[Fic]Inexplicable Rival/Lover? (MaYuki+Rena) PG | - Summer Special - | Hanabi - 2015.07.27 [END]

477 posts in this topic

แง้!!!!...เรนะจะแย่งยูกิรินหรอ...มายุไม่ยอมน้า!!!^0^555

 

ใจเย็นนะค๊า ยังไงก็ฟิกมายูกิค่าาา 555

 

....นี่พูดตรงๆ จริงจังเลยนะ

เก๊าฟินยูกิกับเรนะอ่ะ! แอร๊ยยยยยยย

มีฉากมุ้งมิ้งเยอะมาก ประหนึ่งคู่ชีวิตที่แต่งงานกันมาหลายร้อยหลายพันปี มโนคือชนะ

 

คุณคนเขียนคะ...มายุไม่จำเป็นแล้วล่ะเวลานี้ 55555555

ยังไงก็มีเด็กๆดามใจอยู่แล้วน่า ปล่อยให้แวมไพร์เขาอยู่ด้วยกันเต๊อะ!

 

โถ่ มายุยังไม่เผยความลับเลย หันไปเชียร์เรนะกันหมดแล้ว

เด็กๆเพิ่งออกโรงได้สามบรรทัดเอง ถถ

 

เอร๊ยยยยยยย วิธีให้เลือดของเรนะนี่ กรี๊ดดดดดดดดด
เราเชียร์ยูกิเรนะค่ะ ตอนนี้ย้วยไม่สำคัญแล้ว ฟินคู่หูแวมไพร์มากกว่า
รู้สึกเรนะจะบ๊องๆหน่อยนะคะ>> แต่นางน่ารัก ให้อภัย 
 

 

ในเรื่องนี่ ต๊องๆ บ๊องๆ และก็ซื่อค่ะ เป็นแวมไพร์ที่ไม่ทำร้ายใครก่อน นอกจากคำสั่งของยูกิ
ชอบดื้อ ไม่ฟังคำสั่ง แต่สุกท้ายก็ต้องทำตามทุกทีด้วยค่ะ 5555

 

โอ๊ยยยยยยยยยยยยย ฟินกับยูกิเรนะอ่ะ

 

ไรเตอร์คะยังเปลี่ยนคู่ทันนะคะ

 

ไม่ไหวกับคู่นี้แล้ว น่ารักได้อีก

 

มาลงตอนพิเศษให้ หวังว่าคงชอบใจไปตามๆกันนะคะ

 

3P ก็ดีนะคะ.......... *ย้ำกับตัวเองบ้าง*
คิกๆ ยูกินี่หวั่นไหวกับมายุแล้ว ดีจัง

 

เดี๋ยวจะว่าคนเขียนอวยเรนะไป ต้องหาโมเมนท์ใส่ให้มายุบ้างค่ะ ถถถ
ก่อนที่มายุจะกลายเป็นตัวประกอบ 55555

 

3P ค่ะ จะได้ไม่เป็นภาระแก่ลูกหลาน

 

ถถถถ 3P นี่ไม่รู้จะแต่งยังไงดีค่ะ ฮาๆๆ 

-----

ตอนพิเศษแบบเต็มๆใครเข้าไม่ได้ กระซิบมาเดี๋ยวส่งให้หลังไมค์ได้นะเออ :P

Share this post


Link to post
Share on other sites
#เม้นตอนปกตินะคะเดียวตอนพิเศษค่อยไปเที่ยวชมสวน#

กริ๊ดดดด ยูกิเรนะมัน....อร๊ายยย >\\< มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งอ่ะ
เรนะแอบติดเชื้อกวนมาจากย้วยป่ะหนิ - -"
มายุมีแอบหอมแก้มด้วย >< เล่นเอาพี่กรไปไม่เป็นเลยทีเดียว
พี่กร เขินเป็นกับชาวบ้านด้วยอ่อ~~ ยังมีเวลาไปสังเกตแผลเค้าอีกนะ - -"

-------------------------------------------
#ไปเดินชมสวนมาแล้วค่ะ

อร๊ายยยย ฟิน >\\\< เรนะนี้ยอมยูกิจริงๆแฮะ
ถึงเฮียจะยอมพี่กรก็ถนอมมั่งเถอะค่ะ เดี๋ยวเฮียทนไม่ไหวหนีไปอยู่กับย้วยนะ 555 แต่ไม่มีวันนั้นหรอกใช่ไหมหละคะ เฮียออกจะภักดีพี่กรขนาดนั้น เวลาแบบนั้นยังไม่ยอมเรียกชื่อจริงเลย
ใครอยู่กับพี่กรได้นี้เป็น M หมดสินะคะ - -"

Share this post


Link to post
Share on other sites
ท่องไว้..อวยมายูกิๆๆ //พึมพำ
แต่ก็แอบฟินยูกิเรนะ ฮรื่อออออออ
3P ช่วยได้นะจริงๆ555//โดนตบ
เราอ่านในสวนไม่ได้ค่ะอายุไม่ถึง;w;

Share this post


Link to post
Share on other sites
โอ๊ย ฟินยูกิเรนะสุดๆ >.<
แต่เรนะ...ยังไงก็ไม่ยอมเรียกชื่อยูกิแฮะ -.-
ต้องเตือนสติตัวเองอยู่เสมอว่านี่คือฟิคมายูกิ

Share this post


Link to post
Share on other sites

พึ่งเข้ามาอ่าน ตอนแรกก็อินเลย ฮ่าๆๆ 

------------

 

อ่านรวดเดี่ยวเลยมาต่อไวๆนะคะ

มายุเป็นหุ่นยนต์แน่เลย อาจจะมีหลายตัว ฮ่าๆๆๆ 

 

รอต่อค่ะ

Share this post


Link to post
Share on other sites

ขอมายูกิอ่ะ หลังไมค์ด้วยค่ะเข้าบ้านสวนไม่ได้อ่ะ

Share this post


Link to post
Share on other sites

ก็ไม่ไรป่ะ.....แค่ตอนนี้เลือดจะหมดตัวและ 

ว๊ากกกกกกกก พี่กร ทำรุนแรงไปนะคะ เรนะ ช้ำหมด

ไม่ได้ๆ ... มายูกิเรนะ ฟินเวอร์ๆๆๆๆ 

 

มาต่อไวๆ นะคะ >//< 

Share this post


Link to post
Share on other sites

ส่งหลังไมค์ให้แหล้วค่า
แต่เป็นคู่ RenaYuki นะคะ ยังไม่ใช่ Mayuki เดี๋ยวเข้าใจผิดกัน (ฮาา)

Share this post


Link to post
Share on other sites

เนื้อเรื่องส่งให้เป็นยูกิเรนะเหลือเกิน แอร๊ยยยยยยย ส่วนมายุก็เลี้ยงต้อยเด็กต่อไป #ผิด!

