรกินละครับ พ่อแม่พี่น้องจะ....... ”

            “ คุณพ่อบ้านค่ะ!!! คุณลุงโอชิมะก็มาด้วยใช่มั้ยค่ะ ” ดูท่าแล้วจะนานฉันจึงรีบขัดก่อนที่จะร่ายไปถึงบรรพบุรุษรุ่นกรุงศรี

            “ ครับ มีอะไรรึป่าวครับ ”

            “ ช่วยไปบอกด้วยนะค่ะ ว่าพี่ยูโกะมากวนฉันอีกแล้ว คราวนี้จะให้ไปสอบแข่งอะไรก็ไม่รู้ ช่วยจัดการทีนะค่ะ ตอนนี้ฉันต้องขึ้นห้องไปทำภารกิจสำคัญก่อน ฉันขอข้าวเย็นที่ห้องนะคะ แล้วก็จานโตๆเลย เพราะฉันสูญสียสารอาหารจากการอ้วกไปเยอะ แล้วเจอกันคะ ”

         

            ตอนนี้ฉันมาถึงห้องแล้ว กว่าจะย่องขึ้นมาบนห้องโดยไม่ให้ปะป๊ากับหัวหน้าแก๊งอื่นเห็นเนี่ยมันลำบากมากเลยแฮะ ถ้าถูกเห็นคงไม่ต้องหลับต้องนอนกันละวันนี้ เพราะปะป๊าคงอวดฉันให้คนอื่นฟังจนโดนหมั่นไส้แน่ เอาละ มาเริ่มภารกิจดีกว่า ก่อนอื่นต้องไปเปิดคอม  

           

            “ โรงเรียน XXX อยู่ไหนวะ............นี่ไง ยัยคาชิวากิอยู่ ม.6 ต้องหาข้อมูลนักเรียน ม.6........แล้วอยู่ห้องไหนเนี้ย โอย.....โอย จะหาเจอมั้ยเนี้ย ไหนวะ....ไหนวะๆๆๆๆ ”

            “ ก๊อกๆๆ ”

            “ นี่ไง!!!! เจอแล้ว!!! ”

            “ ตาเถรหกนอนกกใต้ถุนบ้าน!! เจออะไรเหรอค่ะคุณหนู! O_O หนูเหรอค่ะ ป้าเพิ่งทำความสะอาดเมื่อเช้าเองนะคะ หรือว่าห้องคุณหนูมันรกมากจนผลิตหนูเองได้ ” ห๊ะ!! แม่บ้านมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย จะเห็นที่ฉันเปิดเมื่อนกี๊มั้ยนะ

            “ เอ่อ....ไม่มีไรค่ะ ฉันหาปากกานะค่ะ แม่บ้านมีไรรึป่าวค่ะ ” ฉันยิ้มแหยๆให้แม่บ้าน ฉันตกใจกับคำอุทานชะมัด นอนกกอะไรใต้ถุนบ้านหนะ?? แล้วห้องฉันรกขนาดนั้นเลยเหรอ เดี๋ยวปั๊ดให้โดนหักเงินเดือนเป็นเพื่อนคุณพ่อบ้านเลย - -

            “ ดิฉันเอาอาหารเย็นมาให้ค่ะ เห็นคุณพ่อบ้านบอกว่าให้ทำเยอะๆ เพราะคุณหนูเสียสารอาหารไปเยอะ ดิฉันเลยทำมาแบบ 4 คนทานเลยค่ะ ถ้ายังไงเดี๋ยวดิฉันจะขึ้นมาเก็บนะค่ะ ”