น้องมายุมาหงมาหอมแก้มพี่ยูกิรินคือแร!? ตกเหยื่อเหรอคะ??

ยังไง๊ยังไงก็ 3Pเถอะค่ะ พี่ยูกิออกจะดาร์คและเท่ปานนั้น ฮาาาาา

Share this post


Link to post
Share on other sites

พึ่งอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนล่าสุด

 

โครงเรื่องแบบนี้นึกถึงอนิเมะที่นางเอกใส่แว่นแดงแล้วพยายามทุกทางเพื่อที่จะฆ่าพระเอก (จำชื่อเรื่องไมไ่ด้ ;w; )

 

SM มาก ฮาาาาา อยากอ่านตอนต่อไปแล้วสิ  :dookdik_003_mushroom:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ยิ่งมีตอนพิเศษแบบนี้ ยิ่งเรียกร้องให้เป็น 3P ค่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!

:dookdik_penguin_17:  :dookdik_penguin_17:  :dookdik_penguin_17:  :dookdik_penguin_17:  :dookdik_penguin_17:  :dookdik_penguin_17:

Share this post


Link to post
Share on other sites

รู้สึกมีลางสังหรณ์ยังไงอยู่นะ...ไรท์จะทำอารายต่อไป? :dookdik_bun_12:

อืม...คงต้องตามอ่านต่อสินะ...

กำลังเดาอยู่ว่าไรท์จะไปยังไงต่อ...

 

แล้วจะรอเฉลยนะ.... :dookdik_bun_20:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ขออภัยที่เพิ่งมาอ่าน
แต่อ่านถึงตอนล่าสุด มายุจุ๊บแก้มด้วยล่ะ
เรนะจะหึงไหมนะ
แล้วเด็กที่อยู่กับมายุเป็นใครกันเนี่ย
หมั่นไส้เจ้าย้วย แอบฟินยูกิเรนะเบาๆ

เดี๋ยวไปอ่านตอนพิเศษแล้วมาเม้นอีกทีนะ ><

ขอ edit หลังไปอ่านยูกิเรนะ แบบว่า อืม...ยูกิรินคะ เผลอซินะ

เดาไม่ถูกเลยว่าอนาคตย้วยจะเจอแบบเรนะไหมเนี่ย - -"

Share this post


Link to post
Share on other sites

---------------------------------------------------------------

 

ตอนที่ 9

 

 

 

 

 

บรรยากาศในบ้านที่แสนอึดอัด และมืดครึ้ม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าของบ้านที่แผ่ออร่ามืดอยู่บนโซฟานั้น หงุดหงิดขนาดไหน

ทำเอามัตสึอิ เรนะ ที่เพิ่งก้าวขาเข้ามา ขยาด

"มีอะไรอีก เรนะ!" ร่างสูงในความมืดคำราม

"คือ...คือว่า ตารางงานพรุ่งนี้ มีสัมภาษณ์นิตยสาร สามปกค่ะ ทั้งเช้า ถึงเย็น ส่วนมะรืนมีถ่ายกราเวียร์ สองปกค่ะ ถัดไปอีกวันก็เป็น กราเวียร์ช่วงเช้า และก็รายการทีวีช่วงบ่าย ต่อจากนั้นจะมีประชุมงานว่าคุณจะรับงานแสดงหนังด้วยรึเปล่าน่ะค่ะ"

ถึงจะหวาด แต่หน้าที่ก็เป็นหน้าที่ ผู้จัดการสาวร่ายตารางงานที่ยาวเฟื้อย เธอยังมีตารางงานของอาทิตย์หน้าอีกที่ยังไม่ได้บอก แต่เมื่อเหลือบเห็นนายสาวกำลังเดือดได้ที่ จึงตัดสินใจหยุดไว้แค่สามวันก่อน

"นี่ฉันไม่ได้พักมาสองอาทิตย์แล้วนะ!" คาชิวากิโวยวาย เขม่นสายตาคาดโทษ

"ก็คุณให้เคลียตารางเพื่อไปแอบตา- เอ้ย ก่อนไปยุโรปตั้งอาทิตย์กว่า แถมไปต่างประเทศงดงานยาวอีกสองอาทิตย์
พอกลับมามีงานใหม่เข้ามาอีก มันก็ต้องเยอะจนล้นไปเดือนหน้าเป็นธรรมดานี่คะ"

"เลิกทำไปเลยได้มั้ย ไอ้อาชีพดารานี่" คาชิวากิพูดอย่างหัวเสีย

"ไม่ได้ค่ะ คุณบอกเองว่างานนี้ได้ค่าตอบแทนเยอะที่สุดในเวลาสั้นๆ ถ้าอยากเลิกต้องอดทนอีกสักยี่สิบปี แล้วค่อยย้ายไปอยู่แถวตะวันตกอีกทีค่ะ" ยูกิถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายกับท่าทีจริงจังของเรนะ

"ไอ้พวกแวมไพร์แถวนี้ ก็ดันแพร่พันธ์เยอะขึ้นด้วย เห็นฉันไม่อยู่พักเดียวเอาใหญ่เลยนะ"

ทำงานตอนกลางวัน ตกดึกก็ออกไปล่าแวมไพร์ที่ทำประจำ เรียกว่าไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยทีเดียว

"อ๋อ ถ้าเรื่องนั้นไม่ใช่แค่แถวนี้นะคะ มีรายงานมาว่า ช่วงนี้มีการกระจายไปยังเมืองข้างๆ แล้วก็เหนือสุด ใต้สุดของเกาะญี่ปุ่นก็มีค่ะ"

"ใครรายงาน!"

"วะ-วาตานาเบะซังค่ะ"

"ยัยหนูนั่นยุ่งไม่เข้าเรื่องอีกแล้ว" เมื่อพูดถึงก็นึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้หัวใจกระตุกขึ้นมา...

'...ขอบคุณนะคะ ยูกิซัง'
ยูกิสะบัดเสียงหวานนั่นออกจากหัว

"ยัยนั่นมั่นใจได้ยังไง"

"เห็นว่าสืบข่าวท้องถิ่นทุกที่ให้ แล้วตามเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงมาหาจุดร่วมกันน่ะค่ะ ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก แต่เค้าไปยืนยันมาแล้วนะคะ มีภาพส่งมาให้ดูด้วย"
สาวตากลมเปิดเอกสารอีกกองหนึ่งมาเปิดผ่าน

"อ๊ะ! มีเอกสารชุดใหม่ส่งมาวันนี้ด้วย ฉันยังไม่ได้เปิดดูเลยค่ะ" เรนะหยิบซองจดหมายที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมาเปิดอ่าน

"เห วาตานาเบะซังบอกว่า หาข้อมูลของคนที่น่าจะอยู่เบื้องหลัง ของการแพร่กระจายแวมไพร๋ในญี่ปุ่นเจอแล้วค่ะ" เรนะไล่สายตา อ่านข้อความอย่างรวดเร็วแต่เมื่อพลิกกระดาษไปเจอภาพอีกหน้าก็ตกใจจนนิ่งไป

" คาชิวากิซัง..."น้ำเสียงเรนะแสดงอาการเครียดอย่างเห็นได้ชัด

"มีอะไร" คาชิวากิแปลกกับท่าทีของเรนะ จนลุกขึ้นมาดึงรูปภาพนั้นไปดู

สายตาอาฆาต ออร่ามืดแผ่ออกมาทันที

'...ยังอยู่อีกเรอะ'
"ติดต่อยัยนั่นเดี่ยวนี้ ว่าอย่าไปยุ่งกับมัน!"

เรนะเปิดกระดาษไล่ดูข้อมูลหน้าที่เหลืออยู่ มือก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก
ได้ยินเพียงเสียงตอบรับว่าติดต่อไม่ได้กลับมา

"ไม่ทันแล้วค่ะ คาชิงากิซัง วาตานาเบะซังเขียนไว้ว่าจะแอบไปสืบข้อมูลเพิ่มคืนนี้ ที่โกดังท่าเรือ..."

ยูกิกำรูปภาพในมือแน่น คืนนี้ ก็ตอนนี้น่ะสิ!! เธอโยนภาพนั้นลงกับพื้น

"ขับรถ ตามไปแล้วกันนะ เรนะ!" พูดจบคาชิวากิ ก็เรียกเงามาคลุมร่างแล้วหายไปทันที

เรนะหยิบรูปภาพนั้นมาคลี่ออก เธอมองมันด้วยมือสั่นเทา

"...ซาโดะซัง"

...

ร่างสูงที่มากับความมืด หยุดอยู่หน้าท่าเรือที่เงียบสงัด สายตาก็สองส่องมองหาการเคลี่อนไหวทุกชนิด
เหมือนแสงจันทร์จะเป็นใจ ทำให้สายตาสีทองเหลือบไปเห็นเงาสะท้อนในน้ำเป็นปลายชุดสีชมพูที่หางตา

คาชิวากิรีบพุ่งไปหยุดการเคลื่อนไหวของร่างนั้นด้วยความรวดเร็ว
เธอดึงคอเสื้อด้านหลังของสาวร่างเล็กไว้แล้วยกขึ้นมา

"เธอยุ่งเรื่องของพวกชั้นมากไปแล้ว ยัยหนู" ยูกิกัดฟันขู่

"กลับบ้านไปซะ!" แวมไพร์สาวคำราม

"เอ๋~ ฉันพยายามจะช่วยคุณอยู่นะคะ" วาตานาเบะที่ถูกหิ้วอยู่เริ่มดิ้นไปดิ้นมา

"หาเรื่องใส่ตัวล่ะสิไม่ว่า อย่าให้ชั้นพูดซ้ำ! กลับไป!"

คาชิวากิปล่อยร่างในมือให้ล้มลงกับพื้น
วาตานาเบะลุกขึ้นยืนและปัดชุดของตนเอง

"ปกติขุดข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตไม่ใช่เรอะ มาที่นี่ทำไม" คาชิวากิเขม่นตาถาม

"ฉันจะไม่เชื่ออะไรจนกว่าจะพิสูจน์ได้ด้วยตาตัวเอง"

...อย่างที่เคยพิสูจน์โดยการมาลองเชิงชั้นใช่มั้ย
สมกับเป็นนักวิทยศาสตร์เสียจริง...

"ช่างเถอะ กลับไปที่ของเธอได้แล้ว"


"แหม แหม จะรีบกลับกันไปไหน ว่าจะมาดูสักหน่อยว่าหนูตัวไหน กล้ามาเยือนถิ่นของฉัน..."
"ไม่คิดเลยนะว่าจะได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน"
ร่างสูงเพรียวในผ้าพันคอขนสัตว์ โผล่ออกมาจากเงามืดของโกดัง

"ซาโดะ..." คาชิวากิแค่นเสียงคำราม

"สวัสดี แบล็ก" ซาโดะเอ่ยตอบ "ไม่ได้เจอกันตั้งนาน สามร้อยปีได้แล้วมั้ง..."