            “ ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ ” แม่บ้านเดินไปแล้ว ไหนนะ อยู่ไหนนะ......กรรมละ ไม่รู้จักชื่อนางฟ้าของฉัน แล้วจะไปรู้ข้อมูลส่วนตัวได้ยังไงเนี่ย - - ทำไมโรงเรียนญี่ปุ่นไม่ให้ปักชื่อไว้ที่เสื้อเหมือนโรงเรียนที่.......ที่ไหนน้า - -?? ไต้หวัน? ไทเป? ไทเก๊ก? อ๋อ!! ไทย ถ้าปักอย่างนั้นมันมันจะได้ง่ายขึ้นหน่อย เอาวะลองหาดูตามรูปกิจกรรมก็ได้

           

              อืม.........เออ....... ไหนน้า อยู่ไหนน้า........Oh shit ทำไมไอโรคความจำสั้นมันต้องมาทำงานตอนนี้นะ จำหน้านางฟ้าได้ไม่ชัดซะงั้น เวรกรรมอะไรเนี่ย! เอาว่ะ ยังไงพรุ่งนี้ก็ต้องไปเจอให้ได้ คอยดูเหอะ จะจำตั้งแต่ขนคิ้วไปจนเม็ดสิวเลย

            “ แม่บ้านค่ะ!!!!!!! ”

            “ แฮ่กๆคะ คุณหนู ”

            “ ฉันอยากได้แบรนด์เพิ่มความจำ แล้วก็ปลาที่มีโอเมก้า 3 ด้วยนะค่ะ ด่วนๆคะ ”

            “ ได้ค่ะ คุณพ่อบ้านออกรถ!!!! ” ฮึๆๆ แล้วสมองฉันจะดีกว่าโคนัน ฮ่าๆๆๆ  คอยดูพรุ่งนี้เถอะ พระเจ้าจงเห็นใจให้ข้าพเจ้าได้พบเจอด้วยเถอะ อาเมน

 

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 ค้างไว้นานไปมั้ยเนี่ย  พอดีที่โรงเรียนมีกีฬาสีเลยไม่ว่างเลย ตอนนั่งพิมก็นั่งแบบปวดตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาบนหนังศีรษะ ที่พี่จูนั่งหารายชื่อนักเรียนนะ เป็นเรื่องจริงละ เรานั่งหาจากเว็บโรงเรียนเลย ไม่เจอนะ เพราะโรงเรียนไม่ได้เอาลงเว็บ แต่ไปเจออยู่ในอากู๋ซะงั้น 5555 แต่เราก็ไม่โชคร้ายขนาดที่ไม่รู้จักชื่อนะ เพราะว่ามันมีปักบอกอยู่ไง แต่เราก็จำหน้าตอนเจอครั้งแรกไม่ชัดจริงๆนั้นแหละ 5555  

(ตอนนี้้หมือนไม่ค่อยมีไรมากแฮะ นึกไม่ออก บอกตามตรง ยังนึกตอนจบไม่ออกเลย 555)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ก๊ากกกก จูคุณหนูจัดมาก!! แถมเอ๋อนิดๆด้วยป่ะ... 55555

โอชิม่าก็นะ... ชอบการแข่งขันซะจริง.. ขำอ่ะ 555555

สนุกดีค่า ไรท์เตอร์มาต่อไวๆนะค้าา >_____<

Share this post


Link to post
Share on other sites

เจ๊ยูโกะจริงจังเหลือเกิน สงสารจู 555+

เชียร์ทั้งไรเตอร์ทั้งเด็กจูให้พยายามต่อไปค่า

Share this post


Link to post
Share on other sites

ฮามากๆเลยค่ะ!!  อ่านแล้วยิ้มไปหัวเราะไปเลยอะ  

ยูโกะซังกับจูนี่เข้าขั้นหนักทั้งคู่  ฮ่าๆๆ  

สู้ๆค่ะไรท์เตอร์     

Share this post


Link to post
Share on other sites

ชอบยูโกะอ่าาา จินตนาการยูโกะปีนประตูห้องน้ำแล้วน่าร้ากกกก(?)

น้องจูก็สโตรกเกิ๊น เล่นหาข้อมูลกันเลยทีเดียว wwwww

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now