"ตั้งแต่ที่เธอฆ่าลูกน้องตัวสุดท้ายของฉันไป"

"ฉันว่าจัดการแกไม่ให้แกแพร่พันธ์หมาป่าได้แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าแกจะมาเพิ่มประชากรแวมไพร์แทน"
แววตาอาฆาตของคาชิวากิรุนแรงจนวาตานาเบะรู้สึกได้ เธอแอบหลบฉาก เยื้องไปยืนข้างหลังยูกิ

ซาโดะหัวเราะหึหึ "ถึงแม้เธอจะถอนเขี้ยวฉันไป ก็ใช่ว่ามันจะกัดไม่เจ็บนะ"
"พอดีว่าไอ้พวกแวมไพร์พวกนี้มันขี้กลัว ขู่หน่อยก็ยอมให้ใช้งานแล้ว ฉันเลยเอามาทำเป็นลูกสมุนนิดเดียวเอง"
สาวผมสั้นพูดอย่างไม่หยี่ระ

"สำหรับส่งสินค้าที่ผิดกฏหมายสินะ" วาตานาเบะพูดแทรก

" โอ๋? ยัยเด็กนี่ใครเนี่ย ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยแฮะ" ซาโดะเหล่ตามองสาวร่างเล็ก ด้วยแววตาน่ากลัว "สัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของเธอเรอะ กลิ่นแปลกๆนะ... แล้วยัยขี้ข้าไปไหนแล้วล่ะ"

"หุบปากเน่าๆของแกไปซะ ก่อนที่ฟันจะหมดปาก" คาชิวากิคำราม
"ยัยนี่ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน!"

"...ไม่นึกนะว่าแกยังมีชีวิตอยู่ แถมยังมาเพิ่มจำนวนแวมไพร์อีก คิดจะหาเรื่องกันใช่มั้ย!"

"อย่าเพิ่งเข้าใจผิดสิแบล็ค ขี้โมโหง่ายเหมือนเดิมเลยนะ ฉันล้างมือตั้งแต่สามร้อยปีก่อนตามสัญญาแล้วไง"
ซาโดะยกมือขึ้นเหมือนยอมแพ้

"่ฉันยอมรับว่าเอาแวมไพร์มาเป็นลูกน้องช่วยงานอยู่ เพราะฉันไม่ถูกกับมนุษย์เท่าไร..."
"แต่ที่จำนวนเพิ่มขึ้นเพราะพวกนั้นมันไปกัดกันเอง ฉันไม่เกี่ยว"

"ย้ำลูกน้องแกไว้ ไม่งั้นฉันเอาให้สูญพันธ์แน่"

"รวมถึงตัวเอง กับยัยขี้ข้านั่นด้วยมั้ย? ฉันจะได้ปล่อยเลยตามเลย..."

ซาโดะพูดไม่ทันจบก็โดนเงาหนักๆพุ่งเข้ามาซัดที่ใบหน้า
ใบหน้านั้นเอียงคอเล็กน้อย การโจมตีเมื่อครู่ดูท่าจะไม่ได้ผลสักเท่าไรแต่ผลที่คาดหวังก็เป็นที่น่าพอใจเพราะเป้าหมายคือทำให้หุบปาก

"ทำตามที่พูดซะ ไม่งั้นฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่"

"คิดว่าสามร้อยปีนี่ฉันจะไม่พัฒนาเลยรึไง แบล็ก" ซาโดะเริ่มแผ่ออร่าออกมา ถึงแม้จะมองไม่เห็น แต่บทสนทนาที่ได้ยินกับน้ำเสียงอาฆาตนั้น ก็ทำให้วาตานาเบะ รู้สึกถึงบรรยากาศที่พร้อมเข้าฉะกันได้ทุกเมื่อ

"พรุ่งนี้ฉันมีงาน ไม่ว่างมาเสวนาด้วย ถ้าอยากตายนัก ฉันจะหาวันมาสนองให้วันหลัง" สาวชุดดำพูดเสียงเรียบๆ พยายามสงบอารมณ์ที่คุกกรุ่น

"ยุคสมัยนี้แล้ว งานต้องมาก่อนสินะ คุณดาราดัง คาชิวากิ"
ซาโดะหัวเราะออกมา
"เห็นแก่ความสัมพันธ์ที่ดีงามของเรา ฉันจะยอมปล่อยเธอไปก็ได้"

"ปล่อยฉัน? อย่ามาพูดให้ตลก" คาชิวากิแค่นเสียงหัวเราะ

วาตานาเบะค่อยๆย่องถอยออกมา เมื่อเห็นว่าปัญหาน่าจะเคลียกันลงตัวแล้ว

"หยุดเลยยัยหนู ฉันบอกแค่ว่าจะไม่หาเรื่องแบล๊ก..."

"แต่เธอดูท่าจะรู้เรื่องฉันเยอะทีเดียว"

วาตานาเบะ หันหน้าไปส่งสายตาน่าสงสารอ้อนแวมไพร์สาว

"ฉันไม่ได้มาช่วยเธอ แค่มาห้ามเธอไม่ให้หาเรื่องใส่ตัว แต่หาไปแล้วก็จัดการเองแล้วกัน" คาชิวากิเสยะยิ้ม แล้วเดินถอยฉากออกมา

"ยูกิซังใจดำ!"

"ใครให้เธอเรียกชื่อฉัน" ยูกิพูดอย่างเย็นชา

วาตานาเบะที่ทำท่าจะวิ่งนี ก็โดนซาโดะพุ่งมาหมายจับไหล่ไว้
เธอพยายามพลิกตัวดิ้นและหลบหลีกการโจมตีทุกนัด

"เร็วนี่" ซาโดะเสยะยิ้ม แต่ก็ยังปล่อยทั้งเตะและต่อยไม่ยั้ง

"หยุดเถอะค่า~ ขอโทษ ขอโทษ ฉันจะไม่ขุดข้อมูลคุณแล้ว จะไม่เผยแพร่ด้วยว่าคุณอยู่ที่ไหนมาบ้าง ตอนนี้ทำอาชีพอะไร ใช้เส้นทางไหนในการขายของเถือน ติดต่อกับมาเฟียแก๊งค์ไหน คุมเขตไหนอยู่ มีอริกับใคร..."

ยูกิหัวเราะหึหึ ที่มีเพื่อนร่วมชะตากรรมจากการโดนวาตานาเบะขุดข้อมูล
แต่ดูท่าทางอีกคนที่ได้ฟังจะไม่ขำด้วย

"ขนาดนี้เลยเรอะ! ชั้นอุตส่าห์หาอาชีพแบบมนุษย์ทำได้แล้ว!"

ซาโดะกัดฟัน ด้วยสายงานของเธอ ถ้าโดนเผยความลับไปละก็มีปัญหาแน่

"มนุษย์ดีดี เค้าไม่ยุ่งกับพวกมาเฟียรึขายอาวุธเถื่อนหรอกนะคะ ซาโดะซัง"

แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรอง ยังไม่วายปากดี คาชิวากิจ้องดูการหลบหลีกของวาตานาเบะไม่วางตา
อย่างน้อยก็ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแน่ๆ

เพราะเธอไม่เคยเห็นมนุษย์ที่ไหน หลบหลีกการโจมตีของอมนุษย์ได้ขนาดนี้
ดูจากซาโดะที่มีท่าทีหงุดหงิดเต็มที่กับการโจมตีไม่โดน เพราะงั้นท่าทางจะอีกไม่นานที่ซาโดะจะหมดความอดทน...

"จากที่ฉันได้กลิ่น...ดูท่าเธอจะไม่ใช่มนุษย์จริงๆซะด้วยนะ ยัยหนู" ซาโดะกระซิบขู่
เธอดึงผ้าพันคอขนสัตว์นั้นขึ้นมาปิดปาก แล้วค่อยๆกลายสภาพ ผ้าพันคอนั้นหลอมรวมกับผิวหนัง สาวร่างสูงเริ่มเปลี่ยนร่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่คล้ายสุนัขป่าสีเทาตัวใหญ่ เพียงแต่ยืนสองขา

"ว้าว มนุษย์หมาป่ามีจริงๆด้วย!" วาตานาเบะที่หยุดดูการแปลงร่างนั้นพูดออกมาอย่างสนใจ

"อ๊ะ ไม่มีเขี้ยวด้วยเหละ!" แต่คำสุดท้ายนั้นท่าทางไปสะกิดแผลเก่าอย่างแรง หมาป่าซาโดะที่มีพลังมากขึ้น รวดเร็วมากขึ้น คำราม และพุ่งโจมตีวาตานาเบะอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้ สาวตัวน้อยเริ่มหลบหลีกไม่ทัน และยิ่งเวลาผ่านไปนานเข้า ก็เริ่มแสดงอาการเหนื่อยล้า

"ไม่คิดจะช่วยฉันจริงๆเหรอคะ คาชิวากิซัง" วาตานาเบะพูดเสียงอ่อน

" ไม่ เธอโดนจัดการไปอีกสักร่างยิ่งเป็นผลดีกับชั้น" ยังคงความใจดำและเย็นชาเสมอ

ยิ่งพูดคุยยื้อเวลา ยิ่งสังเกตเห็นว่าสาวร่างเล็กยิ่งหลบหลีกได้ลำบากมากขึ้น

"...ไม่สู้กลับซะล่ะ หนีอยู่ได้"

"ฉันเคยสู้ใครซะที่ไหนล่ะ!"
พูดจบเหมือนวาตานาเบะหงุดหงิด เลยสวนหมัดไปต่อยหมาป่าให้ดูเป็นตัวอย่าง ซึ่งไม่ได้กระทบกระเทือนซาโดะแม้แต่น้อย และจังหวะนั้น ก็เปิดโอกาสให้กรงเล็บแหลมนั่นสวนกลับมา

สาวร่างเล็กกระเด็นลอยไปไกล มือกุมท้องไว้ สำรวจความเสียหาย มีสีแดงซึมออกมาจากชุดคลุมสีชมพูนั่น...

คาชิวากิสังเกตสิ่งที่แปลกตาไป
ทุกครั้งที่เธอฆ่าหรือทำร้าย วาตานาเบะไม่ได้มีท่าทีเจ็บปวดแม้แต่นิด

แต่คราวนี้ ทั้งท่าทีเหน็ดเหนื่อย และสีหน้าเจ็บปวด พาลทำให้เธอสงสัย

วาตาเบะหอบหายใจ กลิ้งหลบการโจมตีของหมาป่าที่พุ่งเข้ามาหมายจะกัดคอ

"ทำไมไม่ตายๆไปซะ" คาชิวากิถามด้วยเสียงเย็นชา "พรุ่งนี้เธอก็โผล่มาใหม่อยู่แล้ว"

"ถ้าบอกว่า ถ้าฉันตายคราวนี้ จะไม่โผล่มาอีกเลย คุณจะว่าไง" วาตานาเบะพูดเสียงหอบ

"น่าสนใจ แต่ว่า ฉันมีหลักฐานของฉัน"

"ไอ้การพิสูจน์ของคุณน่ะ ยังไม่พออีกเหรอไงคะ!" วาตานาเบะ เริ่มขึ้นเสียง

ครั้งแรกเลยที่ยัยหนูนั่นดูเหวี่ยงขนาดนี้

"แอบมาสะกิดฉันทีล่ะแผลทุกวัน เพื่อสังเกตว่าจะเหลือแผลอยู่ไหม..."

...รู้อีก

"ฉันก็อุตส่าห์ยอมเอาร่างกายที่แสนสำคัญนี่มาให้คุณทดลองบ่อยขึ้น..."

"ไม่อยากมีแผลเป็นนักหรอกค่ะ!" สาวน้อยพูดเคืองๆ แล้วก็เอี้ยวคอหลบกรงเล็บนั่นอีกครั้ง

... ถึงช่วงนี้งานจะเยอะ แต่คาชิวากิก็แอบแว่บไปทดลองสมมุติฐานของตนเองบ่อยๆ

วันไหนที่เจอวาตานาเบะในชุดฮู้ด แม้ชุดจะเปลี่ยนสีไป แต่ก็ยังเป็นวาตานาเบะให้บรรยากาศเดิม มีแผลจุดเดิม และไม่ยอมถูกฆ่า เธอจะหลบเลี่ยงการโจมตีหนีหายไปตลอด
หรือว่านี่จะเป็นร่างจริง...

"ฉันไม่เชื่อเธอ" คาชิวากิยังคงตอบเสียงขรึม

"ฉันเคยโกหกคุณรึไง" วาตานาเบะตะโกนถาม

คาชิวากิครุ่นคิด ถึงแม้สาวร่างเล็กจะกวนเธอแต่ไหน แต่ก็ไม่เคยพูดโกหก
...ไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียว

"ช่างเถอะ ดีเหมือนกัน ฉันก็จะได้ตายสมใจคุณสักที" สาวน้อยกระโดดถอยออกมาตั้งหลัก เอ่ยเสียงเหนื่อยอ่อนแบบถอดใจ

วาตานาเบะผู้ปลงกับชีวิต เลิกหนี เธอปล่อยตัวเองยืนเฉยๆ รอรับการโจมตีของหมาป่าที่กำลังพุ่งมา

"พอได้แล้ว! ซาโดะ!" ออร่ามืดแผ่คลุมทั่วบริเวณ เสียงตะโกนก้องของคาชิวากิ ทำให้ทุกอย่างหยุดชะงัดไปชั่วครู่
ชั่วครู่เดียวจริงๆ ที่ซาโดะหยุดเพื่อเสยะยิ้ม แล้วก็ทะลวงกรงเล็บเข้าไปกลางท้องของสาวน้อยในชุดฮู้ดทันที

 

 

---------------------------

ตอนนี้มีตัวประกอบใหม่เพิ่มเข้ามา หวังว่าจะยังไม่งงกันนะคะ

ที่จริงยังแต่งไม่เสร็จตามจุดจบตอนที่ตั้งใจไว้เลย แต่เห็นว่ายาวแล้วเลยตัดมาลงก่อน (ฮาา)

ยังไม่ลืมเด็กสามคนบ้านมายุนะคะ ตอนหน้าค่า XD 
(จริงๆจะโผล่มาตอนนี้ล่ะ แต่อย่างที่บอกว่าตัดมาก่อน ฮาา)

ตอนพิเศษนั่นสำหรับกองอวย ยูกิเรนะเลยนะคะ หลังจากนี้ มายูกิยาวๆแล้วค่ะ

 

แม้นจะหมั่นไส้มายุ จากเสตจทีมบีใหม่นิดหน่อย จนอยากเทหน้าตักไปลงยูกิเรนะ เต็มตัวก็เถอะ 55
แต่ก็เป็นฟิกมายูกิอยู่ค่ะ (ฮา)

Share this post


Link to post
Share on other sites

#เม้นตอนปกตินะคะเดียวตอนพิเศษค่อยไปเที่ยวชมสวน#

กริ๊ดดดด ยูกิเรนะมัน....อร๊ายยย >\\< มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งอ่ะ
เรนะแอบติดเชื้อกวนมาจากย้วยป่ะหนิ - -"
มายุมีแอบหอมแก้มด้วย >< เล่นเอาพี่กรไปไม่เป็นเลยทีเดียว
พี่กร เขินเป็นกับชาวบ้านด้วยอ่อ~~ ยังมีเวลาไปสังเกตแผลเค้าอีกนะ - -"

-------------------------------------------
#ไปเดินชมสวนมาแล้วค่ะ

อร๊ายยยย ฟิน >\\\< เรนะนี้ยอมยูกิจริงๆแฮะ
ถึงเฮียจะยอมพี่กรก็ถนอมมั่งเถอะค่ะ เดี๋ยวเฮียทนไม่ไหวหนีไปอยู่กับย้วยนะ 555 แต่ไม่มีวันนั้นหรอกใช่ไหมหละคะ เฮียออกจะภักดีพี่กรขนาดนั้น เวลาแบบนั้นยังไม่ยอมเรียกชื่อจริงเลย
ใครอยู่กับพี่กรได้นี้เป็น M หมดสินะคะ - -"

 

พี่กิริน โดะ S ค่ะ 555555

เรื่องชื่อนั้นสำคัญไฉน เพราะงั้นแนะให้ให้ลองสังเกตเวลาแต่ละคนเรียกชื่อกันด้วยนะคะ คือพยายามไม่ใส่ผิด รึชื่อจริงกันเลย
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เป็นความฟินของคนเขียนเอง lol~ 55

 

ท่องไว้..อวยมายูกิๆๆ //พึมพำ
แต่ก็แอบฟินยูกิเรนะ ฮรื่อออออออ
3P ช่วยได้นะจริงๆ555//โดนตบ
เราอ่านในสวนไม่ได้ค่ะอายุไม่ถึง;w;

 

แอบส่งให้แล้วนะคะ ฮาาา 

 

ผิดไหม

ที่ฟินยูกิเรนะ >///<

 

อวยยูกิเรนะกันทั้งกระทู้เลยค่ะเนี่ย 
ยังยํ้าอีกที ว่าฟิกมายูกิค่ะ! 
(กัดฟันบอกตัวเอง)

 

โอ๊ย ฟินยูกิเรนะสุดๆ >.<
แต่เรนะ...ยังไงก็ไม่ยอมเรียกชื่อยูกิแฮะ -.-
ต้องเตือนสติตัวเองอยู่เสมอว่านี่คือฟิคมายูกิ

 

นี่ก็ต้องเตือนเวลาเขียนค่ะ ว่าอย่าใส่ยูกิเรนะมากไป 55

 

พึ่งเข้ามาอ่าน ตอนแรกก็อินเลย ฮ่าๆๆ 

------------

 

อ่านรวดเดี่ยวเลยมาต่อไวๆนะคะ

มายุเป็นหุ่นยนต์แน่เลย อาจจะมีหลายตัว ฮ่าๆๆๆ 

 

รอต่อค่ะ

 

ขอบคุณค่า XD หวังว่าคงจะถูกใจบ้างนะคะ

 

ก็ไม่ไรป่ะ.....แค่ตอนนี้เลือดจะหมดตัวและ 

ว๊ากกกกกกกก พี่กร ทำรุนแรงไปนะคะ เรนะ ช้ำหมด

ไม่ได้ๆ ... มายูกิเรนะ ฟินเวอร์ๆๆๆๆ 

 

มาต่อไวๆ นะคะ >//< 

 

มาต่อแล้วค่า 555

 

เนื้อเรื่องส่งให้เป็นยูกิเรนะเหลือเกิน แอร๊ยยยยยยย ส่วนมายุก็เลี้ยงต้อยเด็กต่อไป #ผิด!

น้องมายุมาหงมาหอมแก้มพี่ยูกิรินคือแร!? ตกเหยื่อเหรอคะ??

ยังไง๊ยังไงก็ 3Pเถอะค่ะ พี่ยูกิออกจะดาร์คและเท่ปานนั้น ฮาาาาา

 

เตรียมเลื่อนเลเวลการตีสนิทค่ะ

 

พึ่งอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนล่าสุด

 

โครงเรื่องแบบนี้นึกถึงอนิเมะที่นางเอกใส่แว่นแดงแล้วพยายามทุกทางเพื่อที่จะฆ่าพระเอก (จำชื่อเรื่องไมไ่ด้ ;w; )

 

SM มาก ฮาาาาา อยากอ่านตอนต่อไปแล้วสิ  :dookdik_003_mushroom:

 

เคียวไคโนะคานาตะ ใช่มั้ยคะ 55 ตอนแต่งไม่ไม่คิดถึงเลยนะ แต่พอพูดถึงแล้ว อุ้ย จริงด้วย 55

แต่ไม่คล้ายหรอกค่ะ คิดว่า 55

Share this post


Link to post
Share on other sites
 

ยิ่งมีตอนพิเศษแบบนี้ ยิ่งเรียกร้องให้เป็น 3P ค่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!

:dookdik_penguin_17:   :dookdik_penguin_17:   :dookdik_penguin_17:   :dookdik_penguin_17:   :dookdik_penguin_17:   :dookdik_penguin_17:

 

ตอนพิเศษให้สมใจกองอวย หลังจากนี้ มายูกิยาวๆแล้วค่าา

 

รู้สึกมีลางสังหรณ์ยังไงอยู่นะ...ไรท์จะทำอารายต่อไป?  :dookdik_bun_12:

อืม...คงต้องตามอ่านต่อสินะ...

กำลังเดาอยู่ว่าไรท์จะไปยังไงต่อ...

 

แล้วจะรอเฉลยนะ....  :dookdik_bun_20:

 

ยังหาทางไปต่อให้จบแบบที่วางไว้ให้ได้ค่ะ 55 ลุ้นไปพร้อมกันเถอะ

 

ขออภัยที่เพิ่งมาอ่าน
แต่อ่านถึงตอนล่าสุด มายุจุ๊บแก้มด้วยล่ะ
เรนะจะหึงไหมนะ
แล้วเด็กที่อยู่กับมายุเป็นใครกันเนี่ย
หมั่นไส้เจ้าย้วย แอบฟินยูกิเรนะเบาๆ

เดี๋ยวไปอ่านตอนพิเศษแล้วมาเม้นอีกทีนะ ><

ขอ edit หลังไปอ่านยูกิเรนะ แบบว่า อืม...ยูกิรินคะ เผลอซินะ

เดาไม่ถูกเลยว่าอนาคตย้วยจะเจอแบบเรนะไหมเนี่ย - -"

 

กี๊ส สวัสดีค่ะ ขอบคุณ คุณwypokan ที่สละเวลามาอ่านค่ะ 

XD ยินดี ยินดี แนะนำติดชมได้นะคะ ยังอยู่ในสถานะหัดแต่งอยู่เลยค่ะ

Share this post


Link to post
Share on other sites

ลงซะดึกเชียวนะ แต่คนอ่านผู้มุมามะก็ตามอ่านอย่างไม่ย่อท้อ

มาริโกะซามะเปิดตัวได้เท่มาก ขอนอกใจกิรินแป๊บ55555

ว่าแต่กิรินจะใจร้ายปล่อยให้มายุตายจริงๆเรอะนั่น...

แต่คงไม่ตายหรอกเนอะ ก็คุณคนเขียนบอกว่าจะมีต่อนี่นา 555555

 

ปล.ทำไมดูสเตจทีมบีแล้วถึงมีแต่คนหมั่นไส้ย้วย

เรายังไม่คิดมากเลย เพราะช่วงนี้กิรินก็กำลังล่าเด็กอย่างเงียบๆ เนียนๆอยู่

อ้างอิงจากบล็อคและจีพลัส(น้องนาเนียะผู้อาจตกเป็นเหยื่อ)

ในฐานะที่เป็นโอชิ ฉันเห็นนะยะ! เด็กคนนี้ฉันไม่ให้ ฉันจะจิ้นกับจูริ!

Share this post


Link to post
Share on other sites

อะจะอะย้วยจะตายมั้ยละนั้น=__="

พี่รินรีบเข้าไปช่วย...ทันมั้ยหว่า55555

หมั่นไส้ย้วยในสเตจทีมBใหม่เหมือนกันค่ะ เยอะเกิน55555

Share this post


Link to post
Share on other sites
อ่านตอนนี้จบ ทำไมข้าน้อยสงสารมายุมากกว่าหมั่นไส้แฮะ
ความเป็นโอชิเมมมายุพุ่งพล่าน 555
ความเคืองในสเจททีมบีหายไปเลย แต่กลายเป็นดิ้นไปมา
มายุอย่าตายนะะะ TT_TT
กิรินใจดำ! ทำไมถึงไม่รีบช่วยย้วยล่ะ อุส่าจุ๊บแล้ว
ว่าแต่ แอบสำรวจแผลทุกวัน//จิ้นไปไกลแล้ว
อย่าเป็นยูกิเรนะเลยนะไรเตอร์ เจ้าย้วยมีฮาเร็ม แต่ยูกิก็แอบกินเด็กหลายคน!? เพราะฉะนั้นอย่าใส่ใจเลย 555
ปล.อย่าใช้คำว่าสละเวลาเลย ข้าน้อยอ่านเพื่อความฟินส่วนตัว ไม่ให้อ่านก็จะอ่าน//เอ๊ะยังไง 555

Share this post


Link to post
Share on other sites
ซาโดะมาอย่างเท่!!
หลังจากนี้เป็นมายูกิเต็มตัวแล้วสินะ T.T
ส่งยัยจูมาคู่กับเรนะก็ดีนะคะ อิอิ -w-

Share this post


Link to post
Share on other sites
กริ๊ดดดด ยัยหนูโดนแทงอีกแล้ว พรุนหมดยัง
ยูกิซังใจดำ!!! ช่วยเค้ามั่งเซ่ เค้าอุส่าห์ให้ทดลองแล้วนะ ไหนจะหอมแก้มอีก
แต่ก็จริงนะ ย้วยไม่เคยโกหกพี่กรเลย แต่เรื่องกวนนี้ยกให้เลยค่ะ
มาริโกะซามะเปิดตัวมาก็โดนย้วยสโตร์กเลย - -"
เอ๋~~ตอนหน้ามีเด็กบ้านย้วยด้วย ไม่ใช่ว่ามาเก็บศพนะคะ

Share this post


Link to post
Share on other sites

มาริโกะซามะเท่ห์มากค่ะ

 

ย้วยออกแนวเหมือนงอนพี่กรแล้วนะ

 

ไรเตอร์คะขอตอนพิเศษเรนะยูกิเพิ่มอีกได้ไหมคะ 5555555555#ได้คืบจะเอาศอก

Share this post


Link to post
Share on other sites

ลงซะดึกเชียวนะ แต่คนอ่านผู้มุมามะก็ตามอ่านอย่างไม่ย่อท้อ

มาริโกะซามะเปิดตัวได้เท่มาก ขอนอกใจกิรินแป๊บ55555

ว่าแต่กิรินจะใจร้ายปล่อยให้มายุตายจริงๆเรอะนั่น...

แต่คงไม่ตายหรอกเนอะ ก็คุณคนเขียนบอกว่าจะมีต่อนี่นา 555555

 

ปล.ทำไมดูสเตจทีมบีแล้วถึงมีแต่คนหมั่นไส้ย้วย

เรายังไม่คิดมากเลย เพราะช่วงนี้กิรินก็กำลังล่าเด็กอย่างเงียบๆ เนียนๆอยู่

อ้างอิงจากบล็อคและจีพลัส(น้องนาเนียะผู้อาจตกเป็นเหยื่อ)

ในฐานะที่เป็นโอชิ ฉันเห็นนะยะ! เด็กคนนี้ฉันไม่ให้ ฉันจะจิ้นกับจูริ!

ปกติเลิกงานมาดึกก็จะว่างเกลาคำช่วงค่ำๆน่ะหล่ะค๊า

 

ถ้าตายเรื่องก็จบนี่เนอะ : P 
 

ฮ่าๆ ความจริงฉากที่มายุวิ่งไปกอดอิโคะฯ นั่น ขุ่นแม่ก็ผลักหลังให้ไปเองนะคะ
หมั่นไส้มายุกันเพาะฮาเร็มหล่อนเยอะไปค่ะ 55

 

อะจะอะย้วยจะตายมั้ยละนั้น=__="

พี่รินรีบเข้าไปช่วย...ทันมั้ยหว่า55555

หมั่นไส้ย้วยในสเตจทีมBใหม่เหมือนกันค่ะ เยอะเกิน55555

 

555 กิรินเรื่องนี้ ใจดำกว่าที่คิดแน่ค่ะ

 

อ่านตอนนี้จบ ทำไมข้าน้อยสงสารมายุมากกว่าหมั่นไส้แฮะ
ความเป็นโอชิเมมมายุพุ่งพล่าน 555
ความเคืองในสเจททีมบีหายไปเลย แต่กลายเป็นดิ้นไปมา
มายุอย่าตายนะะะ TT_TT
กิรินใจดำ! ทำไมถึงไม่รีบช่วยย้วยล่ะ อุส่าจุ๊บแล้ว
ว่าแต่ แอบสำรวจแผลทุกวัน//จิ้นไปไกลแล้ว
อย่าเป็นยูกิเรนะเลยนะไรเตอร์ เจ้าย้วยมีฮาเร็ม แต่ยูกิก็แอบกินเด็กหลายคน!? เพราะฉะนั้นอย่าใส่ใจเลย 555
ปล.อย่าใช้คำว่าสละเวลาเลย ข้าน้อยอ่านเพื่อความฟินส่วนตัว ไม่ให้อ่านก็จะอ่าน//เอ๊ะยังไง 555

 

ลงตอนใหม่แล้วจะสงสารมายุกว่าเดิมไหมเอ่ย

55 ยังไงก็คงจบ มายูกิค่า ฮี่ฮี่

 

ซาโดะมาอย่างเท่!!
หลังจากนี้เป็นมายูกิเต็มตัวแล้วสินะ T.T
ส่งยัยจูมาคู่กับเรนะก็ดีนะคะ อิอิ -w-

 

ขอซาโดะมาเป็นตัวประกอบนิ๊ดนึง (ฮา)
ส่วนนู๋จู น่าจะไม่มีหวังน้า :P ไม่ได้วางโครงไว้เลยค่ะ ฮาาาา

 

กริ๊ดดดด ยัยหนูโดนแทงอีกแล้ว พรุนหมดยัง
ยูกิซังใจดำ!!! ช่วยเค้ามั่งเซ่ เค้าอุส่าห์ให้ทดลองแล้วนะ ไหนจะหอมแก้มอีก
แต่ก็จริงนะ ย้วยไม่เคยโกหกพี่กรเลย แต่เรื่องกวนนี้ยกให้เลยค่ะ
มาริโกะซามะเปิดตัวมาก็โดนย้วยสโตร์กเลย - -"
เอ๋~~ตอนหน้ามีเด็กบ้านย้วยด้วย ไม่ใช่ว่ามาเก็บศพนะคะ

 

ฮาาา มายุถึงกวน แต่ก็ซื่อสัตย์น้า
ลงตอนใหม่ให้เด็กๆออกโรงบ้างแล้วค่ะ

 

มาริโกะซามะเท่ห์มากค่ะ

 

ย้วยออกแนวเหมือนงอนพี่กรแล้วนะ

 

ไรเตอร์คะขอตอนพิเศษเรนะยูกิเพิ่มอีกได้ไหมคะ 5555555555#ได้คืบจะเอาศอก

 

โดนทั้งเรนะทั้งมายุงอนแน่ค่ะ 555

ตอนพิเศษเดียวรอบทส่งก่อน น่าจะมีอีกหลังจากเขียนจบเลยนะคะ 555

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now